Είναι γνωστές οι «αναστροφές» του Τραμπ ακόμη και σε κεντρικά ζητήματα της πολιτικής του και οι αιφνίδιες αλλαγές προτεραιοτήτων σε μια τακτική που σίγουρα κρατά αμείωτη την προσοχή και το ενδιαφέρον των ΜΜΕ. Φαίνεται πως ούτε η Ουκρανία θα μπορούσε να είναι εξαίρεση σε αυτό το μοτίβο συμπεριφοράς και άσκησης πολιτικής.
Έτσι, από την «μνημειώδη» ανάρτησή του, τον Φεβρουάριο, για τον «δικτάτορα» Ζελένσκι που «αρνείται να κάνει εκλογές», που έχει «κάνει απαίσια δουλειά» και «η χώρα του είναι κατεστραμμένη ενώ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ έχουν πεθάνει άσκοπα», ο πρόεδρος είδε χθες μια χώρα που «δέχεται σκληρά χτυπήματα» και οφείλει να αμυνθεί, ως εκ τούτου οι ΗΠΑ «θα στείλουν μερικά ακόμη όπλα» στο Κίεβο.
Όταν ο πρόεδρος έκανε αυτές τις δηλώσεις πίσω του στέκονταν ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ ο οποίος πριν λίγες ημέρες είχε ανακοινώσει τη διακοπή της αποστολής αμερικανικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία. Περιττό να αναφερθεί ότι ο ίδιος ο υπουργός δεν έδωσε καμία εξήγηση για την αντίφαση αυτή.
Εκπρόσωπος του Πενταγώνου δήλωσε αργότερα ότι «κατόπιν εντολής του Προέδρου Τραμπ, το υπουργείο Άμυνας στέλνει επιπλέον αμυντικά όπλα στο Κίεβο για να διασφαλίσει ότι οι Ουκρανοί μπορούν να αμυνθούν, ενώ εμείς εργαζόμαστε για μια διαρκή ειρήνη και για να διασφαλίσουμε ότι οι σκοτωμοί θα σταματήσουν».
Φήμες…
Οι φήμες λένε ότι ο Χέγκσεθ δεν ενημέρωσε τον Λευκό Οίκο για την απόφαση του να παγώσει τις αποστολές όπλων την περασμένη εβδομάδα, και αυτό ερμηνεύεται, ελλείψει άλλης εξήγησης, ως ένδειξη πιθανής εσωτερικής «δυσλειτουργίας» της κυβέρνησης. Δεν αποκλείεται το όλο θέμα να είναι καθαρά επιμελητειακό, όχι πολιτικό, ωστόσο ήταν μια καλή ευκαιρία για τον Τραμπ να επιβεβαιώσει το προσωπικό στυλ του στην πολιτική: Είναι ο «ειρηνοποιός» αλλά και ο «μαχητής» αν αυτό χρειαστεί…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ανάλυση / Τι γυρεύει ο Έλον Μασκ στο πολιτικό παζάρι;
Για την ιστορία, και σύμφωνα με το CNN, η απόφαση παγώματος των αποστολών όπλων και πυρομαχικών στο Κίεβο, συμπεριλαμβανομένων των πυραύλων Patriot, ήρθε αφότου ο Τραμπ ζήτησε από τον Χέγκσεθ στη διάρκεια του ταξιδιού τους στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ τον περασμένο μήνα, να τον ενημερώσει για τα αποθέματα των ΗΠΑ. Καθώς η σύγκρουση Ισραήλ-Ιράν κλιμακώνονταν ο Τραμπ ήθελε να είναι σίγουρος ότι τα αμερικανικά στρατεύματα στην περιοχή είχαν επαρκή πυρομαχικά για να αμυνθούν αν χρειαστεί.
Ο ίδιος άφησε να εννοηθεί την Τρίτη ότι δεν ήταν εκείνος που έδωσε την εντολή να σταματήσει η ροή όπλων προς το Κίεβο. Όταν το θέμα τέθηκε στη διάρκεια συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου, ο Τραμπ δεν έδωσε ξεκάθαρη απάντηση, αποκαλύπτουν πηγές που επικαλείται το CNN. Επανέλαβε μόνο ότι οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να στέλνουν αμυντικά όπλα στην Ουκρανία. Δεχόμενος ξανά ερώτηση για το ποιος ενέκρινε το πάγωμα των αποστολών, ο Τραμπ απάντησε αφοπλιστικά πλην με νόημα: «Δεν ξέρω… Γιατί δε μου λέτε κι εμένα;»
Αναζητώντας την αιτία
Είναι η δεύτερη φορά από την αρχή του χρόνου που ο Χέγκσεθ σταματά τις αποστολές αμερικανικών όπλων στην Ουκρανία με τους αξιωματούχους και τους συμβούλους ασφαλείας του Λευκού Οίκου να πιάνονται στον ύπνο. Η πρώτη φορά ήταν το Φεβρουάριο. Ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στην Ουκρανία αντιστράτηγος Κιθ Κέλογκ και ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκ Ρούμπιο, που είναι και σύμβουλος εθνικής ασφάλειας του Τραμπ, φέρονται επίσης να μην είχαν ενημερωθεί εκ των προτέρων για την απόφαση Χέγκσεθ και έμαθαν τα «νέα» από τα μέσα ενημέρωσης.
Οι πληροφορίες του CNN λένε ότι λίγο αφότου έμαθε για την διακοπή την αποστολών ο Τραμπ είπε στον Χέγκσεθ να αρχίσει να στέλνει πάλι τουλάχιστον ορισμένα από τα πυρομαχικά, συγκεκριμένα πυραύλους για τα συστήματα αεράμυνας Patriot που είναι κρίσιμα για την απόκρουση των ρωσικών επιθέσεων με πυραύλους και drones.
