Τον καλύτερο μπακλαβά στην Κολωνία τον είχε το ζαχαροπλαστείο του Χασάν Οζντάγκ κι αυτός ήταν -ενδεχομένως είναι ακόμη- ένας λόγος να βρεθεί κανείς στην οδό Κόιπ. Σ' αυτόν τον δρόμο μπορείς να ανακαλύψεις τα πολλά διαφορετικά πρόσωπα της Τουρκίας στη Γερμανία, όπως προέκυπταν από τη μακρόχρονη όσμωση των μεταναστών με τους ντόπιους στην πόλη του Καρναβαλιού του Ρήνου. Στην οδό Κόιπ και στους κάθετους δρόμους της έχει απ' όλα: Φιλελεύθερους αλεβίτες που πίνουν με ευχαρίστηση την κολωνέζικη μπίρα σ' ένα από τα πολλά εστιατόρια. Πιστούς που προσεύχονται τακτικά στο γειτονικό τζαμί του Ditib - της τουρκικής ισλαμικής ένωσης για τη θρησκεία, που ελέγχεται από την Άγκυρα. Νεαρούς που λατρεύουν την τουρκική ποπ μουσική κι έρχονται να ψωνίσουν στο “μεγαλύτερο” τουρκικό δισκάδικο της Ευρώπης, όπως λέει ο ιδιοκτήτης του, που, εκτός από δεκάδες χιλιάδες CD, διαθέτει και αφίσες από όλες τις ταινίες του Γιλμάζ Γκιουνέι. Τουρκάλες με γερμανικό διαβατήριο, που πάνε στη δουλειά τους ή στο πανεπιστήμιο με τη μοτοσυκλέτα τους όταν δε βρέχει και Τουρκάλες που κυκλοφορούν με μαντίλα. Κούρδους που πίνουν νερό στο όνομα του ΡΚΚ κι άλλους Κούρδους που δεν θέλουν ν' ακούσουν για το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν. Οπαδούς του Ερντογάν, οπαδούς του κινήματος του Φετουλάχ Γκιουλέν, οπαδούς των Γκρίζων Λύκων, κεμαλιστές και αριστερούς. Και έχει επίσης μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς, τουρκικής καταγωγής, που ελάχιστη σχέση -θέλουν να- έχουν με τη σημερινή πραγματικότητα στη χώρα των γονιών ή των παππούδων τους. Όλοι αυτοί δεν... αγαπιούνται ακριβώς μεταξύ τους, αλλά κατά κανόνα συμβιώνουν χωρίς πολλά παρατράγουδα.
Επί σειράν ετών στην οδό Κόιπ έφταναν και πολλοί κάτοικοι της Κολωνίας που δεν είχαν καμία σχέση με την Τουρκία, αλλά αγαπούσαν την καλή τουρκική κουζίνα. Ή τον μπακλαβά του Οζντάγκ. Από το 2014, μάλιστα, διοργανώνεται εκεί και το φεστιβάλ Birlikte - σε ελεύθερη απόδοση “υψώνουμε το ανάστημά μας μαζί”- ως απάντηση στη δολοφονική δράση της ακροδεξιάς οργάνωσης NSU, με δεκάδες χιλιάδες επισκέπτες, και με τη συμμετοχή ό,τι πιο διάσημου διαθέτει το γερμανικό ροκ.
Τις τελευταίες μέρες, όμως, το κλίμα είναι βαρύ στην οδό Κόιπ. Οι μη τουρκικής καταγωγής θεωρούν ότι σ' αυτή τη γειτονιά -όπως και σε πολλές άλλες στις μεγαλουπόλεις της Γερμανίας- εξάγονται οι διενέξεις και τα προβλήματα της σύγχρονης Τουρκίας. Και οι τουρκικής καταγωγής φοβούνται. Αφενός τους ακροδεξιούς, που βρήκαν ευκαιρία να κάνουν αντιδιαδήλωση -πολύ αραιή, είναι η αλήθεια- τη μέρα της μεγάλης διαδήλωσης ενάντια στο πραξικόπημα που έστησαν κυρίως οι οπαδοί του Ερντογάν στην Κολωνία. Αφετέρου τις κόντρες μεταξύ τους, που μέχρι τώρα ήταν λίγες και όχι απαραίτητα αιματηρές, αλλά κανείς δεν ξέρει πώς μπορεί να ξεφύγουν τα πράγματα, ειδικά όταν και οι ιμάμηδες στα γύρω τζαμιά συνδαυλίζουν τα πάθη: “Οι προδότες της πατρίδας δεν επιτρέπεται πλέον να προσεύχονται εδώ” έλεγε στο κήρυγμά του ο ιμάμης του Έρενφελντ, ενώ ένας άλλος στη γειτονική πόλη Χάγκεν ανέβασε... τον πήχη: “Ο λαός δεν πρόκειται να ξεχάσει τα όσα τράβηξε από την επίδοξη χούντα, που έπαθε αμόκ, και θα καταδικάσει για πάντα όσους συμμετείχαν σ' αυτή την άθλια απόπειρα”.
Όσο για τους Γερμανούς πολιτικούς, αυτοί παρακολουθούν με ανησυχία την “εξαγωγή” των τουρκικών προβλημάτων στην Κολωνία και στο Βερολίνο, το Αμβούργο και το Μόναχο και στις άλλες γερμανικές πόλεις. Ελπίζοντας, κατά βάθος, πως οι περισσότεροι “συμπολίτες τουρκικής καταγωγής” δεν έχουν μεγάλη διάθεση να παθιαστούν με τις εξελίξεις σε μια μακρινή πατρίδα.
