Με τριψήφιους μισθούς και παχυλά επιδόματα αμείβονται οι σχεδιαστές της λιτότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, όπως αποκαλύπτει ρεπορτάζ της γερμανικής εφημερίδας Handelsblatt που επικαλείται επίσημα στοιχεία της Ε.Ε. Σύμφωνα με αυτά, ο πιο ακριβοπληρωμένος Ευρωπαίος αξιωματούχος είναι σήμερα ο πρόεδρος της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, ο οποίος αμείβεται με 370.000 ευρώ το χρόνο.
Ακολουθεί ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Στήριξης ESM, Κλάους Ρέγκλινγκ, με τις μεικτές ετήσιες αποδοχές στα 324.000 ευρώ. Την τρίτη θέση μοιράζονται ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, Χέρμαν βαν Ρομπάι, και ο πρόεδρος της Κομισιόν, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο: ο μισθός τους είναι 298.500 ευρώ τον χρόνο.
Η Επίτροπος Εξωτερικών Υποθέσεων και Ασφαλείας, Κάθριν Άστον, λαμβάνει 281.200 ευρώ, ενώ ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς παίρνει 206.200 ευρώ τον χρόνο. Σημειώνεται ότι ένας ανώτερος υπάλληλος της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου ή του Ευρωκοινοβουλίου με δύο παιδιά κερδίζει τον μήνα καθαρά 12.500 ευρώ μετά από τέσσερα χρόνια υπηρεσία. Ο μηνιαίος μισθός για τους διευθυντές φτάνει έως και τις 16.500 ευρώ.
Χατζημαρκάκης: "Δεν μπορώ να είμαι πολιτικός στη Γερμανία"
Την ίδια ώρα, την απόφασή του να αποσυρθεί από την πολιτική ζωή της Γερμανίας "για ηθικούς λόγους" ανακοινώνει με συνέντευξή του στο ΑΠΕ ο ελληνικής καταγωγής ευρωβουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης. "Είναι πολύ δύσκολο να περάσει κανείς μηνύματα που δεν μπαίνουν στα στερεότυπα, τα οποία επηρεάζουν τον πολιτικό χώρο της Γερμανίας, τα οποία θέλουν τον Έλληνα τεμπέλη και τον Κύπριο γκάνγκστερ, που πρέπει να τιμωρηθεί», σημειώνει.
"Εγώ επέλεξα, για ηθικούς λόγους, να μην ξαναβάλω υποψηφιότητα στη Γερμανία. Γιατί δεν μπορώ. Είναι δύσκολο να συνεργάζεσαι με ανθρώπους οι οποίοι άρχισαν μιαν εκστρατεία κατά της Ελλάδας, η οποία πονάει πάρα πολύ, ειδικά στο δικό μου κόμμα, των Φιλελευθέρων, στη Γερμανία, καθώς έχουν βγει ιδέες, όπως το 'πουλήστε τα νησιά σας και την Ακρόπολη', οι οποίες ήταν τόσος ακραίες, που δεν άντεξα να πάω στα συνέδρια του κόμματος. Άρα ακόμη κι αν θα ήταν εφικτό, δεν θα ήθελα", τονίζει.
Συνεχίζει σημειώνοντας ότι οι Γερμανοί πολιτικοί έχουν έφεση στα στερεότυπα και ότι η κρίση συνοδεύτηκε με μια εκστρατεία δυσφήμησης της Ελλάδας που συχνά έφτασε τη συκοφαντία. "Ο πολιτικός πρέπει να είναι αυθεντικός. Κι από τη στιγμή που αισθάνομαι πιο πολύ Έλληνας από ό,τι Γερμανός, δεν μπορώ να είμαι αυθεντικός πολιτικός στη Γερμανία", καταλήγει.
