Οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο, ο σύλλογος βιομηχάνων και ο «σύντροφος» σοσιαλιστής και πρώην πρωθυπουργός Φελίπε Γκονθάλεθ ήθελαν «μεγάλο συνασπισμό» στη Μαδρίτη, όπως αυτούς που κατέστρεψαν την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία.
Ο Πάμπλο Ιγκλέσιας ζήτησε από τον ηγέτη των Σοσιαλιστών «να κάνει τα αναγκαία βήματα για να μη κυβερνά πια το Λαϊκό Κόμμα την Ισπανία και να βάλουμε τέλος στην περίοδο της διαφθοράς και των ανισοτήτων».
Το τσουνάμι του Podemos στη Καταλωνία και τη Χώρα των Βάσκων, καθώς και στις δύο περιοχές ήρθε πρώτο κόμμα, αρχίζει να αλλάζει τα πολιτικά σενάρια στις δύο αυτές εκρηκτικές ισπανικές «αυτονομίες».
Ο πρώην συντονιστής της Ενωμένης Αριστεράς, Χούλιο Αγκίτα, έκανε στην πράξη έκκληση για την ενοποίηση του Podemos, της Ενωμένης Αριστεράς και άλλων κοινωνικών και κινηματικών δυνάμεων που «δεν εμφανίζονται απευθείας στη πολιτική».
ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
«Θα προσπαθήσουμε να εξετάσουμε όλες τις δυνατότητες για να έχουμε μια προοδευτική κυβέρνηση... Οι εκλογές αποτελούν την τελευταία επιλογή», τόνισε ο Πέδρο Σάντσεθ από τα ιστορικά γραφεία του Σοσιαλιστικού Κόμματος στη Μαδρίτη, εβδομήντα πέντε λεπτά μετά την είσοδό του στο πρωθυπουργικό μέγαρο για να συναντηθεί με τον απερχόμενο πλέον πρωθυπουργό Μαριάνο Ραχόι, που ακολουθεί πλέον και επισήμως το τέλος του Σαμαρά και του Πάσος Κοέλιο. Προκαλώντας αμηχανία στις Βρυξέλλες, το Βερολίνο και τη Φραγκφούρτη, η Ισπανία φαίνεται να μπαίνει σε τροχιά αλλαγής ακολουθώντας την Πορτογαλία και την Ελλάδα χάρη στην ισχυρή άνοδο της Αριστεράς.
O δρόμος για το σχηματισμό προοδευτικής κυβέρνησης θα έχει καθαρά ισπανικούς... ρυθμούς. Το νέο Κοινοβούλιο θα ανοίξει στις 13 Ιανουαρίου, όπου θα ψηφιστεί ο πρόεδρος, οι 4 αντιπρόεδροι και οι 4 γραμματείς της Βουλής και θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες για τον σχηματισμό των κοινοβουλευτικών ομάδων που θα διαρκέσουν ένα μήνα και όπου προβλέπονται μεγάλες μάχες για το σχηματισμό κοινοβουλευτικών ομάδων, από τα περιφερειακά ψηφοδέλτια του Podemos, που θα προσφέρουν στην Αριστερά μια επιπλέον βαρύτητα στην Επιτροπή των προέδρων των κοινοβουλευτικών ομάδων. Οι συντηρητικές δυνάμεις προσπαθούν ήδη να χρησιμοποιήσουν τον κανονισμό της Βουλής για να αποτρέψουν τη δημιουργία πολλών αριστερών κοινοβουλευτικών ομάδων.
Η πραγματική πρόβα τζενεράλε για τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης θα ξεκινήσει στις 14 Φεβρουαρίου, όταν ο βασιλιάς Φελίπε θα αρχίσει τις διεργασίες για το σχηματισμό κυβέρνησης προσφέροντας στον Ραχόι μια... άχρηστη εντολή.
Ο... εφιάλτης του Podemos
Πάντως ο Ισπανός πρωθυπουργός δεν έπεσε αμαχητί, γιατί φαίνεται ότι προσέφερε γη και ύδωρ στον Σάντσεθ για να αποσπάσει τουλάχιστον την αποχή των σοσιαλιστών, που θα του διασφάλιζε τον σχηματισμό κυβέρνησης μειοψηφίας. «Ανεξάρτητο πρωθυπουργό» κατά της λιτότητας και υπέρ μιας δημοκρατικής συνταγματικής μεταρρύθμισης ζητάει το Podemos.
Οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο, ο σύλλογος βιομηχάνων και ο «σύντροφος» σοσιαλιστής και πρώην πρωθυπουργός Φελίπε Γκονθάλεθ ήθελαν «μεγάλο συνασπισμό» στη Μαδρίτη, όπως αυτούς που κατέστρεψαν την Ελλάδα, την Ιρλανδία και την Πορτογαλία. Περισσότερο από όλα όμως φοβούνται το Podemos, το φάντασμα που μετατρέπεται τις νύχτες σε εφιάλτη τους, γιατί ανησυχούν ότι σε περίπτωση πρόωρων εκλογών τον Μάιο το κόμμα της αγανακτισμένης Ισπανίας θα σπάσει κάθε ρεκόρ ανόδου.
Ο Ραχόι λέγεται ότι προσέφερε αντάλλαγμα για την αποχή του Σάντσεθ την προθυμία του να στηρίξει μια συνταγματική μεταρρύθμιση και να δώσει την προεδρία της Βουλής στους Σοσιαλιστές. Μετά την ψυχρολουσία του από τον Σάντσεθ ανέλαβε ρόλο ανάλογο με αυτόν του Πάσος Κοέλιο στην Πορτογαλία. Παρ' όλο που ξέρει ότι δεν διαθέτει καμιά πιθανότητα να διασφαλίσει πλειοψηφία ή την ανοχή του Κοινοβουλίου, δήλωσε ότι θα συνεχίσει τον διάλογο με τα άλλα κόμματα γιατί το Λαϊκό Κόμμα πρέπει να μείνει στην κυβέρνηση για το καλό της χώρας.
Οι σοσιαλιστές κάνουν... υπομονή
Ο Σάντσεθ όμως απέρριψε οποιαδήποτε στήριξη του Λαϊκού Κόμματος και εμφανίστηκε υπομονετικός περιμένοντας την ταπείνωση του Ραχόι στη Βουλή, δεδομένου ότι η αυλαία της εξουσίας για το Λαϊκό Κόμμα φαίνεται να έπεσε οριστικά το απόγευμα της Τετάρτης.
Η κατακερματισμένη Βουλή είναι ιδιαίτερα πολωμένη. Από τη μια υπάρχει η μειοψηφία του Λαϊκού Κόμματος της λιτότητας και το ξεφουσκωμένο «σωσίβιό» του, οι «Πολίτες». Από την άλλη πλευρά υπάρχει μια πλειοψηφία με άξονα δημοκρατικά, προοδευτικά και Αριστερά κόμματα που ανήκουν σε δύο διαφορετικές «χώρες», την εθνικιστική Ισπανία και μια δημοκρατική και πολυεθνική Ισπανία που απαιτεί την αναγνώριση των δικαιωμάτων των λαών της, συμπεριλαμβανομένη και της αυτοδιάθεσής τους. Την εθνικιστική Ισπανία ανέλαβε να εκπροσωπήσει το Σοσιαλιστικό Κόμμα. Η προοδευτική και πολυεθνική Ισπανία εκφράζεται κυρίως από το Podemos και την Ενωμένη Αριστερά, αλλά σε αυτή προσβλέπουν και οι δεξιές εθνικιστικές δυνάμεις της Καταλωνίας και της Χώρας των Βάσκων, για να διασφαλίσουν στήριξη για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για την απόσχιση ή μη της Καταλωνίας.
Αντίθετα, στη Γερουσία υπάρχει μια παγιωμένη πλειοψηφία του Λαϊκού Κόμματος που μπορεί να αποτελέσει τροχοπέδη σε μια προοδευτική και αριστερή κυβέρνηση.
