Βρισκόμαστε στον έβδομο χρόνο διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Οι αγρότες, που είχαν εμπιστευτεί σε υψηλά ποσοστά τη Ν.Δ., βρίσκονται για πολλοστή φορά στον δρόμο. Αφενός επειδή «δεν βγαίνουν» - πόσο πιο καθαρά να το πουν; Αφετέρου επειδή με την αποκάλυψη του σκανδάλου ΟΠΕΚΕΠΕ αντιλήφθηκαν πως ένας καταγάλανος μηχανισμός κολλητών επωφελήθηκε από δικά τους κονδύλια. Τελευταίος, αλλά όχι ύστατος λόγος οργής, η συνειδητοποίηση της διεύρυνσης της ψαλίδας ανάμεσα σε όσα αποκομίζουν από τα προϊόντα των κόπων τους και όσα κερδίζουν οι κάθε λογής μεσάζοντες και τα σούπερ μάρκετ.
Τέτοιας έκτασης και έντασης αγροτικά μπλόκα είχαμε πάρα πολλά χρόνια να δούμε. Αλλά η κυβέρνηση προτίμησε να επενδύσει στη δοκιμασμένη συνταγή του κοινωνικού αυτοματισμού. Απέτυχε τόσο παταγωδώς, που, αφού επιστράτευσε και τα ΜΑΤ, κατέφυγε στις απειλές διοικητικών προστίμων, με τη Δικαιοσύνη να συνδράμει -αυτόνομα, φυσικά...- στην επιχείρηση εκφοβισμού όλων όσοι επιμένουν να διεκδικούν την ύπαρξή τους.
Οπότε; Όπως προανήγγειλε με χειρουργική ακρίβεια δύο μέρες πριν από την Πρωτοχρονιά ο ίδιος ο πρωθυπουργός, μετά τα Φώτα διατυπώθηκε πρόσκληση σε διάλογο με την «επισήμανση ότι δεν υπάρχει δημοσιονομικός χώρος για περισσότερα μέτρα»...
Πρέπει να είναι η πιο αλαζονική πρόσκληση διαλόγου που διατυπώθηκε ποτέ. Τι άλλο παρά αλαζονεία δείχνει να αξιώνεις από πολίτες, όχι μόνο να υποχωρήσουν χωρίς αντάλλαγμα, αλλά επιπλέον να προσέλθουν σε «διάλογο» όπου θα επιβεβαιώσουν στον ηγεμόνα πως αποδέχονται το κατεξοχήν αντιδημοκρατικό αξίωμα ότι στην ελληνική πολιτική δεν μπαίνουν υπό πολιτική συζήτηση ούτε ο δημοσιονομικός χώρος ούτε η Mercosur;
Διάλογος στην πολιτική, όπως και στη ζωή, σημαίνει συζήτηση για συγκεκριμένα μέτρα και για μια συνολική πολιτική. Αρνούμενη τον ουσιαστικό και ειλικρινή διάλογο, ψηφίζοντας τη Mercosur η κυβέρνηση ουσιαστικά αναγνωρίζει πως εδώ και τουλάχιστον επτά χρόνια δεν έχει αγροτική πολιτική, δεν έχει όραμα και σχέδιο για την πρωτογενή παραγωγή, για αξιοπρεπή ζωή και αναζωογόνηση της υπαίθρου και των ανθρώπων της. Αποκαλύπτεται ως μια κυβέρνηση χωρίς ρίζες στην κοινωνία.
