Προς τον εθνολαϊκισμό και το μέτωπο της αντιευρωπαϊκής Δεξιάς διολισθαίνει αργά, αλλά σταθερά το Συντηρητικό Κόμμα της Βρετανίας, ως αναπόφευκτη συνέπεια του “εμπλουτισμού” του με πρωτοκλασάτα στελέχη της καμπάνιας του Brexit, και το τελευταίο κομματικό συνέδριο στο Μπέρμιγχαμ, που τελείωσε χθες, φαίνεται πως δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να επιβεβαιώσει πέρα από κάθε αμφιβολία αυτή την τραγική κατάληξη.
Η ειρωνεία είναι ότι σε μια χώρα “σημαδεμένη” ιστορικά από βαθείς ταξικούς διαχωρισμούς, η ευημερία της οποίας θεμελιώθηκε πάνω στην αποικιοκρατία και την εκμετάλλευση πλουτοπαραγωγικών πηγών άλλων εθνών, μια κυβέρνηση θέλει να ξαναγράψει την Ιστορία αφενός διακηρύσσοντας ότι επιδιώκει να γίνει το κόμμα της εργατικής τάξης, αφετέρου κλείνοντας ερμητικά την πόρτα της χώρας στους “ξένους”, κάτι που οι υποτελείς των άλλοτε βρετανικών αποικιών δεν θα τολμούσαν ούτε καν να σκεφτούν για τους δυνάστες τους.
Το πόσο... “θετικά” αποτιμώνται όλα αυτά στη συνείδηση των λαών της Βρετανίας φαίνεται καθαρά από μια δευτερεύουσα είδηση: Οι αιτήσεις Βρετανών πολιτών για έκδοση ιρλανδικού διαβατηρίου έχουν διπλασιαστεί μετά την ψήφο υπέρ του Brexit!
"Κόφτης" Μέρκελ
“Κολλημένη” ίσως σε κάποια άλλη εποχή, όταν η Βρετανία διαφέντευε τις επτά θάλασσες με το παντοδύναμο ναυτικό της, η νεόκοπη πρωθυπουργός Τερέζα Μέι εξήγησε από το βήμα του συνεδρίου πώς θα ήθελε τη μελλοντική σχέση της χώρας της με την Ε.Ε.: Θέλει, όπως είπε, “να εγγυηθεί για τις βρετανικές επιχειρήσεις τη μέγιστη ελευθερία εμπορικών συναλλαγών και λειτουργίας στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής ενιαίας αγοράς”, αλλά ταυτόχρονα το Λονδίνο να μην απεμπολήσει το αίτημά του για “έλεγχο της μετανάστευσης”. Εν κατακλείδι, και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο...
Όμως, η άλλη σιδηρά κυρία της Ευρώπης, εκείνη του Βερολίνου, διεμήνυσε στην ηγέτιδα του βρετανικού αδελφού κόμματος ότι εξαιρέσεις δεν γίνονται για κανέναν και η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν θα παραχωρήσει στη Βρετανία πλήρη πρόσβαση στην ενιαία αγορά της εάν το Λονδίνο δεν αποδεχθεί τη θεμελιώδη ευρωπαϊκή αρχή της ελευθερίας κινήσεων προσώπων και εργαζομένων. Η επικεφαλής της γερμανικής κυβέρνησης εξήγησε ότι εάν η Ε.Ε. κάνει οποιαδήποτε εξαίρεση για τη Βρετανία παραχωρώντας της πρόσβαση στην ενιαία αγορά, την ώρα που το Λονδίνο θα σφράγιζε τα σύνορά του στους Ευρωπαίους πολίτες, θα προέκυπτε μια «εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση» για τα κράτη - μέλη της Ένωσης. Απομένει βεβαίως να φανεί μελλοντικά κατά πόσο θα τηρηθεί αυτή η δέσμευση της καγκελαρίου.
Έχουμε "όραμα"...
Κατά τα άλλα, το συνέδριο των Τόρηδων ήταν η ευκαιρία για την Τερέζα Μέι, την πρωθυπουργό του Brexit, να ξεδιπλώσει το “όραμά” της για την εκτός Ε.Ε. μελλοντική Βρετανία. Σ' αυτή την "ειδυλλιακή", λοιπόν, χώρα, η εργατική τάξη αν... δεν πάει στον παράδεισο, σίγουρα θα ψηφίζει Συντηρητικούς, ενώ η κυβέρνηση θα έχει το χρέος να ξεμπροστιάζει τις επιχειρήσεις εκείνες που δεν προσλαμβάνουν Βρετανούς, αλλά προτιμούν αλλοδαπούς...
Όσον αφορά ειδικά το τελευταίο, η υπουργός Εσωτερικών Άμπερ Ρουντ ήταν ξεκάθαρη. Η κυβέρνηση, είπε, θα εξετάσει προσεχώς το αν η πρόσληψη ξένων εργαζομένων από τις βρετανικές επιχειρήσεις θα πρέπει να καταστεί δυσκολότερη. Μία από τις προτάσεις της Ρουντ, η οποία καταγγέλθηκε από το Εργατικό Κόμμα ως ανοιχτά ξενοφοβική, ήταν η ιδέα να αναγκάζονται οι εταιρείες να δημοσιοποιούν τα ποσοστά των αλλοδαπών υπαλλήλων που απασχολούν.
Βέβαια, όλα αυτά ίσως να μην έχουν και τόση σημασία για την ώρα όσο μπορεί να έχει η άποψη της Μέι για το “τι εστί Brexit”. Υιοθετώντας απροκάλυπτα την αφήγηση της εθνολαϊκιστικής Δεξιάς, ισχυρίστηκε πως ήταν μια “διαμαρτυρία του βρετανικού λαού ενάντια στους πλούσιους και τους ισχυρούς”.
Έτσι, λοιπόν, απευθύνθηκε κατά προτεραιότητα στους "απλούς εργαζόμενους", λέγοντάς τους ότι το Εργατικό Κόμμα δεν έχει το "μονοπώλιο της καρδιάς" τους... Τόνισε μάλιστα ότι θέλει να θέσει το κόμμα της "στο κέντρο της βρετανικής πολιτικής σκακιέρας", ενώ εξαπέλυσε επίθεση κατά του ηγέτη των Εργατικών Τζέρεμι Κόρμπιν, επειδή, όπως είπε, η "υποτιθέμενη ηθική ανωτερότητά του" τον εμποδίζει να ακούσει τους φόβους των ανθρώπων για τη μετανάστευση.
