Εκατοντάδες χιλιάδες Κολομβιανοί γέμισαν ειρηνικά τους δρόμους της Μπογκοτά, του Καλί, του Μεντεγίν και των άλλων μεγάλων πόλεων της χώρας, ενώ τα εργοστάσια, οι βιοτεχνίες και τα γραφεία παρέμειναν άδεια από τη μαζική συμμετοχή των εργαζομένων στη γενική απεργία που ζήτησε από τον Πρόεδρο Ίβαν Ντούκε το τέλος της αστυνομικής καταστολής και των δολοφονιών νεαρών διαδηλωτών. Οι απεργοί ζήτησαν από τον Ντούκε να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για να ακούσει τις προστάσεις των συνδικάτων μετά την κατάργηση στους δρόμους τής σκληρής νεοφιλελεύθερης φορολογικής μεταρρύθμισης που προσπάθησε να επιβάλει και προέβλεπε μεταξύ άλλων την αύξηση του ΦΠΑ στην κατανάλωση νερού και στα κρεματόρια για την καύση των νεκρών και όχι στην αγορά όπλων ή την αγορά εμφιαλωμένου μεταλλικού νερού.
Η Εθνική Απεργιακή Επιτροπή δέχθηκε τη στήριξη του εθνικού συλλόγου των φοιτητών ACREES, που διεκδικούν δωρεάν φοίτηση στα δημόσια πανεπιστήμια, διευρύνοντας πλέον το μέτωπο της διαμαρτυρίας από τους εργαζόμενους, τις κοινωνικές οργανώσεις, τους αγρότες και τα κινήματα των αυτοχθόνων στο φοιτητικό κίνημα και στον ακαδημαϊκό κόσμο. Αυτή τη στιγμή για τους απεργούς προέχει η αποστρατιωτικοποίηση της αστυνομίας και το τέλος της κρατικής καταστολής και βίας πριν από οποιοδήποτε άνοιγμα διαλόγου με την κυβέρνηση.
«Ο Ντούκε πρέπει να αναγνωρίσει τις αστυνομικές αυθαιρεσίες, να σταματήσει να στιγματίζει τη διαμαρτυρία μας ότι αποτελεί έργο του ELN ή της Βενεζουέλας και να απαγορεύσει την χρήση θανατηφόρων όπλων στον έλεγχο των διαδηλώσεων» ζητάει η Εθνική Απεργιακή Επιτροπή. Ο ΟΗΕ και πολλές γνωστές ΜΚΟ έχουν καταγγείλει το τελευταίο διάστημα τη βίαιη καταστολή από την κυβέρνηση Ντούκε.
Οι διαδηλωτές και απεργοί γιόρτασαν πάντως την απόσυρση από τη Βουλή τού νομοσχεδίου για την μεταρρύθμιση της Υγείας, ένα από τα αιτήματα των διαδοχικών απεργιών και μετά από τρεις εβδομάδες συνεχών διαδηλώσεων που έχουν κοστίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 43 άτομα που δολοφονήθηκαν από την αστυνομία, τον στρατό και τους παρακρατικούς, ενώ άλλα 1.500 άτομα τραυματίστηκαν σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη.
Ακόμη και ο διεφθαρμένος δήμαρχος του Καλί Χόργχε Ιβάν Οσπίνα προσπάθησε να διασφαλίσει τη μεγάλη ειρηνική πορεία στο κέντρο της πόλης του γιατί κατάφερε να απομακρύνει τις δυνάμεις των περιβόητων ΜΑΤ (Esmad), για να αναλάβουν την τήρηση της τάξης υπάλληλοι των κοινωνικών υπηρεσιών.
Την ίδια στιγμή η πανδημία έχει οδηγήσει το 42,5% του πληθυσμού κάτω από τα όρια της φτώχειας σύμφωνα με τις πλέον αισιόδοξες εκτιμήσεις, γεγονός που κινδυνεύει να οδηγήσει την Κολομβία σε μια ανθρωπιστική κρίση.
«Αυξάνονται οι φόβοι πως η κοινωνική σύγκρουση στην Κολομβία θα επεκταθεί στη Λατινική Αμερική. Από την Μπογκοτά και το Σαντιάγκο της Χιλής, περνώντας από το Κίτο και την Μπραζίλια, οι συνέπειες του κορωνοϊού θα είναι μόνο η σταγόνα που θα ξεχειλίσει το ποτήρι της οικονομικής κρίσης» έγραψαν προχθές οι Financial Times, εκφράζοντας τις ανησυχίες τους για ένα διευρυμένο κίνημα διαμαρτυρίας που θα οδηγήσει σε αλλαγές σε μια σειρά συντηρητικών σήμερα χωρών της Λατινικής Αμερικής.
Οι αναλυτές συμφωνούν ότι η Κολομβία μοιάζει σήμερα με τη Χιλή του Σεμπαστιάν Πινιέρα το 2019, γνωρίζοντας ότι οι πρόσφατες εκλογές για τα μέλη της Συνταγματικής Εθνοσυνέλευσης στη Χιλή έδωσαν τα δύο τρίτα των εκπροσώπων στα προοδευτικά, αριστερά και οικολογικά κόμματα και τους ανεξάρτητους δημοκρατικούς υποψηφίους, περιορίζοντας τους δεξιούς υποψηφίους περίπου στο 30%.
