Οι λαοί της Ευρώπης εκφράζουν στις κάλπες τον φόβο, την οργή και την περιφρόνησή τους για την κρατούσα κατάσταση στη Γηραιά Ήπειρο. Στο παρά πέντε απέτρεψε την περασμένη Κυριακή η Αυστρία έναν ακροδεξιό πρόεδρο, με μεγάλη πλειοψηφία είπαν “όχι” οι Ιταλοί στο δημοψήφισμα του Ματέο Ρέντζι. Η αντίδραση στις Βρυξέλλες και κυρίως στο Βερολίνο; “Για όλα φταίει ο λαϊκισμός” και συνεχίζουμε: “Business as usual”.
Κι όμως, τίποτε δεν είναι τόσο απλό. Το Brexit, η άνοδος της Άκρας Δεξιάς στην Ευρώπη, η εκλογή του Τραμπ και το ιταλικό δημοψήφισμα αναδεικνύουν ως κυρίαρχο ένα μόνιμο ερώτημα: Γερμανική Ευρώπη ή ευρωπαϊκή Γερμανία; Το δίλημμα ανάγεται στη γερμανική ενοποίηση, αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν οι δυνάμεις “κατοχής” της Δυτικής Γερμανίας έδωσαν στον Χέλμουτ Κολ το πράσινο φως για την ενοποίηση, υπό τον όρο του κοινού νομίσματος, ώστε να αποτρέψουν μια πιθανή παντοδυναμία του μάρκου.
Αρκετά χρόνια το σχέδιο δούλεψε. Μέχρι που ήρθε η διεθνής κρίση, οπότε το δίλημμα αναβίωσε δριμύτερο, καθώς η Γερμανία αποφασίζει σχεδόν μόνη της για τη διαχείριση της ευρωκρίσης επιβάλλοντας τους δικούς της κανόνες, τη δική της “ηθική” της λιτότητας και τα δικά της χρονοδιαγράμματα. Όμως αυτό το μοντέλο διαχείρισης η υπόλοιπη Ευρώπη το πληρώνει ακριβά. Πρώτα οικονομικά, με ανεργία και φτωχοποίηση, και στη συνέχεια πολιτικά, με την ενίσχυση της Ακροδεξιάς και του ευρωσκεπτικισμού. Ήρθε άραγε η ώρα του λογαριασμού;
● Δημήτρης Γιατζόγλου: Προεδρικές εκλογές στη Γαλλία: υποταγή στο δίλημμα ή οικοδόμηση μιας εναλλακτικής λύσης
● Κώστας Βεργόπουλος: Έωλο επιχείρημα ότι η περιοριστική πολιτική αυξάνει την ανταγωνιστικότητα
● Λάκης Ιορδανόπουλος, δημοσιογράφος της αυστριακής τηλεόρασης: “Ο φόβος της Ακροδεξιάς συσπείρωσε τις δημοκρατικές δυνάμεις”
● Σέρτζιο Κοφεράτι, ευρωβουλευτής του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος: “Μια νέα δύναμη της Αριστεράς πρέπει να καλύψει το κενό στην Ιταλία”
● Νιλς Άνεν, υπεύθυνος του SPD για την εξωτερική πολιτική: “Χρειαζόμαστε μια αναπτυξιακή πολιτική στην Ευρώπη”
● Χαράλαμπος Παπασωτηρίου, καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Στρατηγικών Σπουδών στο Πάντειο: “Η Ευρώπη πρέπει να πείσει ότι δεν είναι μια απόμακρη γραφειοκρατία”