Π. Ιγκλέσιας: Ζητάμε ανεξάρτητο υπερκομματικό πρωθυπουργό
Ανεξάρτητο, υπερκομματικό πρωθυπουργό, για τη συνταγματική μεταρρύθμιση και εναντίον της φτωχοποίησης, ζήτησε το Podemos διαμέσου συνέντευξης πρώτα του Ινίχο Ερεχόν, του δεύτερου στην ιεραρχία του Podemos, και αμέσως μετά με άρθρο του Πάμπλο Ιγκλέσιας σε διαδικτυακή εφημερίδα, εξανεμίζοντας προς το παρόν κάθε φανερή ή κρυφή ελπίδα των Σοσιαλιστών ότι το Podemos θα μπορούσε να ψηφίσει τον ηγέτη των Σοσιαλιστών για πρωθυπουργό. Ανοίγοντας ένα μεγάλο πολιτικό παιχνίδι o Ερεχόν υπογράμμισε ότι «δεν βλέπει» τον Σάντσεθ ως πρωθυπουργό κυβέρνησης, διαμέσου μιας συμφωνίας ανάμεσα στα κόμματα της Αριστεράς, και πρότεινε την ψήφιση «ανεξάρτητου» πρωθυπουργού, για να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα. Μια «ανεξάρτητη μορφή» που θα διασφαλίσει τον εκδημοκρατισμό της χώρας και ασφαλώς το τέλος της λιτότητας. Ο Ερεχόν, παρ' όλο που αναγνώρισε ότι ο Σάντσεθ δέχεται «πολλές πιέσεις» τόσο μέσα όσο και έξω από το κόμμα, του ζήτησε από τον ηγέτη των Σοσιαλιστών να ξεκαθαρίσει περισσότερο τη θέση του από την απλή απόρριψη της ψήφισης του Ραχόι. «Θα ήταν καλό να αφήσει ένα ξεκάθαρο μήνυμα. Εάν είπε ότι δεν θα ψηφίσει τον Ραχόι, πρέπει να πει εάν θα προσπαθήσει για μια εναλλακτική λύση στην κυβέρνηση του Ραχόι ή αντίθετα θα ακολουθήσει αυτό το είδος αδράνειας που δημιούργησαν οι εκλογές», συμπλήρωσε ο Ερεχόν, εκτιμώντας ότι «τώρα θα πρέπει να έχουμε ανοικτούς ορίζοντες... και να μιλάμε με όλους... χωρίς βιασύνη».
Με άρθρο υπό τον χαρακτηριστικό τίτλο «Τον Πέδρο δεν τον αφήνουν», ο Π. Ιγκλέσιας ζήτησε από τον ηγέτη των Σοσιαλιστών «να κάνει τα αναγκαία βήματα για να μην κυβερνά πια το Λαϊκό Κόμμα την Ισπανία και να βάλουμε τέλος στην περίοδο της διαφθοράς και των ανισοτήτων», ενώ παράλληλα έθεσε τα καυτά ερωτήματα: «Πώς είναι δυνατόν να μην έχουμε μιλήσει ακόμη; Δεν θέλει να σχεδιάσει τη δυνατότητα μιας εναλλακτικής κυβέρνησης στον Ραχόι;»
Ποιοι όμως «δεν αφήνουν το Πέδρο»; Η σοσιαλίστρια πρόεδρος της Ανδαλουσίας Σουζάνα Ντίαθ έθεσε τρεις κόκκινες γραμμές στο Σάντσεθ, να μην πάει με το Λαϊκό Κόμμα, να μην πάει με το Podemos και να μη βιάζεται!
O Ριβέρα από τους «Πολίτες»: Ιερή συμμαχία εναντίον Podemos και εκλογών
Ιερή συμμαχία εναντίον του Podemos πρότεινε ο ηγέτης των δεξιών λαϊκιστών των «Πολιτών» Αλμπέρτ Ριβέρα στο Λαϊκό και Σοσιαλιστικό Κόμμα, για να εγγυηθεί τη «σταθερότητα» της Ισπανίας μπροστά στον φόβο να βρεθούν σε κυβερνητική συμμαχία ο Πάμπλο Ιγκλέσιας, το Podemos και οι αριστερές δυνάμεις.
Οι «Πολίτες» θέλουν... σταθερή κυβέρνηση. Θα έλεγε κανείς ότι τα δίνουν όλα. Αυτά που δεν έχουν. «Προτείνουμε μια συμφωνία για την Ισπανία στο Λαϊκό και το Σοσιαλιστικό Κόμμα, για να μην εκμεταλλευτεί κανείς την αδυναμία, την ανασφάλεια και την αστάθεια και να διασπάσει τη χώρα», τόνισε ο Ριβέρα, εκτιμώντας ότι «μια τρικομματική κυβέρνηση» θα απομακρύνει την προοπτική διενέργειας επαναληπτικών εκλογών τον Μάιο.
