Το απόγευμα της Κυριακής επικυρώνεται επί της ουσίας ο οδικός χάρτης από το κλείσιμο ενός βιβλίου και το άνοιγμα ενός νέου. Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ στον οποίο αναφέρθηκε ο Αλέξης Τσίπρας στην τελευταία του δήλωση τώρα θα ανοίξει το βήμα του. Υπάρχουν πράγματα που οι υποψήφιοι και η υποψήφια για την ηγεσία του κόμματος πρέπει και πράγματα που δεν πρέπει να κάνουν. Εκείνος ή εκείνη που θα εκλεγεί από τα παλιά και τα νέα μέλη του κόμματος θα αναλάβει την ιστορική ευθύνη να ηγηθεί της δύσκολης προσπάθειας ο ΣΥΡΙΖΑ να πρωταγωνιστήσει ξανά ως κόμμα που διεκδικεί την εξουσία με εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης στη Δεξιά του Κ. Μητσοτάκη. Μια πρόταση που θα αγκαλιαστεί και θα γίνει κτήμα της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Αυτό που δεν πρέπει να γίνει στην πορεία προς τις εσωκομματικές εκλογές είναι να αναλωθεί η αντιπαράθεση σε στρεβλά ή κατασκευασμένα δίπολα, σε τεχνικά ζητήματα, σε φλύαρες διαμάχες που δεν αφορούν τον κόσμο του ΣΥΡΙΖΑ και, φυσικά, την κοινωνία. Δεν πρέπει η συζήτηση να γίνει στη βάση εύκολων και βιαστικών διαπιστώσεων, αναθεμάτων και ανθρωποφαγίας, και σίγουρα όχι υπό το πρίσμα προσωπικών και ιδιοτελών στρατηγικών. Αυτό που πρέπει να γίνει είναι η πολιτική να μπει στο τιμόνι. Να συγκρουστούν πολιτικά και ιδεολογικά σχέδια με γνώμονα τη διεύρυνση του εφικτού, τη διέξοδο, δηλαδή, της κοινωνίας από τη δεξιά και την ακροδεξιά κυριαρχία μέσα από ένα πειστικό εναλλακτικό σχέδιο. Το αν αυτό θα χαρακτηριστεί αριστερό, κεντροαριστερό ή κεντρώο μικρή σημασία έχει, στον βαθμό που αυτές οι έννοιες δεν απαντούν περιεχόμενο. Αν δεν περιγράφεται, δηλαδή, το πώς, για ποιους και με ποιους.
Η σύγχρονη και αποτελεσματική αριστερή και προοδευτική εναλλακτική είναι ανάγκη για την κοινωνία και τη Δημοκρατία. Υπό αυτή την έννοια, η διαδικασία εκλογής νέας ηγεσίας, που θα σηματοδοτήσει την κατεύθυνση της ανασυγκρότησης και της ανασύνταξης, πρέπει να γίνει υπόθεση και της κοινωνίας. Η συμμετοχή στις εκλογές πρέπει να είναι μέριμνα των υποψηφίων. Το αντίθετο θα δώσει το εσφαλμένο σήμα στην κοινωνία. Τώρα, λοιπόν, είναι η ώρα του ΣΥΡΙΖΑ και των στελεχών του να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων και να αναλάβουν την ευθύνη. Όχι για την Κουμουνδούρου ή τις καρέκλες. Για την Αριστερά, τη χώρα, τους πολλούς.
