"Ήρθε η ώρα να τεθεί ένα τέλος στη λιτότητα και να αλλάξει το κοινωνικό τοπίο στην Ελλάδα" δήλωσε η πρόεδρος της GUE/NGL Γκάμπι Τσίμερ μιλώντας στις Ημερίδες Μελέτης την Πέμπτη. "Ήρθε η ώρα να βρεθεί μια αμοιβαία αποδεκτή μακροχρόνια συμφωνία, η οποία να επιτρέπει στον ελληνικό λαό να κοιτάξει προς το μέλλον και η οποία να τερματίζει την κατάστασή ασφυξίας. Η ελληνική κοινωνία δεν μπορεί να αντέξει περισσότερη λιτότητα και ανεργία. Πρέπει να διασφαλιστεί η προοπτική για την ανάπτυξη και αυτό δεν μπορεί να επιτευχθεί στη βάση των υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων, των αυξήσεων του ΦΠΑ και στη μείωση ακόμη περισσότερο των μισθών και των συντάξεων των Ελλήνων πολιτών.
Πρέπει να καταλήξουμε σύντομα σε συμφωνία που να επιτρέπει στην ελληνική κοινωνία να λειτουργήσει δίχως τις ανισότητες και χωρίς οικονομικό στραγγαλισμό. Χρειαζόμαστε άμεσα μια δίκαιη, τελική συμφωνία για την Ελλάδα, που να μην δημιουργεί Ευρωζώνη δύο ταχυτήτων, διαχωρίζοντας τους Ευρωπαίους πολίτες σε πρώτης και δεύτερης κατηγορίας. Μια πιθανή αποτυχία των διαπραγματεύσεων θα μπορούσε να αποβεί μοιραία, όχι μόνο για τους Έλληνες, αλλά για το μέλλον της Ευρώπης".
Επεσήμανε πως η ελληνική κυβέρνηση έχει παρουσιάσει μια ρεαλιστική πρόταση που προωθεί τη δημοκρατία, την αλληλεγγύη και την ανάπτυξη με δικαιοσύνη. Αυτή τη θέση εξέφρασε και στο άνοιγμα των εργασιών των Ημερίδων Μελέτης.
Στο περιθώριο των εργασιών μίλησε στην "Α" για τον κίνδυνο αποδημοκρατικοποίησης της Ε.Ε. και για τον νεοφιλελευθερισμό.
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΓΙΑΜΑΛΗ
* Ένα χρόνο μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές, τα πράγματα είναι καλύτερα ή χειρότερα;
Ένα χρόνο μετά τις ευρωπαϊκές εκλογές δεν κάναμε το ιστορικό βήμα προς περισσότερη δημοκρατία, παρά το γεγονός ότι για πρώτη φορά είχαμε άμεση εκλογή των επικεφαλής των ευρωπαϊκών κομμάτων. Κατά τη γνώμη μου πετύχαμε, όμως, έναν εξαιρετικό συνασπισμό, όχι μόνο στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά και σε επίπεδο Ε.Ε. πίσω από τους σημαντικούς θεσμούς. Ο πρόεδρος της Κομισιόν χρησιμοποιεί τον συνασπισμό για την προώθηση των θέσεων του Συμβουλίου, έχει ξεκινήσει το παιχνίδι και αυτό δεν είναι καλό, διότι η δημοκρατία και η άμεση εμπλοκή όλων των ευρωβουλευτών, αλλά και των βουλευτών, υποφέρει από την προσπάθεια για μια Ευρώπη δομημένη ως μοντέλο εξουσίας, μια τέτοια Ευρώπη που οδεύει προς την καταστροφή. Χρειαζόμαστε τη συμμετοχή των πολιτών και αν ξεκινά η Ε.Ε. μειώνοντας τις εξουσίες του Ευρωκοινοβουλίου δεν είναι καλό σημάδι.
* Ας πάμε τώρα στη διαπραγμάτευση της ελληνικής κυβέρνησης. Φαίνεται πως οι θεσμοί είναι πολύ επίμονοι στο θέμα των εργασιακών. Προς τι αυτή η επιμονή;
Νομίζω πως το μόνο που έχουν στο μυαλό τους οι πιστωτές είναι πως η Ε.Ε. υπάρχει για να είναι περισσότερο ανταγωνιστική στην παγκόσμια αρένα. Εκλαμβάνουν, λοιπόν, το βιοτικό επίπεδο και την εργατική νομοθεσία ως δυνητικό εμπόδιο για τα κέρδη των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων. Δεν λαμβάνουν υπόψη τις κοινωνικές ή περιβαλλοντικές συνέπειες, μιλούν μονάχα για ανάπτυξη, ανάπτυξη του παγκόσμιου κεφαλαίου όμως.
Αυτό είναι το πρόβλημα που έχουμε τώρα, είναι μια στρατηγική προβληματική, που δεν σέβεται τις διαφορετικές συνθήκες σε κάθε κράτος - μέλος, τα δικαιώματα των πολιτών, εμμένουν στο επιχείρημα που χρησιμοποιούσαν και όταν ξέσπασε η κρίση: ότι δεν υπάρχει χρόνος να ληφθούν υπόψη τα κοινωνικά δικαιώματα, τα συνδικαλιστικά δικαιώματα κ.ο.κ. και περιορίζουν τον κοινωνικό διάλογο, ειδικά σε ό,τι αφορά τις συλλογικές συμβάσεις. Η Ελλάδα και η Πορτογαλία, σε ό,τι αφορά την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, είναι μόνο η αρχή. Στόχος είναι να μειώσουν τα εργασιακά δικαιώματα και τις κρατικές παροχές και να φέρουν περισσότερη κινητικότητα και ευελιξία για τις επιχειρήσεις. Πρόκειται για την επιτομή του νεοφιλελευθερισμού.
* Είστε αισιόδοξη για το μέλλον;
Nαι, γιατί έχω μάθει ότι πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι. Έχουμε μπροστά μας πολύ δρόμο, δρόμο που δεν θα είναι εύκολος. Άκουσα έναν Έλληνα συνάδελφο στη διάρκεια της πρώτης ημέρας των Ημερίδων Μελέτης να λέει "ναι, πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι, αλλά οι δυνάμεις και οι πόροι που διαθέτουμε είναι περιορισμένοι". Άρα πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι και ρεαλιστές ταυτόχρονα.
