Για τον κουρασμένο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, μια επίσκεψη στη διακεκαυμένη ζώνη της Αθήνας, καταμεσής του Ιουλίου, δεν είναι ακριβώς το ταξίδι των ονείρων του. Κι όμως δε δίστασε στιγμή να αποδεχτεί την πρόσκληση του ομολόγου του Γιάννη Στουρνάρα για την ερχόμενη Πέμπτη. Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών είναι αποφασισμένος να στηρίξει την ελληνική κυβέρνηση -κυρίως με λόγια- τουλάχιστον μέχρι τις 22 Σεπτεμβρίου, που θα κλείσουν οι γερμανικές κάλπες. Όπως είναι αποφασισμένος να στηρίξει την πορτογαλική κυβέρνηση -την κλυδωνιζόμενη του Πέδρο Πάσους Κοέλιο ή όποια άλλη εθνικής ενότητας προκύψει- ελπίζοντας ότι δεν θα υπάρξει νέα κλιμάκωση της ευρωκρίσης, μέχρι τις εκλογές.
Ο σημερινός κυβερνητικός συνασπισμός στη Γερμανία, ο οποίος σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, έχει ελπίδες να παραμένει στην εξουσία, στηρίζει την προεκλογική του εκστρατεία του αποκλειστικά στο πρόσωπο της καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ. Το πιο δυνατό χαρτί της Μέρκελ είναι ότι έχει καταφέρει να πείσει τους Γερμανούς πως διαχειρίζεται με σύνεση την ευρωκρίση, πως καταφέρνει να επιβάλλει στις κλυδωνιζόμενες χώρες της Ευρωζώνης τους όρους εκείνους, που θα διασφαλίσουν αφενός την επιβίωση του κοινού νομίσματος, αφετέρου την επιστροφή των δανεικών.
Μπορεί να μην υπάρχει σήμερα ούτε ένας οικονομολόγος στη Γερμανία -ούτε καν οι σύμβουλοι της κυβέρνησης- που να πιστεύει ότι η πολιτική αυτή θα καρποφορήσει, ωστόσο προεκλογικά αυτό δεν έχει καμία σημασία, όσο η καγκελάριος παραμένει πειστική. Πώς όμως θα παραμείνει πειστική εάν συζητιέται νυχθημερόν το ενδεχόμενο κουρέματος του ελληνικού χρέους;
Για τον μέσο Γερμανό ψηφοφόρο, το PSI του 2012 δεν σήμαινε απολύτως τίποτε, αλλά ένα νέο κούρεμα, αυτή τη φορά των δανείων του επίσημου τομέα, σημαίνει ότι θα χάσει αληθινά λεφτά.
Γι' αυτό, τόσο η Μέρκελ όσο και ο Σόιμπλε δεν κουράζονται τις τελευταίες μέρες να τάσσονται με κάθε ευκαιρία ενάντια στο κούρεμα του ελληνικού χρέους.
Πάντοτε, ωστόσο, το κατηγορηματικό «νάιν» στο κούρεμα συνοδεύεται με μια υπόσχεση ότι θα υπάρξει περαιτέρω στήριξη στην Ελλάδα μέσα στο 2014. Εάν η στήριξη αυτή θα έχει τη μορφή ενός ακόμη δανείου ή τη μορφή της μείωσης των επιτοκίων και της παράτασης του χρόνου αποπληρωμής των δανείων, δεν είναι για την ώρα ορατό. Το βέβαιο είναι, όμως, ότι η Γερμανία θα προσπαθήσει να διευκολύνει την εξυπηρέτηση του ελληνικού χρέους, ακριβώς όσο χρειάζεται ώστε να μη γίνει κανένα... ατύχημα.
Κι επειδή το ατύχημα μπορεί να έχει πολλές μορφές, επειδή το Βερολίνο φαίνεται να έχει αντιληφθεί πόσο οριακές είναι οι αντοχές της Ελλάδας, ο Σόιμπλε θα προσπαθήσει να πείσει ότι δεν έρχεται με άδεια χέρια στις 18 του μηνός στην Αθήνα.
Την υπόσχεση του κουρέματος δεν θέλει να τη δώσει, άρα θα πρέπει να δείξει ότι η Γερμανία βάζει πλάτη για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, για τη μείωση της ανεργίας των νέων. Ένα πεσκέσι που θα μπορούσε να έχει στις αποσκευές του είναι μια κάποια επιτάχυνση των αργών και βασανιστικών σχεδίων για τη δημιουργία μιας ελληνικής επενδυτικής τράπεζας, στα πρότυπα της γερμανικής KfW, η οποία θα έχει τη δυνατότητα να χρηματοδοτεί μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Ένα δεύτερο πεσκέσι θα είναι τα καλά λόγια, οι έπαινοι για τις προόδους της κυβέρνησης, οι εκφράσεις σεβασμού για τις θυσίες του λαού, οι δηλώσεις αλληλεγγύης, υπό την προϋπόθεση της... αμοιβαιότητας.
Και μετά τις εκλογές, βλέπουμε...