Σοκ. Απόλυτο σοκ. Οι λέξεις είναι για άλλη μια φορά λίγες για να εκφράσουν αυτό που βιώνει η Γαλλία τις τελευταίες εβδομάδες. Μετά από τη μαζική σφαγή στη Νίκαια, την ημέρα της εθνικής εορτής, στις 14 Ιουλίου, ήλθε ο αποκεφαλισμός, την Τρίτη, 26 Ιουνίου, του ιερέα Ζακ Αμέλ στην εκκλησία της κοινότητας Saint-Étienne- du-Rouvray, στη Νορμανδία. Και το σοκ γίνεται μεγαλύτερο, ύστερα από την αποκάλυψη ότι δεύτερος, ύποπτος, Μαλίκ Πετιζάν, που και αυτός έχασε τη ζωή του κατά την επέμβαση των ειδικών δυνάμεων, ήταν γνωστός στις Αρχές από τα τέλη Ιουνίου, καταχωρημένος ως «S», ύστερα από την πρόσφατη προσπάθειά του να ταξιδέψει στη Συρία...
Εκείνο που έλειπε από το φάκελό του ήταν η φωτογραφία του. Και μόνο αυτό το γεγονός αποδεικνύει τα όρια της αναζήτησης της απόλυτης ασφάλειας σε μια περίοδο κατά την οποία οι απειλές πολλαπλασιάζονται και δεν επικεντρώνονται σε κεντρικά οργανωμένες επιχειρήσεις. Οι
λεγόμενοι «μοναχικοί λύκοι» τείνουν να γίνουν ο κανόνας και ο εφιάλτης όλων των υπηρεσιών ασφαλείας είτε πρόκειται για ευρωπαϊκή είτε για κάποια άλλη χώρα. Πολλώ δε μάλλον που η Γαλλία ήταν γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι αποτελούσε στόχο του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο είχε ήδη επιχειρήσει δύο φορές να επιτεθεί σε εκκλησίες στο γαλλικό έδαφος το 2015 - η μία απόπειρα αφορούσε τη Βασιλική Sacré - Coeur στο Παρίσι.
Το Ισλαμικό Κράτος χαρακτηρίζει τη Γαλλία «βασίλειο του σταυρού» και εγγράφεται στη στρατηγική προπαγάνδας της τρομοκρατικής ομάδας στο πλαίσιο ενός θρησκευτικού πολέμου κατά των «σταυροφόρων». Πρόκειται για το δεύτερο μέτωπο, μετά από εκείνο κατά των σιϊτών, που έχει ανοίξει το Ισλαμικό κράτος - ένα μέτωπο που περιλαμβάνει και το Βατικανό για την «καταστροφή των σταυρών». Μάλιστα η σχετική «οδηγία» προς φίλους και οπαδούς είναι «προσπάθησε να βρεις μια εκκλησία με κόσμο»... Και όποιος «τσίμπησε», «τσίμπησε»...
Μπορεί πάντως η εκκλησία εκείνη την Τρίτη στην κοινότητα Saint - Étienne - du-Rouvray να μην είχε πολύ κόσμο, τον επικοινωνιακό στόχο όμως τον πέτυχε. Άφθονο νερό στον... μύλο της ακροδεξιάς -«να βγούμε πια από τα κεριά, τα συνθήματα και τα λουλούδια», τόνιζε χαρακτηριστικά ο αντιπρόεδρος του Εθνικού Μετώπου, Φλοριάν Φιλιπό-, και βέβαια τεράστια επικοινωνιακή αίσθηση. Σε τέτοιο μάλιστα βαθμό που πολλά γαλλικά ΜΜΕ έχουν ξεκινήσει έναν δημόσιο διάλογο σχετικά με τη δημοσιοποίηση των φωτογραφιών των δραστών των τρομοκρατικών επιθέσεων.
Έτσι, για παράδειγμα, το ειδησεογραφικό κανάλι BFM ανακοίνωσε τη βούλησή του να αποφύγει να βάλει στο ίδιο επίπεδο τρομοκράτες και θύματα, «των οποίων δημοσιοποιούμε τις φωτογραφίες», όπως δήλωσε ο διευθυντής σύνταξης, Ερβέ Μπερού. Έτσι το κανάλι δεν πρόβαλε μια φωτογραφία του Αντέλ Κερμίς για «να μην διακινήσει την εικόνα ενός όμορφου χαμογελαστού νέου σε μια φωτογραφία ενώ είχε μόλις σφάξει έναν άνθρωπο». Από την πλευρά του ο διευθυντής της Μοντ, Ζερόμ Φενόλιο, εξήγησε, με μέηλ προς τους εργαζομένους, ότι ο περιορισμός των φωτογραφιών των τζιχαντιστών στην εφημερίδα του αφορά «φωτογραφίες από την καθημερινότητά τους ή εκείνες που προηγούνται των πράξεών τους». Πάντως και τα δύο μέσα θα συνεχίσουν να δημοσιοποιούν τα ονόματα των δραστών. Κάτι που δεν θα κάνει στο εξής ένας από τους μεγαλύτερους ραδιοφωνικούς σταθμούς της χώρας, ο Europe 1. Απαντώντας στις αιτιάσεις περί απόκρυψης ενημέρωσης, ο σταθμός απάντησε : «Όχι, δεν ισχύει αυτό από τη στιγμή που κάνουμε το πορτρέτο του ατόμου: από πού ήλθε, ποια η σχέση του με τη θρησκεία», τόνισε ο Νικολά Εσκουλάν, διευθυντής σύνταξης του σταθμού.
Από την πλευρά του, ο Νταβίντ Τομσόν, του ειδησεογραφικού ραδιοφώνου RFI, ειδικός του τζιχάντ (ιερού πολέμου), σχετικοποιεί: «η ηρωοποίηση γίνεται εντός της τζιχαντο-σφαίρας και αριθμεί ήδη πολλούς που η κοινή γνώμη δεν γνωρίζει»...
