Τα νέα μέτρα λιτότητας που δρομολογούνται ήδη, η άσχημη κατάσταση της βρετανικής οικονομίας και η απεργία των δημοσίων υπαλλήλων "έκλεψαν" εν μέρει το μεγάλο πάθος του βρετανικού Τύπου για την Κύπρο, παρόλο που το ενδιαφέρον παραμένει σε υψηλά επίπεδα, με αφορμή τις ιδιαίτερες σχέσεις της Λευκωσίας με το Λονδίνο.
The Telegraph
H έγκυρη The Telegraph αντιμετωπίζει με μεγάλο σκεπτικισμό την πολιτική της ευρωζώνης και την ανάμειξη της Ρωσίας στην κυπριακή κρίση.
"Ζωντανά η πτώχευση της Κύπρου", ονόμασε η συντηρητική εφημερίδα το αφιέρωμά της για την κατάσταση στη Λευκωσία σημειώνοντας πως "ο υπουργός Οικονομικών της Κύπρου πέταξε στη Μόσχα για να παρακαλέσει για βοήθεια, αψηφώντας τις εκκλήσεις της Άνγκελα Μέρκελ να απέχει από την έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Μόσχα".
Η εφημερίδα φιλοξενεί πλούσια ρεπορτάζ από τη Κύπρο χάρις στους ανταποκριτές που διαθέτει στη Λευκωσία και τη Λεμεσό.
The Guardian
Η The Guardian "βλέπει" ότι η Κύπρος προσπαθεί να αποφύγει την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματός της αναζητώντας "μια σανίδα σωτηρίας για τη χρηματοδότησή της από τη Ρωσία", αναγνωρίζοντας τις όποιες προσπάθειες του προέδρου Νίκου Ανασταδιάδη για "να αποφύγει την "απεριόριστη δυστυχία", που είχε αναφερθεί προηγούμενα αναφορικά με την ψήφιση ή μη από τη βουλή των προτάσεων του Eurogroup.
Για το The Guardian η επίσκεψη του υπουργού Οικονομικών Σαρρή στη Μόσχα, που "ψάχνει για εναλλακτική διάσωση από την πτώχευση" οφείλεται "στην ένταση των κερδοσκοπικών κινήσεων ότι το Κρεμλίνο θα μπορούσε να παρέμβει με ένα σχέδιο διάσωσης για τη διασφάλιση σε υψηλά επίπεδα τα ρωσικά αποθέματα στης κυπριακές τράπεζες". "Ο Σαρρής είπε ότι θα παραμείνει στη Ρωσία μέχρι να ολοκληρωθεί η συμφωνία", τονίζει η βρετανική κεντροαριστερή εφημερίδα, υπογραμμίζοντας ότι η Κύπρος ζήτησε 5ετή παράταση του δανείου των 2,6 δισ. ευρώ που λήγει τ0 2016.
Financial Times
Oi Financial Times ασχολούνται διεξοδικά με την κρίση στη Κύπρο και τις συνέπειές στην ευρωζώνη, ενώ έντονο παραμένει και το ενδιαφέρον των αναγνωστών της ιστοσελίδας της.
Το σχόλιο του γνωστού σχολιογράφου της εφημερίδας Μάρτιν Γουλφ με τίτλο: "Μεγάλα προβλήματα από ένα μικρό νησί", κατάφερε να εστιάσει από νωρίς χθες το πρωί το ενδιαφέρον των οικονομικών αναλυτών και των επενδυτών και στις δύο όχθες του Ατλαντικού.
"Λέγεται ότι η καμήλα είναι ένα άλογο σχεδιασμένο από επιτροπή. Είναι άδικο για τις καμήλες, που είναι τόσο προσαρμοστικές στο σκληρό περιβάλλον όπου ζουν. Δυστυχώς, όμως, δεν μπορούμε να πούμε ότι ισχύει το ίδιο για τα προγράμματα διάσωσης της ευρωζώνης. Η προτεινόμενη παρέμβαση στην Κύπρο, που απέρριψε χθες το κοινοβούλιο της Λευκωσίας, δεν θα βοηθήσει την ευρωζώνη να καταφέρει μια αναίμακτη έξοδο από τα κύματα κρίσεων. Πράγματι, οι περιπλοκές θα πρέπει να γίνουν μάθημα για το πώς δεν αντιμετωπίζονται τα προβλήματα των τραπεζών και των κρατικών χρεών", υπογράμμισε ο Γουλφ, που εκτιμά πως "η κυβέρνηση της Κύπρου είναι αφενός πολύ χρεωμένη και αφετέρου υπεύθυνη για έναν τραπεζικό κλάδο που σίγουρα είναι "πολύ μεγάλος για διάσωση"".
"Οι τράπεζες βρίσκονται στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Και η ΕΚΤ τις τράβηξε από την πρίζα όταν απείλησε να μη δέχεται τα κυπριακά κρατικά χρεόγραφα ως εγγύηση για να παράσχει στήριξη με ρευστότητα. Οι τράπεζες πρέπει να ανακεφαλαιοποιηθούν. Οι φορολογούμενοι δεν μπορούν να το κάνουν, με δικά τους χρήματα", συνεχίζει ο Γουλφ.
"Υπάρχει εναλλακτική λύση στην «υποχρεωτική συμμετοχή» στη διάσωση; Ναι: η άμεση τραπεζική ανακεφαλαιοποίηση από την ευρωζώνη, για την οποία είναι μικρό το ποσό που απαιτείται. Αν η τραπεζική ένωση λειτουργούσε ήδη, θα μπορούσε να γίνει έτσι. Δεν γίνεται, όμως, υποθέτουμε επειδή οι χώρες του πυρήνα δεν θέλουν να διασώσουν δυσλειτουργικά τραπεζικά συστήματα, όπως η «κρυψώνα» που βρήκαν τα ρωσικά κεφάλαια στις κυπριακές τράπεζες. Η τραπεζική ένωση δεν θα γίνει αν δεν καθαριστούν τα παλαιά σφάλματα και δεν συμφωνηθούν νέα πράγματα.
Ας στραφούμε τώρα στο αν ήταν σωστό ό,τι έγινε. Η απάντηση είναι: ναι, αλλά μέχρις ενός σημείου", εκτιμά ο διάσημος σχολιαστής των Financial Times.
"Το τρομερό δεν είναι ότι η μικρή Κύπρος μπλέχτηκε σε πρόβλημα, αλλά ότι αυτό αποτελεί εστία μεγαλύτερου κινδύνου. Οι τράπεζες κινδυνεύουν παντού. Όμως, εξακολουθούν να απειλούν την επιβίωση της ευρωζώνης. Αυτό πρέπει να αλλάξει - σύντομα", κατέληξε ο Μάρτιν Γουλφ.
