Παρά τη θριαμβευτική επανεκλογή του στην ηγεσία των Βρετανών Εργατικών και την αποτροπή του “πραξικοπήματος” που επιχείρησε μετά το Brexit η δεξιά πτέρυγα, ο Τζέρεμι Κόρμπιν παραμένει επικεφαλής ενός εχθρικού μηχανισμού, ο οποίος δεν κρύβει την πρόθεσή του να του επιτεθεί και πάλι σε πρώτη ευκαιρία.
Στις αρχές του καλοκαιριού, τα τρία τέταρτα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας κατέθεσαν πρόταση μομφής εναντίον του Κόρμπιν με αφορμή την ήττα τού "ναι" στο δημοψήφισμα του Ιουνίου. Μαζί τους συντάχθηκε όλο το οικονομικό κατεστημένο και τα μεγάλα ΜΜΕ που παραδοσιακά στηρίζουν τους Εργατικούς.
Σε πείσμα όλων, ο Κόρμπιν όχι μόνο επικράτησε στο συνέδριο που ολοκληρώθηκε την προηγούμενη εβδομάδα στο Λίβερπουλ, αλλά ανέβασε και τα ποσοστά του. Καθοριστικό ρόλο γι' αυτό έπαιξαν οι μαζικές εγγραφές νέων μελών, τη συμμετοχή των οποίων στις εσωκομματικές εκλογές προσπάθησε να σταματήσει με κάθε μέσο η μπλερική παράταξη.
Μετά την επανεκλογή του, ο Κόρμπιν έτεινε κλάδο ελαίας προς τους ηττημένους, αλλά ξεκαθάρισε ότι η ενότητα που υποσχέθηκε θα έχει επίκεντρο το νέο, αριστερό πρόγραμμα του κόμματος και όχι τις νεοφιλελεύθερες αρχές με τις οποίες μπόλιασε το κόμμα ο Τόνι Μπλερ στα χρόνια της ηγεσίας του.
“Φανταστείτε την κοινωνία που μπορούμε να δημιουργήσουμε. Μια κοινωνία ριζικά μεταμορφωμένη, ριζικά δικαιότερη, πιο ίση και πιο δημοκρατική... Αυτό είναι το όραμά μας για να ξαναχτίσουμε και να μεταμορφώσουμε τη Βρετανία. Σ' αυτό το κόμμα δεν χρειάζεται πια να το ψιθυρίζετε, λέγεται σοσιαλισμός” είχε ξεκαθαρίσει νωρίτερα από το βήμα του συνεδρίου ο στενότερος συνεργάτης του Τζον Μακντόνελ.
Φυσικά, όλα αυτά δεν μπορούσαν να περάσουν έτσι. Ο Ντέιβιντ Μπλάντσφλαουερ, στέλεχος της Τράπεζας της Αγγλίας, που επιστρατεύτηκε εσπευσμένα πέρσι από τη δεξιά πτέρυγα ήταν σαφέστατος. Όπως τόνισε στην "Guardian", η νέα ηγεσία “πρέπει να αποδεχτεί την πραγματικότητα του καπιταλισμού και των σύγχρονων αγορών είτε το θέλει είτε όχι”.
Με το καλό ή με το άγριο δηλαδή. Γι' αυτό και από την επόμενη κιόλας μέρα της επανεκλογής του Κόρμπιν τα πυρά ήταν καταιγιστικά. Ο πρώην σύμβουλος του Μπλερ Μάθιου Τέιλορ ζήτησε με παρέμβασή του στους "Financial Times" τη συνέχιση του αντάρτικου κατά του Κόρμπιν, αλλά αυτή τη φορά “με τρόπο οργανωμένο, με συμπαγή και διακριτά επιχειρήματα αλλά και έναν αξιόπιστο ηγέτη”. To συντηρητικό "Εconomist" έσπευσε κι αυτό να προσφέρει τις συμβουλές του δίνοντας μάλιστα στη δεξιά αντιπολίτευση “γραμμή” με τρόπο που θα ζήλευε και η "Πράβντα".
“Ίσως στο μέλλον το κόμμα να χρειαστεί να διασπαστεί... Όμως, προς το παρόν, θα πρέπει να κάνουν μια ακόμη μεγάλη προσπάθεια να το ανακαταλάβουν... Δεν είναι ακόμη σαφές πότε θα παρουσιαστεί η κατάλληλη ευκαιρία για να αμφισβητηθεί ο Κόρμπιν: ίσως μετά τα αναπόφευκτα αρνητικά αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών του 2017 ή το 2018, έπειτα από τη συντριβή στις πρόωρες εκλογές που θα προκηρύξει η Μέι. Όποτε κι αν συμβεί, οι μετριοπαθείς θα πρέπει να είναι έτοιμοι”.
Ο "Observer" ήταν ακόμη πιο κατατοπιστική για τον δρόμο που προτίθενται να ακολουθήσουν οι νεοφιλελεύθεροι Εργατικοί. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του όπου επικαλείται non paper που ήδη κυκλοφορεί στην Κοινοβουλευτική Ομάδα, η πρώτη γραμμή άμυνας θα είναι η κατάληψη της πλειοψηφίας στο νέο σκιώδες υπουργικό συμβούλιο προκειμένου ο Κόρμπιν να παραμείνει απομονωμένος, η πολιτική Μπλερ να μην αμφισβητηθεί και, το κυριότερο, να σχηματιστεί ένας “πυρήνας” αντιπολίτευσης.
“Ένα κόμμα μέσα στο Εργατικό Κόμμα θα βρίσκεται σε διαδικασία συγκρότησης” σημειώνει χαρακτηριστικά το έγγραφο- προσχέδιο διάσπασης. Μετά τους Ισπανούς Σοσιαλιστές και οι Βρετανοί Εργατικοί μπαίνουν, επομένως, στη δίνη μιας παρατεταμένης υπαρξιακής κρίσης, με τους Γάλλους να περιμένουν υπομονετικά στη σειρά.
