Η ελπίδα στην Ισπανία έχει μια μεγάλη καρδιά και ένα πλατύ χαμόγελο. Λέγεται Unidos Podemos. Ο κυρίαρχος ισπανικός λαός, τα εκατομμύρια των πολιτών που πλήττονται από την κρίση, τα τέσσερα εκατομμύρια των ανέργων, τα εκατομμύρια των φτωχοποιημένων οικογενειών , οι συγγενείς των περίπου τεσσάρων χιλιάδων ανθρώπων που αυτοκτόνησαν τα τελευταία χρόνια όταν έχασαν τα σπίτια τους, θα προσπαθήσουν σήμερα να σώσουν με την ψήφο τους την αξιοπρέπειά τους και τη χώρα τους από τη συμμορία του Ραχόι, το παρακράτος των χαφιέδων και της διαπλοκής με τους μεγάλους τραπεζίτες, τους κατασκευαστές και κάθε λογής κερδοσκόπους.
Το Unidos Podemos δεν αποτελεί απλά έναν εκλογικό συνασπισμό ανάμεσα στο Podemos, στην Ενωμένη Αριστερά και τα ενωτικά ψηφοδέλτια της Καταλωνίας, της Βαλένθια και της Γαλικίας, αλλά μια μεγάλη πολιτική δύναμη που καταφέρνει να κινητοποιήσει πρώτα απ' όλους τους νέους και τις νέες, μιλώντας ξεκάθαρα και απλά, προτείνοντας εφικτές και άμεσες λύσεις για τα μεγάλα προβλήματα, προκαλώντας ρήξεις με την κυρίαρχη πολιτική κουλτούρα και τις ιδεολογικές προκαταλήψεις και σεκταρισμούς.
Οι μεγάλες ανοργάνωτες μάζες των νέων Αγανακτισμένων της Πουέρτα ντελ Σολ της Μαδρίτης και της Πλάθα Καταλούνια της Βαρκελώνης μετατράπηκαν σε συνειδητοποιήμενο λαό που απαιτεί τα δικαιώματά του. Από τις παλίρροιες για την Υγεία και τη Παιδεία, την αξιοπρέπεια και την εργασία ένα τσουνάμι διαμαρτυρίας και προοπτικής θα πνίξει στις κάλπες τον βάρβαρο νεοφιλελευθερισμό του Ραχόι, αποδεικνύοντας ότι στον καιρό της κρίσης υπάρχει μια μόνη διέξοδος και αυτή λέγεται Αριστερά, παρά τα διαφορετικά της ονόματα, κόμματα και πρόσωπα στην Ισπανία, τη γειτονική Πορτογαλία ή την πιο απόμακρη Ελλάδα.
Η Αριστερά αυτή αποδεικνύεται και ένας σημαντικός παράγοντας υπεράσπισης του «ευρωπαϊκού πολιτισμού», της Δημοκρατίας, της ελευθερίας, των πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών δικαιωμάτων για όλους, τους Ευρωπαίους πολίτες και τους νέους πολίτες της Γηραιάς Ηπείρου, που σαν μετανάστες ή πρόσφυγες συνεισφέρουν για την κοινή μας ευημερία. Το Unidos Podemos αποτελεί την απάντηση στην ισπανική Ακροδεξιά, στον ρατσισμό και στην ξενοφοβία που κρύβονται παραδοσιακά μέσα στο Λαϊκό Κόμμα.
Δημιουργικότητα και φαντασία
Από το λιτό προεκλογικό πρόγραμμα των 400 προτάσεων σε μορφή «καταλόγου ΙΚΕΑ», τα νέα σύμβολα με τις καρδιές και τα χαμόγελα έως τη διανομή προφυλακτικών στις συγκεντρώσεις στην Ανδαλουσία, το Unidos Podemos έφερε έναν νέο άνεμο αλλαγής στην πολιτική ζωή της χώρας, μετατρέποντας τη δημιουργικότητα, τη φαντασία, τον δημιουργικό πρωταγωνισμό σε μεγάλο πολιτικό όπλο επικοινωνίας, σπάζοντας τα στεγανά των συστημικών μέσων ενημέρωσης.