Η αλήθεια είναι ότι ο Ριβέρα και οι «Πολίτες» φοβούνται περισσότερο τις εκλογές και από το Podemos, γιατί κατανοούν ότι οι πιέσεις στους συντηρητικούς ψηφοφόρους για απόλυτη πλειοψηφία του Λαϊκού Κόμματος θα αποτελούσαν μια πραγματική εκλογική εκατόμβη για το ήδη «ξεφουσκωμένο» σωσίβιο της ισπανικής Δεξιάς.
«Οικουμενικοί» βιομήχανοι και προοδευτικά συνδικάτα
Ο πρόεδρος των βιομηχάνων και επιχειρηματιών της CEOE Χουάν Ροσέγ ζήτησε από τα δύο μεγαλύτερα κόμματα «μεγάλο συνασπισμό» που θα επιλύσει και την παραμονή της Καταλωνίας στην Ισπανία.
«Το Λαϊκό και το Σοσιαλιστικό Κόμμα και η Δεξιά της Καταλωνίας CiU, που διαχειρίστηκαν αυτή την παρατεταμένη οικονομική και κοινωνική κρίση που ζει η χώρα μας, υπέστησαν σημαντική κατάρρευση ψήφων», τόνισε ο Ινιάθιο Φερνάντεθ Τόξο, γενικός γραμματέας του μεγαλύτερου ισπανικού συνδικάτου Εργατικών Επιτροπών CC.OO., διευκρινίζοντας ότι το ντοκουμέντο της Ομοσπονδιακής Επιτροπής του αριστερού συνδικάτου αναφέρεται στην ανάγκη «σχηματισμού προοδευτικής κυβέρνησης... που να εκφράζει συνολικά την αλλαγή που ζήτησαν οι πολίτες, για να τελειώνουμε με τις πολιτικές της λιτότητας». Για τον Τόξο, η νέα προοδευτική κυβέρνηση θα πρέπει να αποκαταστήσει τα δικαιώματα και τις ελευθερίες που χάθηκαν με άξονα τα κοινωνικά και εργασιακά δικαιώματα.
Με ηπιότερους τόνους ο Σοσιαλιστής Κάντιντο Μέντεθ, ο γενικός γραμματέας του δεύτερου σε μέγεθος συνδικάτου UGT, τόνισε ότι «υπάρχει επαρκής κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να ψηφίσει με χαρακτήρα επείγοντος την υιοθέτηση του ελάχιστου εισοδήματος για περίπου 2,5 εκατομμύρια άτομα που βρίσκονται σε κατάσταση αποκλεισμού και φτώχειας».
Ανατροπές στην Καταλωνία και τη Χώρα των Βάσκων
Το τσουνάμι του Podemos στη Καταλωνία και τη Χώρα των Βάσκων, καθώς και στις δύο περιοχές ήρθε πρώτο κόμμα, αρχίζει να αλλάζει τα πολιτικά σενάρια στις δύο αυτές εκρηκτικές ισπανικές «αυτονομίες».
Η προσπάθεια της καταλανικής Δεξιάς του Μας να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης στην τοπική Βουλή υπέρ του Μας από το αριστερό CUP ναυάγησε, γιατί οι πιο σκληροπυρηνικοί του CUP αρνήθηκαν να στηρίξουν τον νεοφιλελεύθερο Μας, που δεσμεύτηκε να φρενάρει τις ιδιωτικοποιήσεις και τη λιτότητα για να πάρει τις ψήφους του CUP.
Το πρόβλημα για την καταλανική Δεξιά, την Αριστερή - Ρεπουμπλικανική Αριστερά της Καταλωνίας ERC και του αριστερού CUP είναι ότι εάν δεν σχηματιστεί τοπική κυβέρνηση, η Καταλωνία θα οδηγηθεί ξανά σε εκλογές, με τον κίνδυνο γι' αυτούς το Podemos να εκτιναχθεί σε ακόμη υψηλότερα ποσοστά περιορίζοντας το ενδιαφέρον των Καταλανών για την πολυπόθητη... ανεξαρτησία, δεδομένου ότι το Podemos είναι υπέρ του δημοψηφίσματος, κατά της ανεξαρτησίας και υπέρ του εκδημοκρατισμού της χώρας.
