Η κλιματική κρίση επηρεάζει σημαντικά τον χρωματισμό των εντόμων, ο οποίος μπορεί να επηρεάσει την ικανότητα των εντόμων να ζευγαρώσουν, τα επίπεδα δραστηριότητας και τη βιωσιμότητα του πληθυσμού τους.
Ένα έντομο ενέδρας (ambush bug) που έχει πιο σκούρο χρώμα σώματος έχει μεγαλύτερη επιτυχία στην εύρεση συντρόφου από ένα φωτεινότερο όταν κάνει ψύχρα. Παράλληλα, τα πιο σκουρόχρωμα αρσενικά μπορούν να ζεσταθούν πιο εύκολα τις πρώτες πρωινές ώρες, και ως εκ τούτου να ξεκινήσουν την δραστηριότητά τους. Όπως αναφέρει ο Guardian, αυτό αποτελεί ένα από τα πολλά παραδείγματα του τρόπου με τον οποίο η θερμοκρασία επηρεάζει τον χρωματισμό των εντόμων, και με τη σειρά της μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά τους να ζευγαρώνουν, σύμφωνα με νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Ecology and Evolution.
Οι επιστήμονες όμως προσπαθούν ακόμη να υπολογίσουν τι θα συμβεί στη σεξουαλική ζωή των εντόμων τώρα που η ανθρωπογενής κλιματική καταστροφή έχει ως αποτέλεσμα οι θερμοκρασίες να αυξάνονται σε πρωτοφανή επίπεδα. Η επικρατούσα θεωρία μεταξύ των επιστημόνων είναι ότι όταν οι θερμοκρασίες αυξάνονται, τα έντομα εξελίσσονται σε μεγάλο βαθμό ώστε να παράγουν λιγότερη ποσότητα της χρωστικής μελανίνης που ρυθμίζει την απόχρωσή τους, με αποτέλεσμα να γίνονται πιο ανοιχτά και φωτεινά στο χρώμα.
Για παράδειγμα, τα χρώματα των φτερών των θειούχων πεταλούδων Mead των βουνών της Βόρειας Αμερικής έχουν ξεθωριάσει με την πάροδο του χρόνου καθώς οι θερμοκρασίες έχουν αυξηθεί – τα λαμπερά, θειούχα κίτρινα φτερά τους είναι πιο ωχρά, σύμφωνα με μελέτη του 2016. Μεταξύ της δεκαετίας του 1980 και του 2000, γινόταν όλο και λιγότερο πιθανό για την πασχαλίτσα με τις δύο κηλίδες να είναι μαύρη με κόκκινες κηλίδες αντί για κόκκινη με μαύρες κηλίδες. Οι σκούρες κηλίδες στην πλάτη του υποαρκτικού σκαθαριού με παρόμοιο μοτίβο έχουν επίσης μειωθεί καθώς οι άνοιξη γίνεται πιο ζεστή.
Αντίθετα, τα έντομα που αναπτύσσονται σε ψυχρότερα περιβάλλοντα συχνά εμφανίζουν πιο σκούρο χρωματισμό, ένα φαινόμενο γνωστό ως υπόθεση θερμικού μελανισμού. Τα πιο σκούρα χρώματα απορροφούν περισσότερη ηλιακή ακτινοβολία, γεγονός που βοηθά τα έντομα να ζεσταθούν πιο γρήγορα και να διατηρήσουν τις βέλτιστες θερμοκρασίες σώματος για τις φυσιολογικές διαδικασίες, συμπεριλαμβανομένου του ζευγαρώματος.
Αυτό όμως που διαπίστωσε η ερευνητική ομάδα το μοτίβο δεν είναι πάντα τόσο απλό. Μια μελέτη που ακολούθησε τις θειούχες πεταλούδες του Mead, η οποία εξέτασε περισσότερες από 800 πεταλούδες που συλλέχθηκαν για δείγματα μουσείων μεταξύ 1953 και 2013, διαπίστωσε ότι σε ορισμένες περιοχές, τα ωχροκίτρινα φτερά τους έγιναν στην πραγματικότητα πιο πλούσια και σκουρόχρωμα με την πάροδο του χρόνου.
Ένα άλλο είδος εντόμου, «το αλογάκι της Παναγίας», έγινε πιο πράσινο και πιο σκούρο με την πάροδο του χρόνου, καθώς οι θερμοκρασίες γίνονταν πιο θερμές, σύμφωνα με μελέτη του 2018, όπως επίσης και ένα είδος «φυλλοκόπου», καθώς οι ερευνητές έπαιρναν δείγματα όλο και πιο ψηλά στο βουνό.
«Ο μηχανισμός δεν είναι τόσο ξεκάθαρος – είναι συγκεχυμένος», δήλωσε ένας άλλος από τους συγγραφείς της μελέτης, ο Md Tangigul Haque, διδακτορικός φοιτητής στο Πανεπιστήμιο Macquarie. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι οι ερευνητές εργάζονται με ένα περιορισμένο σύνολο δεδομένων, και επειδή πολλά από αυτά τα λίγα δεδομένα που συλλέγονται προέρχονται από παρόμοιες μελέτες με παρόμοια έντομα σε παρόμοιες τοποθεσίες, όπως αναφέρει.
Πιθανώς οφείλεται επίσης στο γεγονός ότι η μελανίνη δεν έχει μόνο μια λειτουργία που σχετίζεται με τη θερμότητα, αλλά εμπλέκεται στην ανοσολογική άμυνα και βοηθά στην προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Η κατανόηση αυτών των δυναμικών είναι κρίσιμη για τη μελέτη της οικολογίας και της εξέλιξης των εντόμων, ιδιαίτερα στο πλαίσιο των μεταβαλλόμενων παγκόσμιων θερμοκρασιών.
