Η νέα κυβέρνηση του Μαριάνο Ραχόι, που ορκίστηκε χθες, κατέρριψε ήδη δύο ρεκόρ αποτελώντας την κυβέρνηση με τη χαμηλότερη συναίνεση από το 1977 και την πλέον νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση ακόμη και από αυτές του Αθνάρ και του ίδιου του... Ραχόι. Τα παράδοξα στην ισπανική πολιτική σκηνή συνεχίζονται, με τους κυβερνητικούς Πολίτες να απειλούν ότι θα ελέγχουν τα πάντα και τους κυβερνητικούς πλέον Σοσιαλιστές να υπόσχονται ότι θα ηγηθούν της αντιπολίτευσης περιθωριοποιώντας το Unidos Podemos.
Για τον Πάμπλο Ιγκλέσιας το Unidos Podemos αποτελεί το μεγάλο κόμμα της αντιπολίτευσης, παρόλο που θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τις αντιδράσεις των Σοσιαλιστών στις προτάσεις του κόμματος για την κατάργηση αντιδημοκρατικών και νεοφιλελεύθερων νόμων... Στο τραπέζι του Ραχόι δεν υπάρχει κανένα συγκεκριμένο κυβερνητικό πρόγραμμα εκτός της λιτότητας, παρόλο που προσπαθεί να στηριχθεί στο «ευχολόγιο» των 150 μέτρων που είχε υπογράψει το Λαϊκό Κόμμα με τους Πολίτες στις 28 Αυγούστου.
Η νέα κυβέρνηση έχει 13 υπουργούς (8 άνδρες και 5 γυναίκες) εκ των οποίων οι 4 παραμένουν από την άφιξη του Ραχόι στην εξουσία. Η Βίβλος, ο εσταυρωμένος και το σύνταγμα αποτέλεσαν τον χαρακτηριστικό διάκοσμο της ορκωμοσίας της σκληροπυρηνικής καθολικής κυβέρνησης του Ραχόι. Η ακροδεξιά Σοράγια Σάενθ Ντε Σανταμαρία παραμένει ως μόνη αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, χάνοντας το σημαντικό αξίωμα της εκπροσώπου της κυβέρνησης, ενώ η επίσης ακροδεξιά πρώην επικεφαλής του Λαϊκού Κόμματος Μαρία Ντολόρες Ντε Κοσπεδάλ περνά για πρώτη φορά σε υπουργικό θώκο αναλαμβάνοντας την... Άμυνα.
Στα υπουργεία Οικονομικών και Οικονομίας παραμένουν τα δύο γεράκια της νεοφιλελεύθερης λιτότητας, Κριστόμπαλ Μοντόρο και Λουίς Ντε Κιντός, ενώ το υπουργείο Εξωτερικών ανέλαβε ο πρώην πρέσβης της Ισπανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση Αλφόνσο Ντάστις, αποτελώντας ίσως και τον μόνο «νεωτερισμό» του Ραχόι, εάν σκεφθεί μάλιστα κανείς ότι η νέα κυβέρνηση θα πρέπει να βρίσκεται σε διαρκή τριβή με τους κοινοτικούς θεσμούς, γιατί ακόμη και οι καλύτεροι μαθητές τους δεν μπορούν να πιάσουν τους στόχους της μείωσης των ελλειμμάτων, για να μην αναφερθούμε στην ανοδική πορεία του ισπανικού χρέους. Η απομάκρυνση του παρακρατικού Φερνάντο Ντίαθ από το υπουργείο Εσωτερικών ήταν δεδομένη, ενώ η αντικατάστασή του με τον Χουάν Ινιάθιο Θοΐδο δεν διασφαλίζει ότι η αστυνομία και οι άλλες υπηρεσίες ασφαλείας θα σεβαστούν τη συνταγματική και δημοκρατική νομιμότητα.
