Της ΚΑΚΗΣ ΜΠΑΛΗ
Σκύλλα, Χάρυβδη ή μεγάλος συνασπισμός; Αυτό είναι το δίλημμα στην Αυστρία μετά τις εκλογές της περασμένης Κυριακής. Το ρόλο της "Σκύλλας", εν προκειμένω, παίζει ένα παράδοξο «πείραμα» συγκυβέρνησης μεταξύ των ηττημένων, αλλά πρώτων σε ψήφους και έδρες, Σοσιαλδημοκρατών (SPO) με τη λάιτ εκδοχή των ενισχυμένων από την κάλπη ακροδεξιών Ελεύθερων (FPO), που αίφνης κάνουν τα γλυκά μάτια στον απερχόμενο καγκελάριο Βέρνερ Φάιμαν.
Τον ρόλο της "Χάρυβδης" παίζει μια οποιαδήποτε κυβέρνηση μειοψηφίας, είτε κεντροδεξιά είτε κεντροαριστερή, με ημερομηνία λήξης. Το πιθανότερο, λοιπόν, είναι να παραμείνει για μια ακόμη θητεία η... αιώνια κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού, SPO και Λαϊκού Κόμματος (OVP), αυτή που ουσιαστικά κυβερνά την Αυστρία με μικρά διαλείμματα μετά τον Πόλεμο.
Οι εκλογές της περασμένης Κυριακής έγιναν σε ένα κλίμα εφησυχασμού και ευημερίας. Η χώρα έχει τη χαμηλότερη ανεργία στη γηραιά ήπειρο, πέρασε σχετικά ανέφελα την κρίση και, σε αντίθεση με τη γειτονική μεγάλη «αδελφή» Γερμανία συζήτησε στον προεκλογικό αγώνα το θέμα της Ευρώπης -και υπό την πίεση της "Λίστας Στρόναχ", που θέλει την έξοδο της χώρας από το ευρώ. Σε αντίθεση με τα χρόνια της... δόξας του Γιεργκ Χάιντερ, του πρώτου ακροδεξιού πολιτικού στην Αυστρία που έφερε ένα εντυπωσιακό 27% και κατάφερε να μπει στην κυβέρνηση το 1999 -με αποτέλεσμα να απομονωθεί τότε πολιτικά η Βιέννη από τους Ευρωπαίους εταίρους της- οι επίγονοι του Χάιντερ κράτησαν τώρα πιο χαμηλό προφίλ έναντι των μεταναστών.
Η καμπάνια τους στήθηκε ανάποδα, με μια επίθεση... αγάπης προς τον πλησίον, αλλά «μόνο αν είναι Αυστριακὀς». Τα παλιά συνθήματα «έξω οι ξένοι» αντικαταστάθηκαν με το πιο ύπουλο «καμία κοινωνική παροχή για τους ξένους» και με την υπόσχεση να ανέβει η κατώτατη σύνταξη για τους Αυστριακούς στα 1.200 ευρώ. Αυτή η στροφή στη... μετριοπάθεια, σε συνδυασμό με την κούραση των Αυστριακών από τον αιώνιο κυβερνητικό δικομματισμό και το γεγονός ότι σταθερά ένα 30% του πληθυσμού βλέπει με καχυποψία την Ευρώπη, τους οδήγησε σε ένα υψηλό εκλογικό ποσοστό.
Τα δύο κυβερνητικά κόμματα, πάλι, όσο κι αν φλερτάρουν κατά καιρούς με μια άλλη λύση, πέραν του μεγάλου συνασπισμού, δεν έχουν επί της ουσίας εναλλακτική. Η «λογική» συμμαχία της Δεξιάς (Λαϊκό Κόμμα, FPO και "Λίστα Στρόναχ") σκοντάφτει τόσο στην οικονομική όσο και στην ευρωπαϊκή πολιτική. Το Λαϊκό Κόμμα δεν μπορεί να υποχωρήσει ούτε στο θέμα της εξόδου από το ευρώ (που θέλουν να δρομολογήσουν τα άλλα δύο κόμματα) ούτε σε έναν προϋπολογισμό μηδενικών ελλειμμάτων (που είναι ο «σιδηρούς» κανόνας του Φρανκ Στρόναχ). Οπότε, μετά από μερικές εβδομάδες διερευνητικών επαφών και διαπραγματεύσεων, η Αυστρία πιθανότατα θα επιστρέψει στην προτεραία κατάσταση...
