«Η Άν. Μέρκελ επέβαλε με σιδηρά πυγμή, με τη συνενοχή των κυβερνήσεων και της τρόικας, την εφαρμογή της λιτότητας στην Ευρώπη. Χρησιμοποίησε την ισχύ της χώρας της για να προστατεύσει τα συμφέροντα της χρηματοπιστωτικής εξουσίας και να αφήσει στο απυρόβλητο τους υπεύθυνους της κρίσης. Από εκείνη ξεκίνησε η εκστρατεία ιδεολογικής κατασυκοφάντησης του ευρωπαϊκού Νότου που δίχασε και οδήγησε στην άνοδο της Ακροδεξιάς. Η επανεκλογή της είναι ένα καλό νέο για τον χρηματοπιστωτικό κλάδο και μια κακή είδηση για τους λαούς της Ευρώπης.
Περισσότερο από ποτέ άλλοτε, οι Γερμανοί και οι Ευρωπαίοι έχουν ανάγκη να στηριχθούν σε μια αλληλέγγυα Αριστερά, ενωμένη και αποφασισμένη να εκφράσει μια σαφή εναλλακτική λύση για βαθιά πολιτική αλλαγή. Το κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς συγχαίρει την Die Linke για το καλό της αποτέλεσμα. Η κοινοβουλευτική της ομάδα θα παίξει τον σημαντικό ρόλο της αντιπολίτευσης και θα είναι στήριγμα για τους αγώνες. Οι άλλες δυνάμεις του ΚΕΑ θα είναι στο πλευρό της για να συνεχίσουν να εκφράζουν, στις χώρες μας όπως και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, μια εναλλακτική πρόταση».
Humanité: Θα επιδεινωθούν τα δεινά της Ευρώπης
«Το αδιέξοδο Μέρκελ». Αυτός είναι ο τίτλος του κεντρικού σχολίου της χθεσινής L' Humanite, η οποία έχει πρωτοσέλιδο τίτλο «Ακόμη τέσσερα χρόνια ζόφου με τη Μέρκελ».
«Δεν είναι καλή είδηση. Η επανεκλογή της Άνγκελα Μέρκελ στη θέση της καγκελαρίου θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο τα δεινά από τα οποία υποφέρει η Ε.Ε.», σημειώνει στο σχόλιο ο Patrick Apel-Muller Αν είναι σήμερα η πρώτη ηγέτης που επανεκλέγεται από τότε που ξέσπασε η κρίση, το 2008, αυτό οφείλεται στο ότι έκανε τον λαό της να πιστέψει ότι χάρη στην ίδια απέφυγε τα χειρότερα και ότι τον προστάτεψε από τις ορέξεις των τεμπέληδων που συγκεντρώνονται στα νότια σύνορα της Γερμανίας. (…)Δεν είναι επίσης καλή είδηση για τους Γερμανούς μισθωτούς, που η κατάστασή τους επιδεινώνεται και που αποτελούν τη μεγαλύτερη μάζα χαμηλά αμειβόμενων μισθωτών στην Ευρώπη. Κι εδώ έγκειται το γερμανικό παράδοξο: οι τράπεζες και οι πολυεθνικές ευημερούν απέναντι σε έναν λαό που στερείται όλο και περισσότερο κοινωνικών δικαιωμάτων», γράφει ο Apel-Muller. (…) "Και δεν είναι καλή είδηση ούτε και για τους Γάλλους. Καθώς βγήκε ενισχυμένη από τις κάλπες, η καγκελάριος θα παραμείνει αδιάλλακτη αν δεν παρέμβουν οι λαοί».
Le Monde: «Ο θρίαμβος της κεντρώας πολιτικής»
Με αυτόν τον τίτλο σχολιάζει η Monde την επανεκλογή Μέρκελ, τονίζοντας ότι η τρίτη θητεία της θα μοιάζει με την προηγούμενη. «Έχοντας αποφασίσει ότι η διατήρηση του ευρώ συμφέρει τη Γερμανία, θα αποδεχθεί ένα μίνιμουμ φεντεραλισμού, απαραίτητου για τη λειτουργία της νομισματικής ένωσης. (…) Αυτή η εξέλιξη δεν θα γίνει με νέες εκχωρήσεις κυριαρχίας στις Βρυξέλλες. Η σημερινή Γερμανία δεν το θέλει. Αυτό θα γίνει, σε ό,τι την αφορά, με τους αργούς ρυθμούς μίας χώρας όπου οι βουλευτές και οι δικαστές του Συνταγματικού Δικαστηρίου έχουν ειδικό βάρος. Μπορεί κανείς να λυπάται για την Ευρώπη. Αλλά μπορεί και να χαίρεται: πρόκειται για τους ρυθμούς μιας δημοκρατίας σε πλήρη ωριμότητα, όπως υπάρχουν λίγες στη Γηραιά Ήπειρο».
Libération: «Ο θρίαμβος της Μούτι»
Με αυτόν τον τίτλο η Libe τονίζει ότι η επανεκλεγείσα καγκελάριος «συσπειρώνει» και «δίνει την αίσθηση της προστασίας». «Η καγκελάριος δίνει ηθελημένη την εντύπωση της αναποφάσιστης. Στην κορύφωση της κρίσης του ευρώ, αυτό το χαρακτηριστικό εκνεύριζε τους Ευρωπαίους ομολόγους της, κυρίως του Γάλλους. Δεν καταλάβαιναν ότι μια Γερμανίδα καγκελάριος δεν μπορεί να λαμβάνει αποφάσεις όπως ο Γάλλος πρόεδρος και ότι πρέπει να συνθέσει πολλά κέντρα εξουσίας, από τα δύο σώματα της Βουλής ώς το πανίσχυρο Συνταγματικό Δικαστήριο της Καρλσρούης. Επιπλέον, η Μέρκελ ουδέποτε γοητεύθηκε από τη Γαλλία, της οποίας δεν μιλά τη γλώσσα».
