Εμφανίζεται ως απεσταλμένος της Δύσης αλλά μάλλον εκπροσωπεί περισσότερο την Ευρώπη, που βέβαια έχει κάθε λόγο να θέλει να αποφύγει ακόμη έναν καταστροφικό πόλεμο στην επικράτειά της, τη Γαλλία, η οποία δεν έκρυψε ποτέ τη φιλοδοξία της να αναδειχτεί σε διπλωματική υπερδύναμη στην Ε.Ε., και φυσικά τον εαυτό του ενόψει των κρίσιμων προεδρικών εκλογών του Απριλίου στη χώρα του.
Ο Εμανουέλ Μακρόν συγκεντρώνει από χθες πάνω του όλα τα βλέμματα καθώς εμφανίζεται ως εκφραστής μιας πρωτοβουλίας που θα μπορούσε, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, να συμβάλει άμεσα στην αποκλιμάκωση της έντασης στην Ανατολική Ευρώπη. Προτού αναχωρήσει για τη Μόσχα για συνομιλίες με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε ότι το ζητούμενο είναι μια “νέα ισορροπία” που θα προστατεύει τις ευρωπαϊκές χώρες καθησυχάζοντας παράλληλα τις ρωσικές ανησυχίες.
Όπως άλλωστε τόνισε στη συνέντευξη που παραχώρησε πριν από το ταξίδι του στην εφημερίδα Journal du Dimanche, ο πραγματικός στόχος της Μόσχας “δεν είναι η Ουκρανία, αλλά η αποσαφήνιση των κανόνων” στις σχέσεις της με το ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.
Ο Γάλλος Πρόεδρος, ο οποίος ασκεί αυτό το εξάμηνο την εναλλασσόμενη ευρωπαϊκή προεδρία και προτού αναχωρήσει για τη Μόσχα είχε 40λεπτη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Αμερικανό ομόλογό του Τζο Μπάιντεν, σημείωσε επίσης ότι κανείς δεν μπορεί να περιμένει από τη Ρωσία να λάβει μονομερώς μέτρα για την εκτόνωση της κρίσης και εξέφρασε κατανόηση για τις ανησυχίες της χώρας για την ασφάλειά της.
Εμφανίστηκε πεπεισμένος πως ο διάλογος με τη Ρωσία δεν μπορεί να γίνει μέσω της “αποδυνάμωσης οποιασδήποτε ευρωπαϊκής χώρας”, αλλά φρόντισε να δώσει επίσης έμφαση στον “σεβασμό απέναντι στη Ρωσία και την κατανόηση των σύγχρονων τραυμάτων αυτού του μεγάλου λαού και έθνους”.
Και στο Κίεβο
Το ταξίδι του Εμανουέλ Μακρόν στη Μόσχα, και στη συνέχεια σήμερα στο Κίεβο, αποτελεί ίσως την κορύφωση των μέχρι τώρα κινήσεών του στην ουκρανική κρίση. Μόλις τον περασμένο μήνα ο Γάλλος Πρόεδρος είχε ζητήσει από την Ε.Ε. να ανοίξει απευθείας διάλογο με τη ρωσική κυβέρνηση αντί απλώς να αντιδρά στις πρωτοβουλίες της Ουάσιγκτον, ενώ αρκετές φορές στο παρελθόν είχε αναφερθεί στην ανάγκη “ανανέωσης” της σχέσης μεταξύ Ε.Ε. και Ρωσίας.
Το Κρεμλίνο υποδέχτηκε θετικά τη γαλλική πρωτοβουλία επισημαίνοντας πως ο Γάλλος Πρόεδρος προσέρχεται στη Μόσχα με συγκεκριμένες προτάσεις. “Γνωρίζουμε -και ο ίδιος ο Μακρόν το είπε στον Πούτιν- ότι έχει συγκεκριμένες ιδέες για να βρεθούν τρόποι αποκλιμάκωσης των εντάσεων στην Ευρώπη και σκοπεύει να μοιραστεί αυτές τις ιδέες με τον Πούτιν” δήλωσε ο εκπρόσωπος της ρωσικής προεδρίας Ντμίτρι Πεσκόφ.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, η προσέγγιση Μακρόν αφορά σε γενικές γραμμές τη διατήρηση του “πλαισίου της Νορμανδίας”, των διαπραγματεύσεων που διεξάγονται σήμερα μεταξύ Ρωσίας, Ουκρανίας, Γαλλίας και Γερμανίας για τις συγκρούσεις στην Ανατολική Ουκρανία, με στόχο η Μόσχα να πειστεί να αποσύρει τα στρατεύματά της από τα ουκρανικά σύνορα και τελικά να συμφωνήσει σε μια μακροπρόθεσμη συνεννόηση για την ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Η συνάντησή του με τον Πρόεδρο Πούτιν θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο προς μια τέτοια κατεύθυνση. Πρόκειται άλλωστε μια συνάντηση που προετοιμάστηκε προσεκτικά καθώς οι δύο ηγέτες είχαν τρεις τηλεφωνικές συνομιλίες το τελευταίο δεκαήμερο. Το Κρεμλίνο, βέβαια, εμφανίστηκε ιδιαίτερα επιφυλακτικό.
“Η κατάσταση είναι υπερβολικά περίπλοκη ώστε να περιμένουμε κάποιου είδους άμεση λύση έπειτα από μία και μόνο συνάντηση” προειδοποίησε ο Πεσκόφ. Με την άφιξή του στο Μόσχα και ο ίδιος ο Μακρόν φρόντισε να διευκρινίσει ότι δεν περιμένει “θαύματα”, μόνο την αρχή μιας διαδικασίας αποκλιμάκωσης.
Στις ΗΠΑ ο Σολτς
Την ώρα που Μακρόν και Πούτιν συνομιλούσαν στη Μόσχα, ο Γερμανός καγκελάριος Όλαφ Σολτς πετούσε για την Ουάσιγκτον σε μια προσπάθεια να αποκαταστήσει τη γερμανική αξιοπιστία στα μάτια του υπερατλαντικού συμμάχου που δεν κρύβει ότι θεωρεί τη νέα γερμανική κυβέρνηση ως τον “αδύναμο κρίκο” του μετώπου των δυτικών δυνάμεων που οι ΗΠΑ επιδιώκουν να συγκροτήσουν απέναντι στη Ρωσία.
Η Γερμανία έχει αρνηθεί μέχρι τώρα να εξοπλίσει την Ουκρανία, ενώ εμπόδισε και την Εσθονία να παραδώσει στον ουκρανικό στρατό οπλισμό που κάποτε ήταν δικός της. Το μάλλον πενιχρό δώρο που ο Σολτς έδειξε να φέρνει μαζί του στην Ουάσιγκτον ήταν η αποστολή άλλων 350 Γερμανών στρατιωτών στη Λιθουανία “για την ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας του ΝΑΤΟ”, όπως ανακοίνωσε λακωνικά το υπουργείο Άμυνας της χώρας του.
