Live τώρα    
«Γιατί σκότωσαν το μανάρι μου»;
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

«Γιατί σκότωσαν το μανάρι μου»;

Της ΚΑΚΗΣ ΜΠΑΛΗ

Ο Ισμαήλ Γιοζγκάτ είναι ένας τσακισμένος άνθρωπος. Ένας πατέρας που έθαψε τον γιο του. Μοιάζει πολύ πιο γέρος από τα 58 του χρόνια, είναι πολύ ταραγμένος για να απαντήσει στις ερωτήσεις του δικαστηρίου, κάθε τρεις και λίγο σηκώνει το βλέμμα του στο ακροατήριο και ρωτάει στα τούρκικα: «γιατί σκότωσαν το μανάρι μου»;

Ο Ισμαήλ βρήκε τον γιο του νεκρό, βουτηγμένο στο αίμα του, μέσα στο Ίντερνετ- καφέ της οικογένειας στο Κάσελ τον Απρίλιο του 2006. Η αστυνομία έφτασε αμέσως, ο ανακριτής έψαχνε να βρει τους ενόχους στο περιβάλλον του νεαρού Χαλίτ. Επί χρόνια η οικογένεια Γιοζγκάτ ζούσε με τον πόνο της και με τις ψεύτικες υποψίες. Ήταν ο Χαλίτ μπλεγμένος με ναρκωτικά; Τον καθάρισε η τούρκικη μαφία; «Η οικογένειά μας δεν είχε ποτέ μπλεξίματα, από την αρχή ήταν ξεκάθαρο ότι το φονικό είχε ρατσιστικά κίνητρα, αλλά η αστυνομία δεν ήθελε να μας πιστέψει», λέει ο τραγικός πατέρας, πιο πολύ με καημό, παρά με θυμό. Όπως δεν ήθελε να πιστέψει τις οικογένειες των άλλων οκτώ μεταναστών, σε όλη τη Γερμανία, που έχασαν τη ζωή τους από το ίδιο όπλο.

Έπρεπε να φτάσει το φθινόπωρο του 2013 για να κοιτάξει ο Ισμαήλ στα μάτια τη συνεργό των δυο φονιάδων του γιου του, την Μπεάτε Τσέπε, του νεοναζιστικού πυρήνα NSU, που δικάζεται τους τελευταίους μήνες στο Μόναχο.

Έπρεπε να χυθεί τόσο αίμα, στο τέλος και μιας νεαρής αστυνομικίνας, έπρεπε να νιώσουν οι δύο δράστες ότι μπορεί και να τους ανακαλύψουν και να αυτοκτονήσουν, για να δουλέψει η, υποτίθεται, καλολαδωμένη μηχανή της γερμανικής αστυνομίας και να ψάξει στη σωστή κατεύθυνση.

Εδώ και ενάμιση χρόνο η γερμανική πολιτεία προσπαθεί να ξεπλύνει από τα χέρια της το αίμα. Απέλυσε την ηγεσία της Υπηρεσίας Εσωτερικής Ασφάλειας, έστησε ειδική εξεταστική επιτροπή στη Βουλή, η οποία και έκανε την αυτοκριτική της επειδή προφανώς οι αρχές είναι τυφλές από το δεξιό μάτι, ενίσχυσε την παρακολούθηση των ακροδεξιών γκρουπούσκουλων.

Αλλά απάντηση στον Ισμαήλ δεν μπορεί να δώσει. Μπορούσε να είχε αποφευχθεί το φονικό του γιου του; Και των άλλων μεταναστών, που πέθαναν μόνο και μόνο επειδή είχαν το... λάθος όνομα, επειδή γεννήθηκαν σε... λάθος χώρα;

Στη δίκη αυτά τα ερωτήματα πέφτουν βροχή. Το δολοφονικό τρίο των νεοναζί ήταν γνωστό στις αρχές για τις απόψεις του και για την έφεσή του στη βία πριν αρχίσει να δολοφονεί. Αλλά κανείς δεν ήθελε να ψάξει την αλήθεια.

Ο Ισμαήλ ελπίζει να πάρει απαντήσεις από αυτή τη δίκη. Και να μη χρειαστεί να κάνει κάποιος άλλος πατέρας τις ίδιες ερωτήσεις.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0