Εδώ και εβδομάδες τα βρετανικά ΜΜΕ βοούσαν για το πώς η ισχυρή εσωκομματική αντιπολίτευση των Εργατικών θα χρησιμοποιούσε τη συριακή κρίση για να καταφέρει ένα σημαντικό, αν όχι "θανάσιμο", πλήγμα σε βάρος του αριστερού νέου ηγέτη τους. Με βάση το σενάριο, το ετήσιο συνέδριο του κόμματος θα τασσόταν υπέρ της βρετανικής συμμετοχής στις πολεμικές επιχειρήσεις εκθέτοντας ανεπανόρθωτα έτσι τον γνωστό για την αντιπολεμική του στάση Τζέρεμι Κόρμπιν.
Τελικά, το συνέδριο αποφάσισε πράγματι υπέρ της συμμετοχής, αλλά έθεσε τόσες και τέτοιες προϋποθέσεις ώστε όχι μόνο να μην μπορεί κανείς να έχει αντιρρήσεις σε αυτήν αλλά και να την καθιστά σχεδόν αδύνατη. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η τροπολογία με τους όρους τέθηκε από το συνδικάτο Unite, κίνηση που αν μη τι άλλο σηματοδοτεί ότι η προσπάθεια του Κόρμπιν να αποκαταστήσει τους δεσμούς με την παραδοσιακή βάση του κόμματος έχει ήδη αρχίσει να αποφέρει καρπούς.
Η τροπολογία προβλέπει ότι η βρετανική κυβέρνηση θα πρέπει να πληροί τέσσερις βασικούς όρους προκειμένου να αποσπάσει τη συγκατάθεση των Εργατικών: την έγκριση των Ηνωμένων Εθνών, ένα συνολικό σχέδιο ανθρωπιστικής βοήθειας για τους πρόσφυγες, εγγυήσεις ότι οι αεροπορικές επιχειρήσεις θα στρέφονται αποκλειστικά κατά του Ισλαμικού Κράτους και την επισήμανση ότι η στρατιωτική δράση θα συνδεθεί με τις διεθνείς διπλωματικές προσπάθειες με στόχο τον τερματισμό του εμφυλίου.
Παρ' ότι δεν είναι δεσμευτικό, το ψήφισμα ωθεί ουσιαστικά τον "σκιώδη" υπουργό Εξωτερικών Χίλαρι Μπεν και άλλους αντιπάλους του Κόρμπιν να εγκαταλείψουν τη μέχρι τώρα πολεμοχαρή στάση τους, που, σημειωτέον, έπαιρνε ελάχιστες αποστάσεις από το σχέδιο πολλών χωρών της Δύσης για αλλαγή καθεστώτος στη Δαμασκό. Όπως, όμως, ξεκαθάρισε ο Άιβαν Μόνκτον εκ μέρους του Unite, δεν θα πρέπει να θεωρηθεί ότι οι Εργατικοί θα υποστηρίξουν "έναν ακόμη παράνομο πόλεμο".
"Οι συνεχείς βρετανικές επεμβάσεις στη Μέση Ανατολή για λογαριασμό των ΗΠΑ έχουν σπαταλήσει τεράστια κονδύλια σε συγκρούσεις, με αποτέλεσμα να αποσταθεροποιήσουν περισσότερο την περιοχή, να δημιουργήσουν περισσότερους πρόσφυγες και να προκαλέσουν ανυπολόγιστα θύματα μεταξύ των αμάχων", υπογράμμισε. Είναι σαφές ότι η ρητορική -και τα αναρίθμητα ψέματα- του Τόνι Μπλερ για τις "ανθρωπιστικές επεμβάσεις" ανήκουν στο παρελθόν.
Μ.Τ.
