Η αστυνομική καταστολή αμαύρωσε τις εκδηλώσεις μνήμης για την 40ή επέτειο του αιματηρού πραξικοπήματος του Αουγκούστο Πινοσέτ στην Χιλή. Η αστυνομία προχώρησε σε δεκάδες συλλήψεις "ταραξιών". Μάλιστα, οι αρχές ήταν πολύ καλά προετοιμασμένες, με 8.000 αστυνομικούς στους δρόμους, ώστε να διατηρηθούν ο νόμος και η τάξη.
Ο υπουργός Εσωτερικών της δεξιάς κυβέρνησης, Αντρές Τσάντγουικ, εκτίμησε πως "μέχρι στιγμής οι αναφορές είναι θετικές συγκριτικά με αυτό που περιμέναμε". Ο πρόεδρος της χώρας, Σεμπαστιάν Πινιέρα κάλεσε τους πολίτες σε "εθνική συμφιλίωση" και πρόσθεσε πως το μίσος δεν έχει θέση στις καρδιές των νεότερων Χιλιανών. Σημειώνεται πως η επίσημη εκδήλωση μνήμης πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα στο προεδρικό μέγαρο, με την πρώην πρόεδρο και νυν υποψήφια Μισέλ Μπασελέ να μην είναι παρούσα.
Το βασανιστήριο της ντισκοτέκ
Μέθοδο βασανιστηρίου με τραγούδια στη διαπασών την περίοδο της δικτατορίας Πινοσέτ αποκαλύπτει έρευνα που δόθηκε στη δημοσιότητα χθες με αφορμή την 40ή επέτειο από το πραξικόπημα."Στη διαπασών για ολόκληρες ημέρες, δημοφιλή τραγούδια χρησιμοποιούνταν για να προκαλέσουν ψυχικές και σωματικές βλάβες», διευκρίνισε η Κάτια Τσόρνικ, ερευνήτρια του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ.
Η μουσική του Χούλιο Ινγκλέσιας, αλλά και η μουσική από την ταινία του Στάνλεϊ Κιούμπρικ «Κουρδιστό Πορτοκάλι» ή το τραγούδι του Τζορτζ Χάρισον «My Sweet Lord», αναπαράγονταν συνεχώς ώστε οι κρατούμενοι να «σπάσουν» ψυχολογικά.
Η έρευνα στηρίχτηκε σε μαρτυρίες πρώην κρατουμένων και μέλους των μυστικών υπηρεσιών της Χιλής υπό τον Πινοσέτ, κατά τη δικτατορία του οποίου έχασαν την ζωή τους 3.200 άνθρωποι, 38.000 υπέστησαν βασανιστήρια και εκατοντάδες εξαφανίστηκαν. Η Τσόρνικ ρίχνει φως σε μια πρακτική την οποία κατηγορείται τακτικά ότι χρησιμοποιεί σήμερα ο αμερικανικός στρατός.
"Ένα κέντρο βασανιστηρίων (...) ονομαζόταν 'η ντισκοτέκ' από τους πράκτορες. Η μουσική εξυπηρετούσε επίσης στο να καλύπτονται οι κραυγές των κρατουμένων», πρόσθεσε η Τσόρνικ.
Ωστόσο η μουσική έδινε, την ίδια ώρα, δύναμη στους κρατούμενους να αντέξουν και να βρουν το θάρρος να αντιμετωπίσουν τις ταπεινώσεις, σύμφωνα με την δρ. Τσόρνικ, που αναφέρθηκε κυρίως στη δημιουργία χορωδίας στο Τρες Άλαμος, ένα από τα κέντρα κράτησης στο Σαντιάγο.
