Με μια βαθιά ανάσα ανακούφισης υποδέχθηκαν οι ευρωπαϊκές κεντρικές δυνάμεις την ακύρωση της συνάντησης Τραμπ-Πούτιν. Ακόμα πιο ικανοποιητική θεωρείται η απόφαση του Τραμπ να εξαγγείλει μέτρα κατά της πετρελαϊκής βιομηχανίας της Ρωσίας. Η πολιτική τού νέου διπολισμού ξαναπαίρνει τα πάνω της, αφού, εκτός από τους Ευρωπαίους, και ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο θεωρεί πως πρέπει να ληφθούν μέτρα κατά της Μόσχας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ αποφάσισε ν’ αλλάξει τακτική και ανακοίνωσε μέτρα κατά των δύο πετρελαϊκών κολοσσών της Ρωσίας, θεωρώντας πως έτσι ο Βλαντίμιρ Πούτιν θα αναγκαστεί να διαπραγματευτεί για την εκεχειρία στην Ουκρανία. Η απόφασή του αυτή, με την ταυτόχρονη ακύρωση της συνάντησής τους στη Βουδαπέστη, δημιουργεί σίγουρα την αίσθηση πως ο Λευκός Οίκος σκέφτεται ν’ αλλάξει στάση στο Ουκρανικό - oι προσεκτικοί παρατηρητές, ωστόσο, επισημαίνουν ότι η συνάντηση θα γίνει αργότερα, και μάλιστα στην ίδια πόλη. Υπάρχει όμως και ακόμα μία παράμετρος. Τα μέτρα Τραμπ ανέβασαν τις τιμές του πετρελαίου στη διεθνή αγορά, κι αυτό ευνοεί τους Αμερικανούς. Αντιθέτως, θίγει τους Ευρωπαίους που, παρ’ όλα αυτά, πανηγυρίζουν.
Οι εναλλαγές της ρητορικής αλλά και της τακτικής Τραμπ είναι συνηθισμένες, άρα δεν πρέπει κανείς να βιάζεται να εξάγει συμπεράσματα για τη συνέχεια. Άλλωστε είναι ο ίδιος ο Τραμπ που, παράλληλα με τις νέες αποφάσεις του, εξηγεί ότι δεν έχει ανάψει κανένα «πράσινο φως» για να δοθούν οι πύραυλοι Tomahawk στην Ουκρανία ούτε και για χτυπήματα βαθιά στο έδαφος της Ρωσίας.
Επιπλέον, δεν πρέπει να διαφύγει της προσοχής μας ότι η εμφάνιση αλλαγής τακτικής από τον Τραμπ συμπίπτει με τον κίνδυνο να καταρρεύσει η πολιτική του στη Μέση Ανατολή από την ώρα που το Ισραήλ δηλώνει έτοιμο να προσαρτήσει παλαιστινιακά εδάφη. Δύο μέτωπα συγχρόνως δεν αντέχει να διαχειριστεί αυτή την ώρα ο Λευκός Οίκος.
Η διχασμένη Ευρώπη
Οι Ευρωπαίοι, που είναι οι ζημιωμένοι και από τη διακοπή των σχέσεων με τη Ρωσία (φθηνή ενέργεια, φθηνές πρώτες ύλες) και από τη στάση του Τραμπ, θέλουν να κερδίσουν χρόνο. Πρώτον, για να ανασυνταχθούν στο επίπεδο της οικονομίας. Δεύτερον, για να κάτσουν στα τραπέζια των μεγάλων διαπραγματεύσεων με ΗΠΑ, Κίνα, Ρωσία, Ινδία ισότιμα.
Ομως η Ε.Ε. δεν πετυχαίνει κοινή πορεία. Οι αντιφάσεις της πολιτικής τους διχάζουν τις ηγεσίες την ώρα που και τα διαφορετικά κράτη-μέλη έχουν διαφοροποιημένα συμφέροντα. Οι 27 ηγέτες την περασμένη Πέμπτη (23/10/25) δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε κοινή θέση για την Ουκρανία. Προτάθηκε να πάρει η Ουκρανία ένα δάνειο 140 δισ. ευρώ για να αγοράσει όπλα από τη Γερμανία! Είναι δυνατόν να συμφωνήσουν όλοι σ’ αυτό; Συγχρόνως, ζητούν από χώρες όπως η Σλοβακία και η Ουγγαρία να εγκαταλείψουν και αυτές το φθηνό ρωσικό πετρέλαιο και να καταστραφούν.
Διαφωνία προέκυψε όμως και για τα ρωσικά κεφάλαια που έχουν παρακρατηθεί. Προτείνουν να είναι αυτά η εγγύηση για το ουκρανικό δάνειο ή, πολύ περισσότερο, να δοθούν στην Ουκρανία. Ο εγγυητής της παρακράτησης, που είναι το Βέλγιο, διαφωνεί έντονα. Γιατί, πρώτον, πρόκειται για κατάφωρη καταπάτηση του Διεθνούς Δικαίου που κάποια στιγμή θα έχει επιπτώσεις και, δεύτερον, αν προχωρήσουν στην κατάσχεση, τότε όλα τα ξένα κεφάλαια (Ασίας, Αφρικής, Λατινικής Αμερικής κ.ά.) θα φύγουν από την Ευρώπη, αφού θα κινδυνεύουν να κατάσχονται κάθε φορά που το αποφασίζουν οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί.
Η στρατικοποίηση της οικονομίας
Το πρωτίστως προβληματικό είναι η απόφαση της Ε.Ε. να στρατικοποιήσει την οικονομία της. Μια απόφαση καταστροφική για τα κράτη και την κοινωνική συνοχή. Η στρατικοποίηση δε της οικονομίας αναπόφευκτα οδηγεί σε πόλεμο, αφού θα είναι ο μόνος «πελάτης» της στρατικοποιημένης οικονομίας.
