Οπως ήταν αναμενόμενο, η κυβέρνηση εκμεταλλεύτηκε τη διαγραφή Κουρουμπλή για να συγκαλύψει με μιντιακό θόρυβο την ανυπολόγιστη ζημιά που έχει υποστεί τις τελευταίες μέρες. Μια ζημιά που ξεκινάει από την προκλητική και θρασύτατη δήλωση του Κ. Μητσοτάκη στη Βουλή ότι η αυξημένη θνητότητα εκτός ΜΕΘ δεν επιβεβαιώνεται από επιστημονικές έρευνες.
Συνεπεία της απίστευτης αυτής δήλωσης, που επεδίωκε να κόψει κάθε κουβέντα για στήριξη του Εθνικού Συστήματος Υγείας, η κυβέρνηση έχει καταφέρει να γελοιοποιηθεί πλήρως. Ο Οικονόμου αδειάζει τον Τσιόδρα λέγοντας ότι η έκθεσή του ουδέποτε παρελήφθη από την κυβέρνηση -λες και, αν είχε παραληφθεί, η κυβέρνηση θα είχε προχωρήσει αμέσως στη δημιουργία νέων ΜΕΘ. Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας άδειασε ακόμα χειρότερα τον καθηγητή και βασικό σύμβουλο της κυβέρνησης για θέματα πανδημίας λέγοντας ότι η έκθεσή του πάσχει και από επιστημονικής άποψης.
Στα κανάλια η κυβερνητική γραμμή είναι ότι το μόνο που λέει η έκθεση είναι πως σε συνθήκες πανδημίας τα νοσοκομεία επιβαρύνονται, λες και χρειάζεται επιστημονική έρευνα για να καταλήξει κάποιος σε αυτό. Και το γελοιότερο όλων είναι ο ισχυρισμός ότι ο Μητσοτάκης είχε δει έγκαιρα τις αδυναμίες του ΕΣΥ στην περιφέρεια και γι’ αυτό είχε εξαγγείλει κλείσιμο και συγχωνεύσεις νοσοκομείων.
Πέρα από την αβάσταχτη γελοιότητα του επιτελικού κράτους, αναδεικνύεται το πραγματικό πρόβλημα. Το ΕΣΥ έχει γονατίσει, το προσωπικό βρίσκεται στα όρια της ψυχικής και σωματικής του αντοχής, εκατοντάδες άνθρωποι διασωληνώνονται εκτός ΜΕΘ και η αποτελεσματική περίθαλψη των ασθενών είναι εξαιρετικά δύσκολη.
Η πίεση στο σύστημα έχει οδηγήσει στην αναβολή των τακτικών χειρουργείων δημιουργώντας τεράστια προβλήματα και στους μη Covid ασθενείς. Η Ελλάδα παρουσιάζει την υψηλότερη θνητότητα ανάμεσα στις δυτικές χώρες. Αλλά η κυβέρνηση επιμένει πεισματικά να μην προσλαμβάνει προσωπικό, να μην προκηρύσσει οργανικές θέσεις γιατρών και νοσηλευτών, να μην ανοίγει νέες ΜΕΘ. Και οι ιδιώτες της Υγείας κάνουν πάρτι.
Αυτή είναι η πραγματική εικόνα της κατάστασης. Και δεν είμαστε καν στο τέλος της πανδημίας.
