Μια είδηση που χθες πέρασε στα ψιλά είναι αυτή που έλεγε ότι ο καπνός από τις θηριώδεις πυρκαγιές στον Καναδά έχει φτάσει εδώ και μέρες στη Νορβηγία και συνεχίζει να εξαπλώνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη, και ειδικότερα στα νότια. Μια είδηση εντυπωσιακή και εξίσου τρομακτική που ελάχιστα μας απασχόλησε, καθότι τόσο ο Καναδάς όσο και η Νορβηγία βρίσκονται αρκετά μακριά από μια χώρα που όσο εύκολα καίγεται άλλο τόσο εύκολα ξεχνά, μιας και για να αντιληφθούμε το μέγεθος του κάθε προβλήματος πρέπει το πρόβλημα να φτάσει έξω από την πόρτα μας. Και το πρόβλημα της κλιματικής κρίσης δεν βρίσκεται πια έξω από την πόρτα μας, αλλά έχει μπει ήδη μέσα στο σπίτι ακόμα και αυτών που κάποτε πίστευαν πως το πρόβλημα αυτό δεν τους αφορά και δεν τους αγγίζει.
Η περίπτωση της εισαγωγής του καναδικού καπνού στην ατμόσφαιρα των ΗΠΑ είναι η πιο πειστική απάντηση σε όσους βλακωδώς πίστευαν πως κάποιες οικονομικά εύρωστες χώρες ή κοινωνίες θα κρατούσαν τις συνέπειες της κλιματικής κρίσης έξω από τα σύνορά τους. Ο καπνός από τον Καναδά απέδειξε το ακριβώς αντίθετο και έδωσε την ευκαιρία σε εκατομμύρια κατοίκους των ΗΠΑ να ζήσουν κάτω από τις ίδιες συνθήκες που δισεκατομμύρια άλλοι κάτοικοι του πλανήτη ζουν εξαιτίας των επιλογών της πανίσχυρης αμερικανικής οικονομίας και των επιχειρηματικών κολοσσών που τα τελευταία χρόνια πιέζουν τις αντοχές του περιβάλλοντος και του πλανήτη.
«Τα μάτια μου τσούζουν λίγο από τον καπνό, αλλά δεν έχω δει ποτέ πιο καθαρά» έγραφε πριν λίγες ημέρες στους New York Times ο συγγραφέας και περιβαλλοντικός ακτιβιστής Bill McKibben, εξηγώντας πως «σήμερα είναι η ευκαιρία μας να καταλάβουμε εδώ στη Νέα Υόρκη πώς ζουν όσοι άνθρωποι είχαν την ατυχία να ζουν υπό το βάρος της ρύπανσης που η βιομηχανία των ορυκτών καυσίμων τροφοδοτεί τον πλανήτη».
