Συγκλονίζει η μαρτυρία εκτοπισμένης οικογένειας Παλαιστινίων οι οποίοι επέζησαν από του ισραηλινούς βομβαρδισμούς την ώρα που κατευθύνονταν στη Νότια Γάζα
Σύμφωνα με το aljazeera.com την Παρασκευή (13/10) καθώς οικογένειες κατευθύνονταν προς τα νότια της Λωρίδας της Γάζας μετά από εντολή εκκένωσης του Ισραήλ και τις δήθεν διασφαλίσεις για ασφαλή μετακίνηση, τουλάχιστον 70 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους μετά από αεροπορικές επιθέσεις σε οχήματα που έφευγαν από την πόλη της Γάζας.
«Η επιβίωση από εκείνο το αεροπορικό χτύπημα ήταν σαν θαύμα», είπε ο Αμπντουλρασμάν Αμάρ ο οποίος βρισκόταν σε αυτοκίνητο με τις πέντε αδερφές και τους γονείς του.
«Το φορτηγό που χτυπήθηκε ήταν γεμάτο κόσμο. Δεκάδες οικογένειες», θυμάται ο 26χρονος προσθέτοντας ότι «μετά την επίθεση, είδαμε πτώματα σκορπισμένα στο δρόμο. Πιστεύαμε ότι θα πεθάνουμε».
«Δεν ξέραμε τι να κάνουμε – να επιστρέψουμε ή να συνεχίσουμε το δρόμο μας», θυμάται ο ίδιος και πρόσθεσε ότι αφού πήραν την απόφαση να συνεχίσουν βρήκαν καταφύγιο σε ένα σχολείο το οποίο λειτουργούσε υπό την εποπτεία του ΟΗΕ».
Περιγράφοντας τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ζούσαν, εν μέσω ισραηλινών βομβαρδισμών ο Αμπντουλραχμάν Αμάρ σημειώνει χαρακτηριστικά ότι το πάτωμα στο καταφύγιο στο οποίο έμεναν «χόρευε»
Οι νύχτες φωτίζονταν από το φως των βομβαρδισμών και των εκρήξεων, σημειώνει το ίδιο δημοσίευμα προσθέτοντας ότι ακούγονταν κραυγές των οικογενειών που είχαν στριμωχτεί στο σχολείο.
«Μπορούσαμε να νιώσουμε το πάτωμα να χορεύει», θυμάται ο Αμπντουλρασμάν προσθέτοντας ότι λίγοι μπορούσαν να κοιμηθούν.
Μερικές ημέρες αργότερα, υπό τον φόβο ότι οι βομβαρδισμοί πλησιάζουν στο καταφύγιο ο Αμπντουλραχμάν αποφάσισαν ότι δεν έχουν άλλη επιλογή από το να επιστρέψουν στο σπίτι τους στη Γάζα.
Περπάτησαν σχεδόν 6 χλμ με τις αποσκευές στα χέρια κάνοντας ζιγκ-ζαγκ, «ώστε να μειώσουμε την πιθανότητα να τραυματιστούμε από οποιαδήποτε από τις κοντινές αεροπορικές επιδρομές».
Τελικά, βρήκαν ένα ταξί και η οκταμελής οικογένεια, προχωρούσε μέσα από τις ισοπεδωμένες γειτονιές υπό τους ήχους σειρήνων και βομβαρδιστικών αεροπλάνων. Όλο αυτό το διάστημα, οι βόμβες έπεφταν «παντού γύρω μας», δηλώνει ο Αμπντουλρασμάν Αμάρ
Ο πατέρας του Αμπντουλρασμάν, Σουλεημάν, ο οποίος βρισκόταν και αυτό στο αυτοκίνητο, σημείωσε ότι αυτό που όλοι οι άλλοι φοβόμασταν να πούμε δυνατά ήταν «τι θα γινόταν αν μας χτυπούσε αεροπορική επιδρομή, όπως ακριβώς συνέβη με τους ανθρώπους στο φορτηγό» την ημέρα που ξεκίνησε το προσφυγικό ταξίδι τους προς τον Νότο της Λωρίδας της Γάζας.
«Τότε θα πεθαίναμε όλοι. Είναι τόσο απλό», σημειώνει η Γουάλα «είναι για το καλό σου όταν γνωρίζεις, σωστά; Χωρίς πείνα, χωρίς δίψα, και το πιο σημαντικό - χωρίς φόβο. Θα είχαμε αιώνια ειρήνη. Ειρήνη που μας κάνει να αναπαυτούμε από όλα αυτά που μας κάνουν να υποφέρουμε και να πεθαίνουμε αργά κάθε μέρα», σημείωσε η ίδια.
Καταλήγοντας, ο Αμπντουλρασμάν σημειώνει ότι το Ισραήλ «μας θέλει σε αιώνια εξορία και τρομοκρατημένους μέχρι το τέλος της ζωής μας».
