Ήταν έξι παρά δέκα το απόγευμα της 19ης Απριλίου του 2005, όταν τα μάτια των πιστών καθολικών που βρίσκονταν στην πλατεία του Αγίου Πέτρου καρφώνονταν στον καπνό που ανέβαινε πάνω από την Καπέλα Σιστίνα: ήταν -σχεδόν- λευκός! Το Κογκλάβιο είχε καταλήξει στον διάδοχο του Πάπα Ιωάννη Παύλου. Ωστόσο ο καπνός είχε κάπως ακαθόριστο χρώμα. Το θέμα τίθεται κάθε φορά στον υπεύθυνο του Παπικού Οίκου. Προκειμένου ο καπνός να είναι μαύρος (σημάδι ότι δεν υπήρξε συμφωνία), παλιά προσέθεταν υγρό άχυρο στα ψηφοδέλτια των 115 καρδιναλίων που ρίχνονταν στην παραδοσιακή σόμπα από χυτοσίδηρο.
Το 2005, για να επιβεβαιωθεί ότι ο καπνός που βγήκε ήταν όντως λευκός, αποφασίστηκε να κτυπήσουν παράλληλα και οι καμπάνες του Αγίου Πέτρου. Ωστόσο αυτές καθυστέρησαν, γιατί η σόμπα παρουσίασε ένα πρόβλημα, που προκάλεσε εκνευρισμό στους καρδιναλίους, με αποτέλεσμα να ειδοποιήσουν εγκαίρως τον υπεύθυνο για την καμπανοκρουσία, η οποία έλαβε τελικά χώρα δέκα λεπτά αργότερα, επιβεβαιώνοντας την εκλογή του Γερμανού καρδιναλίου, υπεύθυνου μέχρι τότε για θέματα δόγματος, Γιόζεφ Ράτζινγκερ, του επονομαζόμενου και «ροτβάιλερ του Θεού». Ο Ράτζινγκερ, διαψεύδοντας εκείνους που πίστευαν ότι σε ένδειξη ευγνωμοσύνης και σεβασμού θα υιοθετούσε το όνομα Ιωάννης Παύλος ο Γ', επέλεξε το Βενέδικτος, τοποθετούμενος έτσι στη συνέχεια του Πάπα Βενέδικτου του 15ου, τον Πάπα του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Ο εν λόγω Πάπας δεν είχε καταγγείλει τις αγριότητες των δύο πλευρών και υποστήριζε ότι αιτία του πολέμου ήταν η "κοσμική και ελευθεριάζουσα κοινωνία που προήλθε από την Επανάσταση στη Γαλλία και από το Risorgimento στην Ιταλία... Όμως οι πιστοί που είχαν μαζευτεί δεν έδωσαν ιδιαίτερη σημασία στο γεγονός. Εν πάση περιπτώσει, οι ειδικοί περί του Βατικανού θεώρησαν, από την πρώτη στιγμή, ότι λόγω της ηλικίας του -ήταν 78 ετών- η θητεία του θα είχε μεταβατικό χαρακτήρα. Και συντηρητικό, όπως είχε φανεί με σαφήνεια από τις μέχρι τότε τοποθετήσεις του. Επαληθεύθηκαν και στα δύο - άλλωστε φάνηκε και από την ατυχή του φράση για το Ισλάμ και τη βία, τον Σεπτέμβριο του 2006...
Ο Φραγκίσκος Α', ο διάδοχος του εν ζωή Βενέδικτου, θα έχει να αντιμετωπίσει σωρεία συσσωρευμένων προβλημάτων. Η Καθολική Εκκλησία κλυδωνίζεται από υποθέσεις παιδοφιλίας, αλλά και οικονομικής κακοδιαχείρισης. Την ίδια στιγμή, καλείται να δράσει σε ένα περιβάλλον που χαρακτηρίζεται από ραγδαία απο-χριστιανοποίηση, καθώς και αλλαγή του κέντρου βάρους της θρησκείας, που παύει να είναι ευρωπαϊκό. Συγκεκριμένα, οι πιστοί στον Βορρά εγκαταλείπουν μαζικά τις εκκλησίες, ενώ αναπτύσσεται μια νέα δυναμική στο νότιο ημισφαίριο, όπου πλέον κατοικεί το 80% των καθολικών. Ωστόσο, και σε αυτές τις χώρες, ο καθολικισμός υφίσταται σκληρό ανταγωνισμό τόσο από το Ισλάμ όσο και από τους ευαγγελιστές και τους προτεστάντες. Βαρύ το πρόγραμμα του διαδόχου του Βενέδικτου, που σίγουρα δεν θα έχει χρόνο να ασχοληθεί με τις αποχρώσεις του καπνού της Καπέλα Σιστίνα...