Σκηνοθέτες, ηθοποιοί, καλλιτέχνες, συγγραφείς, οικονομολόγοι έκαναν την επιλογή τους, κράτησαν μια αξιοπρεπή στάση ζωής και τάχθηκαν δημοσίως και ενεργά με το Unidos Podemos. Αυτό που αποκαλούσαμε κάποτε «ηγεμονία» έγινε πραγματικότητα. Έχει δίκιο ο Ιγκλέσιας όταν λέει ότι κανείς δεν μπορεί να κυβερνήσει την Ισπανία χωρίς το Unidos Podemos, γιατί η Αριστερά δεν αποτελεί μόνο μια αριθμητικά μεγάλη δύναμη, αλλά μια ηγεμονική δύναμη αντίστασης και αλλαγών, ιδεών και κοινωνικών και πολιτικών πρακτικών.
Η Αριστερά έδειξε ότι δεν αποτελεί μόνο μια δύναμη διαφανούς διαχείρισης της κρίσης, αλλά και ότι μπορεί να αλλάζει την ποιότητα ζωής των ανθρώπων, υπερασπίζοντας τις οικογένειες από τις εξώσεις και τις κατασχέσεις, αντιμετωπίζοντας την «ενεργειακή φτώχεια», δημιουργώντας τράπεζες τροφίμων και μειώνοντας δραστικά τα ελλείμματα των μεγάλων δήμων, διευρύνοντας την προσφορά υπηρεσιών, όπως συνέβη με τη μείωση του ελλείμματος του Δήμου της Μαδρίτης κατά 20% και του Κάθιδ κατά 10% στο 9μηνο των δημοτικών αρχών του Podemos.
Ο Σάντσεθ μεταξύ Αριστεράς και «πασοκοποίησης»;
To Σοσιαλιστικό Κόμμα του Σάντσεθ θα αποτελέσει έναν από τους μεγάλους χαμένους των σημερινών εκλογών, αποτελώντας πλέον ένα ξεχαρβαλωμένο δεκανίκι του παλιού δικομματισμού. Διατρέχει τον άμεσο κίνδυνο της “pasokización”, της «πασοκοποίησης», ορολογία που χρησιμοποίησε πρώτος ο Ιγκλέσιας και πέρασε στο άμεσο λεξιλόγιο της ισπανικής πολιτικής. Με πιο απλά λόγια, το Σοσιαλιστικό Κόμμα κινδυνεύει να εξαφανιστεί από τον πολιτικό χάρτη εάν προσχωρήσει σε κυβέρνηση μεγάλου συνασπισμού, οικουμενικής ή εθνικής σωτηρίας με τη Δεξιά και τους Πολίτες, ενώ ο Σάντσεθ το μόνο που ήξερε να επαναλαμβάνει τις τελευταίες ημέρες ήταν ότι δεν θα στηρίξει μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Ιγκλέσιας!
Ναι. Οι όροι αντιστράφηκαν. Το ξέρουν η Δεξιά και οι λαϊκιστές Πολίτες, το ξέρουν οι σοσιαλιστές και όλος ο κόσμος. Στην Ισπανία ψηφίζουν για την έξοδο από την κρίση και αυτή η έξοδος λέγεται Unidos Podemos, Ιγκλέσιας και Γκαρθόν. Οι σοσιαλιστές θα πρέπει να επιλέξουν μεταξύ αυτοκτονίας και παράδοσης της σκυτάλης για τον σχηματισμό κυβέρνησης στον Ιγκλέσιας.
