Τα τρία πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού είναι, σύμφωνα με τους ειδικούς, εξαιρετικά κρίσιμα τόσο για την υγεία του όσο και για τη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του. Βρετανοί επιστήμονες αποκαλύπτουν, όμως, τώρα ότι 250 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο -περίπου τα μισά στις ηλικίες κάτω των πέντε ετών- δεν θα καταφέρουν ποτέ ως ενήλικες να εκμεταλλευτούν στο έπακρο τις δυνατότητές τους εξαιτίας της ακραίας φτώχειας στην οποία ζουν.
Σε άρθρο τους στο ιατρικό περιοδικό "The Lancet", οι επιστήμονες εξετάζουν τη συσχέτιση της ακραίας φτώχειας με τη μειωμένη μαθησιακή και νοητική ανάπτυξη, κάτι που, όπως διαπιστώνουν, οδηγεί στα χρόνια της ενηλικίωσης σε χειρότερη υγεία αλλά και σε χαμηλότερα εισοδήματα. Στα βασικά αίτια περιλαμβάνονται η κακή διατροφή, οι κακές συνήθειες υγιεινής, αλλά και τα ελλιπή ερεθίσματα τα πρώτα χρόνια της ζωής των παιδιών.
Όπως τονίζουν οι ερευνητές, οι μητέρες πρέπει και οι ίδιες να τρέφονται σωστά και επαρκώς, ώστε να θηλάζουν τα μωρά τους. Εκτός όμως από τον βρεφικό θηλασμό, οι επιστήμονες επισημαίνουν τη μεγάλη σημασία που έχουν η προσχολική εκπαίδευση -που σήμερα είναι διαθέσιμη μόνο στα δύο τρίτα των περισσότερο εύπορων χωρών-, οι γονικές άδειες κι ένας κατώτατος μισθός που θα βγάζει τις οικογένειες από τη φτώχεια.
Στην υποσαχάρια Αφρική, τα δύο τρίτα των παιδιών εκτιμάται ότι κινδυνεύουν εξαιτίας της καθυστερημένης ανάπτυξης. Ακολουθεί με 65% η νότια Ασία και με 18% τα νησιά της Καραϊβικής και η Λατινική Αμερική. Μεταξύ των χωρών που αντιμετωπίζουν μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η Λιβερία, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, το Μπουρούντι, ο Νίγηρας και το Μαλάουι.
Η δημοσίευση του άρθρου συνέπεσε με την έναρξη διάσκεψης της Παγκόσμιας Τράπεζας με αντικείμενο την παιδική φτώχεια. Σε παλαιότερες δηλώσεις του, ο πρόεδρος του διεθνούς οργανισμού, Τζιμ Γιονγκ Κιμ είχε χαρακτηρίσει την καθυστερημένη ανάπτυξη των παιδιών "μεγάλη παραγνωρισμένη καταστροφή", σημειώνοντας ότι οι χώρες που δεν επενδύουν σε αυτήν κινδυνεύουν να μείνουν πίσω επειδή το μελλοντικό τους εργατικό δυναμικό δεν θα διαθέτει τη νοητική ικανότητα να αντεπεξέλθει στον ολοένα και πιο περίπλοκο ψηφιακό κόσμο.
