Επτά χρόνια διακυβέρνησης Ν.Δ. και τα προβλήματα, που θα έπρεπε να αποτελέσουν προτεραιότητα από την πρώτη μέρα, παραμένουν άλυτα. Η αναδιάρθρωση του πρωτογενούς τομέα παραπέμπεται -εφτά χρόνια μετά- σε μια αναποτελεσματική, επικοινωνιακή επιτροπή περιορισμένης ευθύνης. Πληθώρα αντιπλημμυρικών έργων απεντάχθηκαν, άλλα έμειναν στα χαρτιά, χωρίς μελέτες και χρηματοδότηση - και ας προειδοποιούσαν οι επιστήμονες, πριν και μετά από κάθε φονική κακοκαιρία.
Κάθε φορά που κάποιο πρόβλημα οξύνεται, η κυβέρνηση εκφράζει υποκριτικά την κατανόησή της για το «δίκαιο» των προβληματισμών που αναπτύσσονται και ταυτόχρονα οχυρώνεται πίσω από τη δημοσιονομική πειθαρχία και τους ευρωπαϊκούς κανόνες - αυτούς που τόσο άνετα παραβιάζει, είτε αφορούν το Κράτος Δικαίου είτε τις τραγικές καθυστερήσεις στον σχεδιασμό διαχείρισης της αντιμετώπισης των κινδύνων πλημμύρας. Κι έπειτα απειλεί την κοινωνία πως για να διαθέσει κονδύλια θα πρέπει να επιβάλλει περισσότερους φόρους σε όλους, ενώ επιμένει να εξαιρεί τους λίγους έχοντες.
Η έκθεση του ΙΝΕ-ΓΣΕΕ την εκθέτει για άλλη μία φορά, δείχνοντας πως η παγίωση της τροχιάς διαρθρωτικής απόκλισης από τους 27 της Ε.Ε. συνδέεται με την κυβερνητική επιλογή της υψηλής φορολογικής επιβάρυνσης της μισθωτής εργασίας και της κατανάλωσης σε συνδυασμό με τη σταθερή επιλογή να παραμένει «αξιοσημείωτα περιορισμένη» η αναδιανεμητική λειτουργία του φορολογικού συστήματος.
Η ονομαστική μεγέθυνση χωρίς αναδιανομή και ποιοτικές θέσεις εργασίας λειτουργεί ως καταλύτης αστάθειας. Πόσο μάλλον όταν, παρά τη διαφημιζόμενη ανάπτυξη, η Ελλάδα υπολείπεται σημαντικά ακόμη και έναντι κρατών-μελών της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων σε κρίσιμους δείκτες της αγοράς εργασίας και των συνθηκών διαβίωσης των εργαζομένων.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιμένει σε πολιτικές μείωσης της φορολογίας των μερισμάτων, σε πολιτικές ιδιωτικοποιήσεων, προώθησης συγκεκριμένων καρτέλ. Επιμένει σε πολιτικές που διαβρώνουν την κοινωνική ασφάλεια και γεννούν την αστάθεια, που ξορκίζει ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος. Στο δίλημμα «σταθερότητα ή χάος», απαντά η καθημερινότητα: ο κ. Μητσοτάκης γεννά χάος.
