Του Μιχάλη Τρίκκα
Για κάποιο παράξενο λόγο οι αλλεπάλληλες εκλογικές επιτυχίες της Μαρίν Λεπέν εξακολουθούν ακόμη να προκαλούν "σοκ" στους πολιτικούς αναλυτές και τα πρωτοσέλιδα του γαλλικού Τύπου. Πόσοι άραγε θα συγκλονιστούν και σήμερα αν το ακροδεξιό Εθνικό Μέτωπο επικρατήσει σε κάποιες από τις έξι Περιφέρειες όπου εξασφάλισε την πρωτιά την προηγούμενη Κυριακή;
Ο δεύτερος γύρος των γαλλικών περιφερειακών εκλογών διεξάγεται ανάμεσα στους υποψήφιους που δεν ξεπέρασαν το όριο του 50% αλλά εξασφάλισαν τουλάχιστον 10% των ψήφων. Παρ' ότι θεωρείται απίθανη η επικράτηση του Εθνικού Μετώπου (FΝ) και στις έξι Περιφέρειες, πολλά θα κριθούν από το αν η βάση των σοσιαλιστών και κυρίως της παραδοσιακής Δεξιάς υπακούσει τελικά στις κομματικές γραμμές.
Χαρακτηριστική περίπτωση αποτελεί άλλωστε ο υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος στην περιφέρεια της Αλσατίας - Λορένης Ζαν Πιερ Μασερέ, ο οποίος ανακοίνωσε ότι δεν πρόκειται να αποσύρει την υποψηφιότητά του προκειμένου να αποτραπεί νίκη του FN.
Άγνωστο παραμένει εξάλλου αν οι ψηφοφόροι της παραδοσιακής Δεξιάς θα πειστούν από τη λογική του Νικολά Σαρκοζί, ο οποίος αρνήθηκε να αποσύρει τους υποψηφίους των δικών του "Ρεπουμπλικανών" υποστηρίζοντας, όχι και τόσο αβάσιμα, ότι η "ταύτιση" των δύο μεγάλων κομμάτων στα μάτια των ψηφοφόρων εξηγεί σε μεγάλο βαθμό την άνοδο της Ακροδεξιάς στη χώρα.
Οι δύο περιφέρειες που το FN διεκδικεί με τις περισσότερες αξιώσεις είναι το Νορντ-Πα ντε Καλέ-Πικαρντί στον Βορρά, όπου η Μαρίν Λεπέν συγκέντρωσε 40,5% στον πρώτο γύρο, και η νότια Περιφέρεια Προβηγκία - Άλπεις - Κυανή Ακτή όπου άλλο ένας μέλος της οικογενείας, η ανιψιά, Μαριόν Μαρεσάλ - Λεπέν απέσπασε 40,6%. Είναι αμφίβολο αν η απόσυρση των Σοσιαλιστών υποψηφίων εξασφαλίσει τελικά τη νίκη των Ρεπουμπλικανών παρ' ότι οι τελευταίες δημοσκοπήσεις προβλέπουν την επικράτηση του πρώην υπουργού Υγείας Ξαβιέ Μπερτράντ και του δημάρχου της Νίκαιας Κριστιάν Εστροσί αντιστοίχως.
Το FN έχει πιθανότητες εκλογής και στην κεντροανατολική Περιφέρεια Βουργουνδία-Φρανς-Κοντέ. Στον πρώτο γύρο, το κόμμα εξασφάλισε την πρωτιά με 32%, με την Κεντροδεξιά να ακολουθεί με 24% και τους σοσιαλιστές με 23%. Ανάλογη τριχοτόμηση των ψήφων σημειώθηκε και στην περιφέρεια της Νορμανδίας, γεγονός που καθιστά εξαιρετικά αβέβαιες τις προβλέψεις.
Σε κάθε περίπτωση, η σημερινή εκλογική αναμέτρηση θα είναι μάλλον αποκαλυπτική για τις προθέσεις των Γάλλων ψηφοφόρων ενόψει των προεδρικών εκλογών που θα διεξαχθούν σε ενάμισι χρόνο. Μπορεί το κλίμα γενικευμένης ανασφάλειας που προκάλεσαν οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 13ης Νοεμβρίου να αποτέλεσε το καλύτερο "λίπασμα" για τη γαλλική Ακροδεξιά, ωστόσο η σταθερή άνοδός της σε όλες τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις δύσκολα μπορεί να αποδοθεί στη δεδομένη χρονική συγκυρία. Είναι χαρακτηριστικό ότι το κόμμα έχει τριπλασιάσει τα ποσοστά του σε σχέση με τις προηγούμενες περιφερειακές εκλογές τού, όχι και τόσο μακρινού, 2010.
Αν κάτι φαντάζει σήμερα πολύ μακρινό, αυτό είναι το 2002, όταν οι δύο παραδοσιακοί εκπρόσωποι του γαλλικού δικομματισμού ήταν ακόμη σε θέση να συνεννοηθούν και να υψώσουν φραγμούς στην Ακροδεξιά. Η σαρωτική επικράτηση του Ζακ Σιράκ στις προεδρικές εκλογές εκείνης της χρονιάς με αντίπαλο τον πατέρα της Λεπέν και ιδρυτή του Εθνικού Μετώπου αποτελεί την καλύτερη απόδειξη.
Όμως εκείνη ήταν διαφορετική Γαλλία και το FN του Ζαν Μαρί Λεπέν διαφορετικό κόμμα από το σημερινό, που, κατά γενική ομολογία, έχει πια αποτινάξει την εικόνα του περιθωρίου και εδραιώσει την παρουσία στο κεντρικό πολιτικό προσκήνιο. Με το να κερδίσει σήμερα έστω και μία Περιφέρεια, θα κάνει ένα ακόμη σημαντικό βήμα στη διαδικασία "νομιμοποίησής" του.
Αν αναλογιστεί κανείς ότι μέχρι σήμερα το κόμμα έχει εκλέξει δημοτικούς άρχοντες σε κωμοπόλεις όπως το Ενίν - Μπομόν με μόλις 26.000 κατοίκους, εύκολα μπορεί να φανταστεί τι προοπτικές ανοίγει η επικράτηση σε μια Περιφέρεια όπως το Νορντ-Πα ντε Καλέ - Πικαρντί, που διαθέτει τον πληθυσμό μιας μικρής χώρας.