Η Πολεμική Αεροπορία της Ουκρανίας ανακοίνωσε σήμερα το πρωί ότι η Ρωσία εξαπέλυσε πάνω από 740 drones και πυραύλους στη διάρκεια της νύχτας. Οι πιο εκτεταμένες ζημιές αναφέρθηκαν στη πόλη Λουτσκ, στα δυτικά, περίπου 100 χιλιόμετρα από τα πολωνικά σύνορα, με την επίθεση εκεί να προκαλεί την αντίδραση του ΝΑΤΟ. Συμμαχικά αεροσκάφη απογειώθηκαν για να «ασφαλίσουν» τον εναέριο χώρο της Πολωνίας.
Ασχέτως της φύσης της αιτίας που οδήγησε στη διακοπή των αποστολών αμερικανικών όπλων στο Κίεβο, ο γεγονός προσφέρθηκε ως μια καλή ευκαιρία στον Τραμπ προκειμένου να δείξει ότι διατηρεί τη πυγμή του απέναντι στη Ρωσία. Δεν είναι μόνο για να κλείσει τα στόματα όσων τον κατηγορούν ότι είναι «υποχείριο» του Πούτιν. Είναι κυρίως ένα μήνυμα προς την ίδια τη Μόσχα που δεν δείχνει σημάδια υποχωρητικότητας.
Μόλις τη Δευτέρα, ο αρχηγός της ρωσικής διπλωματίας Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξή του σε ουγγρική εφημερίδα επανέλαβε τη λίστα των απαιτήσεων του Κρεμλίνου για ειρήνη στην Ουκρανία τονίζοντας ότι οι «υποκείμενες αιτίες» του πολέμου πρέπει να εξαλειφθούν. Δηλαδή: «Αποστρατικοποίηση και απο-ναζιστοποίηση της Ουκρανίας, άρση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας, ανάκληση όλων των νομικών διώξεων κατά αξιωματούχων της και επιστροφή των παράνομα κατασχεμένων ρωσικών περιουσιακών στοιχείων από τη Δύση». Πρόσθεσε ακόμη την απαίτηση η Ουκρανία να μην ενταχθεί ποτέ στο ΝΑΤΟ και η κατεχόμενη ουκρανική επικράτεια να αναγνωριστεί ως ρωσική, συμπεριλαμβανομένων τμημάτων της Ζαπορίζια και της Χερσώνας.
Απογοήτευση
Η άκαμπτη στάση του Πούτιν έχει κάνει τελευταία τον Τραμπ λιγότερο διατεθειμένο να διαπραγματευτεί μαζί του. Η ενόχλησή του είναι ξεκάθαρη όπως και η διαπίστωσή του ότι ο πόλεμος στην Ουκρανία υπερβαίνει τις προσωπικές δυνατότητες του στους διακανονισμούς και τις συμφωνίες και είναι έξω από κάθε συναλλακτική αντίληψη. Δεν θα ήθελε να προσφέρει στη Ρωσία μια «νίκη» αυτή τη στιγμή σταματώντας τη στρατιωτική βοήθεια στον Ζελένσκι, ακόμη κι αν επιμένει να μιλάει για διαπραγμάτευση.
Η απογοήτευση του μεγιστάνα για τον Πούτιν ήταν ξεκάθαρη και στη σύνοδο κορυφής του ΝΑΤΟ στην Ολλανδία όπως αποκάλυψε Ευρωπαίος αξιωματούχος στο CNN. Η διατήρηση της ροής όπλων στην Ουκρανία θα μπορούσε να χρησιμεύσει στον Τραμπ ως μέσο για να συνεχίσει να ασκεί επιρροή στο Κίεβο αλλά και για να διατηρεί την οιονεί πίεση του προς τη Μόσχα. Μπορεί ο ίδιος να κυριαρχείται από το «ένστικτο» του απομονωτισμού αλλά το ευρύτερο Ρεπουμπλικανικό κατεστημένο, ειδικά οι νεοσυντηρητικοί και το στρατιωτικο-βιομηχανικό πλέγμα, εξακολουθούν να υποστηρίζουν τη ΝΑΤΟϊκή διεύρυνση και τη συνέχιση της στρατιωτικής στήριξης της Ουκρανίας. Άλλωστε η αμερικανική πολεμική βιομηχανία και η γεωπολιτική στρατηγική των ΗΠΑ ήταν και παραμένουν άρρηκτα συνδεδεμένες. Ο Τραμπ δεν έχει άλλη επιλογή από το να συνεργαστεί μ’ αυτό το πανίσχυρο μπλοκ έστω κι απρόθυμα αν δεν θέλει να βρεθεί απομονωμένος από αυτό. Φαίνεται πως στη δεύτερη θητεία του λειτουργεί περισσότερο ως πρόεδρος και λιγότερο ως διασημότητα.
Το μακρύ ιστορικό του μεγιστάνα σε αλλαγές πλεύσης και επιτόπου «αναστροφές» όταν μεταβάλλονται οι πολιτικές συνθήκες, είναι γνωστό. Ωστόσο, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, η εμφανής αλλαγή στάσης του στο πόλεμο στην Ουκρανία δεν είναι παρά η εξ’ ανάγκης αναπροσαρμογή μιας τακτικής, της δικής του, που μέχρι στιγμής δεν έχει οδηγήσει σε κανένα απτό αποτέλεσμα.