Το γεγονός ότι το Podemos ξεπέρασε στη Χώρα των Βάσκων σε ψήφους το δεξιό, φιλελεύθερο και εθνικιστικό PNV, με 316 έναντι 301 χιλιάδων ψήφων, πυροδότησε νέα σενάρια ενόψει των τοπικών εκλογών που θα διεξαχθούν το επόμενο έτος. Για πρώτη φορά εδώ και δεκαετίες, οι Βάσκοι εμπιστεύτηκαν ένα κόμμα που δεν είναι υπέρ της ανεξαρτησίας της Χώρας των Βάσκων, αλλά δείχνει τεράστιο ενδιαφέρον και ευαισθησία για τα αιτήματά τους και έχει Αριστερά και προοδευτικά χαρακτηριστικά σε σχέση με τον παραδοσιακό συντηρητισμό και καθολικισμό του PNV. Χάρις στο Podemos, η κοινωνία της Χώρας των Βάσκων φαίνεται να εγκαταλείπει τον διαχρονικό συντηρητισμό της και, μαζί με το Podemos, το εθνικιστικό EH Bildu, που πήρε 15,07%, και την Ενωμένη Αριστερά, που πήρε 2,94%, να δίνει στις καθαρά αριστερές δυνάμεις 44%, χωρίς να συμπεριληφθούν οι Σοσιαλιστές, που πήραν 13,25%.
Χούλιο Αγκίτα: Ενότητα Podemos, Ενωμένης Αριστεράς και κινημάτων
Διαδικασία ενοποίησης ανάμεσα στο Podemos, την Ενωμένη Αριστερά και τις άλλες κοινωνικές και κινηματικές δυνάμεις ζήτησε ο Χούλιο Αγκίτα, ο πρώην γενικός γραμματέας του ΚΚ της Ισπανίας και πρώην συντονιστής της Ενωμένης Αριστεράς, που την είχε οδηγήσει στα υψηλότερα ποσοστά της ιστορίας της.
Ο Αγκίτα έκανε στην πράξη έκκληση για την ενοποίηση του Podemos, της Ενωμένης Αριστεράς και άλλων κοινωνικών και κινηματικών δυνάμεων που «δεν εμφανίζονται απευθείας στη πολιτική», κάτι που μπορεί να επιτευχθεί χάρη στη διάθεση του χρόνου που δεν πιέζει πλέον για... εκλογές.
Ο πρώην ηγέτης της ισπανικής ιστορικής Αριστεράς εκτιμά ότι η ενότητα του Podemos με την Ενωμένη Αριστερά δεν ήταν εφικτή «εξαιτίας του άγχους και της βιασύνης μπροστά στην εκλογική διαδικασία». «Δεν πρέπει να ξανακάνουμε το ίδιο πράγμα, όχι γιατί δεν είναι δυνατόν, αλλά γιατί η ενότητα είναι αναγκαία, και όχι μόνο οι δύο τους, αλλά ακόμη περισσότερος κόσμος που δεν συμμετέχει απευθείας στη πολιτική».
Για τον Αγκίτα, το Podemos δεν κατάλαβε ότι η Ενωμένη Αριστερά μπορούσε να του προσφέρει θετικά στοιχεία, όπως ικανά στελέχη, εμπειρία και ιστορία, ενώ η Ενωμένη Αριστερά «απαιτούσε πράγματα που μπορούσαν να διευκολύνουν μικρές ομάδες μέσα στην οργάνωσή της».
Ο Αγκίτα πάντως την τελευταία περίοδο έχει βρεθεί απομονωμένος εξαιτίας των θέσεών του εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ευρώ και μειοψηφικών αντιλήψεων που τον απομάκρυναν από την Ενωμένη Αριστερά και το Podemos.
Οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο, ο σύλλογος βιομηχάνων
Περισσότερο από όλα όμως φοβούνται το Podemos, το φάντασμα που μετατρέπεται τις νύχτες σε εφιάλτη τους, γιατί ανησυχούν ότι σε περίπτωση πρόωρων εκλογών τον Μάιο το κόμμα της αγανακτισμένης Ισπανίας θα σπάσει κάθε ρεκόρ ανόδου
