Άγνωστα παραμένουν τα κίνητρα του μακελειού της Δευτέρας σε κτήριο του πολεμικού ναυτικού των ΗΠΑ στην Ουάσιγκτον. Πηγές προσκείμενες στην έρευνα ανέφεραν πάντως ότι ο παρασημοφορημένος πρώην πεζοναύτης και δράστης της δολοφονικής επίθεσης με τους 12 νεκρούς και τους οκτώ τραυματίες έπασχε από σοβαρές ψυχικές ασθένειες.
Όπως αποκάλυψαν οι ίδιες πηγές, ο 34χρονος Αφροαμερικανός Άαρον Αλέξις είχε συχνές εξάρσεις θυμού και αντιδρούσε άμεσα και επιθετικά στη διάρκειά τους. Δεν διευκρίνισαν ωστόσο αν τα ξεσπάσματα αυτά ήταν ο λόγος για τον οποίον απομακρύνθηκε από το Πολεμικό Ναυτικό, όπου υπηρέτησε από τον Μάιο του 2007 έως τον Ιανουάριο του 2011.
Αμερικανοί αστυνομικοί που μίλησαν στο πρακτορείο Ασοσιέιτεντ Πρες δήλωσαν ότι ο Αλέξις, που σκοτώθηκε σε ανταλλαγή πυρών στη διάρκεια της επίθεσης, έπασχε από παράνοια, διαταραχή ύπνου και "άκουγε φωνές" μέσα στο κεφάλι του. Συμμετείχε σε προγράμματα θεραπείας για βετεράνους που αντιμετωπίζουν σοβαρά ψυχικά νοσήματα.
Μετά την απομάκρυνσή του από τον στρατό, ο Αλέξις εργάστηκε σε ταϊλανδέζικο εστιατόριο και ανέπτυξε έντονο ενδιαφέρον για την ασιατική κουλτούρα. Έμαθε ταϊλανδέζικα ενώ προσέγγισε τον βουδισμό και άρχισε να διαλογίζεται. "Εξωτερικά ήταν ένα ήσυχος άνθρωπος, αλλά μέσα του πιστεύω ότι ήταν πολύ επιθετικός" παρατήρησε, ωστόσο, ο Τζι Σιρούν, μέλος του ναού όπου σύχναζε ο Αλέξις. "Δεν του άρεσε να είναι κοντά στους ανθρώπους, όπως ένας στρατιώτης ο οποίος επέστρεψε από τον πόλεμο" δήλωσε στην Washington Post.
Ο Άαρον Αλέξις είχε άδεια οπλοφορίας και το 2004 συνελήφθη στο Σιάτλ, καθώς έριξε τρεις σφαίρες στα λάστιχα ενός αυτοκινήτου που ήταν σταθμευμένο έξω από το σπίτι του. Δήλωσε στους αστυνομικούς ότι "ήταν θυμωμένος" και απέδωσε τον κλονισμό της ψυχικής του υγείας στη συμμετοχή του στις έρευνες στους χώρους των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.
Σημειώνεται πως πρόσφατη έρευνα του αμερικανικού ιατρικού συλλόγου (AMA) αποκαλύπτει την έξαρση των ψυχικών ασθενειών στις τάξεις του αμερικανικού στρατού τα τελευταία χρόνια. Ενδεικτικό είναι ότι μέσα σε τρία χρόνια οι αυτοκτονίες έφτασαν από 10,3 ανά 100.000 σε 16,3 ανά 100.000. Τα αυξημένα επίπεδα κατάθλιψης, τάσεων αυτοκτονίας και νευρικών κλονισμών αποδίδονται στο μετατραυματικό σοκ από την παραμονή σε πολεμικές ζώνες.