Δεξιό παρακράτος
Η ισπανική Δεξιά αποτελεί έναν πραγματικό κίνδυνο για τη δημοκρατία και τις ελευθερίες των πολιτών. Η καταστροφική νεοφιλελεύθερη πολιτική αποτέλεσε ίσως το πιο «ανθρώπινο» σκέλος της πολιτικής του Ραχόι. Το νέο σκάνδαλο για την προσπάθεια κατασκευής πλαστών κατηγοριών εναντίον των ηγετών των κομμάτων που στηρίζουν τη τοπική κυβέρνηση της Καταλωνίας από τον υπουργό Εσωτερικών, και με τη σύμφωνη γνώμη του Ραχόι, ξεπερνά κάθε όριο οργουελιανής φαντασίας πολύ περισσότερο μάλιστα μετά την αποτυχία τους να κατασκευάσουν πλαστές κατηγορίες εναντίον των ηγετικών στελεχών του Podemos, για υποτιθέμενη χρηματοδότησή τους από τη Βενεζουέλα και το Ιράν.
Ο Ραχόι και ο υπουργός Εσωτερικών Φερνάντεθ Ντίαθ αποτελούν «μαφιόζους, εγκληματίες και κυνικούς» όσους αποκάλυψαν τις τηλεφωνικές συνομιλίες, αρνούνται να παραιτηθούν και απειλούν να μεταφέρουν σε... δραστική θέση τον αρχηγό της διεύθυνσης καταπολέμησης της Φοροδιαφυγής της Καταλωνίας που είχε ενεργό ρόλο στην προσπάθεια κατασκευής των πλαστών κατηγοριών. Σαράντα περίπου χρόνια από τον θάνατο του Φράνκο, τα «σταγονίδια» του φασισμού έχουν προκαλέσει ένα πραγματικό πραξικόπημα ελέγχου των θεσμών. Οι σύλλογοι και τα συνδικάτα του στρατιωτικού σώματος της Γκουάρδια Θιβίλ και της Αστυνομίας ζήτησαν την απομάκρυνση του υπουργού Εσωτερικών του Ραχόι. Το καθήκον αυτό αναλαμβάνουν σήμερα οι Ισπανοί πολίτες.
Οι δημοσκοπήσεις «βλέπουν»... Αριστερά
Οι δημοσκοπήσεις των τελευταίων εβδομάδων συμφωνούν σε δύο σημαντικά σημεία, ότι το Λαϊκό Κόμμα και οι Πολίτες δεν θα έχουν την πλειοψηφία στη νέα Βουλή και ότι η Αριστερά με τους σοσιαλιστές βρίσκονται κοντά ή έχουν διασφαλίσει την απόλυτη πλειοψηφία, χωρίς την ανάγκη της άμεσης ή έμμεσης στήριξης μιας κυβέρνησής τους από τα υπόλοιπα εθνικιστικά κόμματα της Κεντροδεξιάς ή της Κεντροαριστεράς. Κι αυτές ήταν δημοσκοπήσεις που διεξήχθησαν πριν την αποκάλυψη του σκανδάλου για την κατασκευή πλαστών στοιχείων εναντίον των ηγετών της Καταλωνίας. Γεγονός που σημαίνει ότι ο Ραχόι και ο Ριβέρα των Πολιτών έχουν να αντιμετωπίσουν γύρω τους... «καμένη γη».
Το Unidos Podemos αποτελεί εδώ και εβδομάδες τη «χρήσιμη ψήφο» για να φύγει η Δεξιά και δίνει τη μάχη και της τελευταίας ψήφου για μειώσει την απόστασή του από το Λαϊκό Κόμμα, στοχεύοντας ακόμη και στη νίκη. Ορισμένες δημοσκοπήσεις έδειξαν ότι η απόσταση αυτή έχει μειωθεί ακόμη και στις 3 με 4 μονάδες ή στα 1,1 - 1,5 εκατομμύρια ψήφους, με μεγάλο ποσοστό αναποφάσιστων.
