ΤΟΥ ΑΡΓΥΡΗ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
Η πολιτική της λιτότητας του Λαϊκού και, προηγουμένως, του Σοσιαλιστικού Κόμματος "δολοφόνησε" πάνω από 15.000 Ισπανούς από την αρχή της κρίσης, το 2007-2008. Με τη καταγραφή 10 αυτοκτονιών την ημέρα, εκτίναξαν την αυτοχειρία στην πρώτη θέση της κατηγορίας μη φυσικού θανάτου, πάνω από τα τροχαία και τα εργατικά ατυχήματα. Τουλάχιστον 100.000 οικογένειες έχασαν τα σπίτια τους και βρέθηκαν στον δρόμο γιατί δεν μπορούσαν να πληρώσουν το στεγαστικό δάνειο, άλλες 300.000 αναγκάστηκαν να επαναπραγμαδιατευτούν τα δάνειά τους με ακόμη χειρότερες συνθήκες (ακόμα και με υποθήκευση ακινήτων των γονιών τους...).
Σύμφωνα με τα στοιχεία της δημόσιας στατιστικής υπηρεσίας ΙΝΕ, 3.870 άτομα αυτοκτόνησαν μόνο το 2013, κατά 22% περισσότεροι από το 2010, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα ότι από την αρχή της κρίσης στην Ισπανία έχουν αυτοκτονήσει περισσότερα από 15.000 άτομα, κυρίως γιατί έχασαν τη δουλειά τους, την κατοικία τους ή και τα δύο. Το επίσημο ποσοστό ανεργίας στην Ισπανία του Ραχόι φτάνει σήμερα στο 21,6%, ενώ το ανεπίσημο κυμαίνεται μεταξύ 25% και 28% εάν υπολογιστούν και οι απογοητευμένοι άνεργοι που δε αναζητούν πλέον απασχόληση. Οι άνεργοι φτάνουν επισήμως στα 4,15 εκατομμύρια άτομα και έχουν μειωθεί κατά 362 χιλιάδες από τον Νοέμβριο του 2014, χάρη στις ελαστικοποιημένες και κακοπληρωμένες μορφές εργασίας, αφού μόλις το 8,28% από αυτούς προσλήφθηκε με μόνιμη σύμβαση αορίστου χρόνου! Στην Ισπανία του Ραχόι, ακόμη και όποιος εργάζεται βρίσκεται στα όρια της φτώχειας. 12,3 εκατομμύρια άτομα ή το 27,3% του εργασιακά ενεργού πληθυσμού βρίσκεται στα όρια τις φτώχειας σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία.
Στην περίπτωση των αυτοκτονιών εξαιτίας αδυναμίας αποπληρωμής των στεγαστικών δανείων, έχει δημιουργηθεί επιπλέον ένα κοινωνικό πρόβλημα, καθώς οι τράπεζες ζητούν την αποπληρωμή των στεγαστικών δανείων από τους συγγενείς των θυμάτων ή αυτών που υπέγραψαν ως εγγυητές, ακόμη και εάν τα σπίτια έχουν κατασχεθεί από τις ίδιες! Πίσω όμως από τη λιτότητα που δολοφονεί, κρύβεται και άλλη μια αρνητική πτυχή της κρίσης, με την κατακόρυφη άνοδο του αριθμού των αποπειρών αυτοκτονίας και την εκρηκτική άνοδο του αριθμού των ατόμων που "συμβιώνουν" με τα αντικαταθλιπτικά. Τα ισπανικά κέντρα Υγείας καταγράφουν ετήσια άνοδο του αριθμού των ασθενών με κατάθλιψη κατά 19% και κατά 8,4% με αγχώδεις διαταραχές.
Αυτοσχέδιες αγχόνες
«Τη λένε αυτοκτονία, αλλά είναι δολοφονία όταν η απάτη των τραπεζών στρέφεται κατά των ανθρώπων, τροφοδοτώντας τον φόβο, τη κατάθλιψη, το άγχος» λέει η Νάνι Λέμα από την Κόρδοβα, αποκαλύπτοντας ότι στην οικογένειά της ακόμη και η μητέρα της ντρέπεται να παραδεχθεί ότι η αδερφός της αυτοκτόνησε γιατί έχασε τη δουλειά και το σπίτι του, λες και η φτώχεια είναι έγκλημα. «Την αυτοκτονία την προκαλεί η φτώχεια» εκτιμά ο Λέμα. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από τη κρίση, η Ισπανία είχε τους χαμηλότερους συντελεστές αυτοκτονιών στην Ευρώπη, μαζί με την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ιταλία.
Το πρώτο τρίμηνο του έτους φέτος καταγράφηκαν 19.261 κατασχέσεις πρώτης κατοικίας, ενώ τα συνολικά θύματα από τα συμβόλαια των στεγαστικών δανείων ξεπερνούν τις 700.000 οικογένειες από την αρχή της κρίσης, αφού κάποια στιγμή ανακάλυψαν ότι τα «ψιλά γράμματα» προβλέπουν ότι το χρέος τρέχει ακόμη και εάν κάποιος αφήσει την κατοικία στην τράπεζα ή του την κατασχέσουν.
Η Πλατφόρμα Εναντίον των Εξώσεων - Κατασχέσεων από Υποθήκες (ΡΑΗ), της οποίας επικεφαλής ήταν η σημερινή δήμαρχος της Βαρκελώνης Άντα Κολάου, κατάφερε να προχωρήσει στην παρουσίαση μιας πρότασης νόμου Λαϊκής Πρωτοβουλίας συγκεντρώνοντας 1,4 εκατομμύρια υπογραφές για την προστασία της πρώτης κατοικίας, ενώ στις 14 Μαρτίου του 2015 η κυβέρνηση του Ραχόι δέχθηκε ένα ράπισμα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που έκρινε ότι η Ισπανία δεν προστατεύει επαρκώς την πρώτη κατοικία απέναντι στις καταχρηστικές ρήτρες που επιβάλλουν οι τράπεζες.
«Σήμερα η απόγνωση οδηγεί τους ανθρώπους σε αυτοσχέδιες αγχόνες, να πηδούν από τα παράθυρα και τα μπαλκόνια, να καταπίνουν μεγάλες ποσότητες φαρμάκων», καταγγέλλει η Πλατφόρμα Εναντίον των Εξώσεων, ενώ την ίδια στιγμή στη χώρα υπάρχουν περίπου 3,5 εκατομμύρια άδειες κατοικίες, που αντιστοιχούν στο 13,7% του συνολικού αριθμού, πολλές από τις οποίες μάλιστα είναι νεόδμητες και κενές εδώ και χρόνια, αλλά οι τράπεζες και οι κατασκευαστικές εταιρείες προτιμούν να τις κρατούν κλειστές για να διατηρούν τις τιμές των κατοικιών, των αυτοκτονιών, της απόγνωσης και της κατάθλιψης σε υψηλά επίπεδα...
