Στις αρχές του 20ού αιώνα ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας Άντον Τσέχωφ, που είχε επιλέξει να περάσει τη δύση της ζωής του σε μια άσπρη βίλα κάτω από τα πεύκα στην Κριμαία, έλεγε ότι «η Γιάλτα είναι πιο όμορφη από τη Νίκαια», το τότε κορυφαίο θέρετρο της Κυανής Ακτής. Το σπίτι του Τσέχωφ είναι και σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα αξιοθέατα της Γιάλτας.
Η Γιάλτα ήταν μέχρι πρόπερσι το καλοκαίρι ο πιο πολύφερνος τόπος διακοπών τόσο για τους Ουκρανούς όσο για τους Ρώσους. Ποτέ δεν έπεφτε κάτω από τα έξι εκατομμύρια επισκέπτες τον χρόνο, ενώ τα καλοκαίρια ήταν εξίσου δύσκολο να βρεις καρέκλα στα καφέ της Γιάλτας, όσο και στις ξαπλώστρες της Μυκόνου ή της Μαγιόρκας.
Πέρσι το καλοκαίρι το υπουργείο Τουρισμού μέτρησε 3,5 εκατομμύρια αφίξεις, σχεδόν τις μισές από το συνηθισμένο. Αυτή τη φορά οι Ουκρανοί δεν τόλμησαν -ή δεν θέλησαν- να παραθερίσουν στη Γιάλτα, ενώ και οι -σχετικά λίγοι- πιστοί τουρίστες από τη Δύση, κυρίως Βρετανοί και Φινλανδοί, προτίμησαν να πάνε κάπου αλλού. Όπως δεν εμφανίστηκαν τα κρουαζιερόπλοια που έφερναν ζεστό συνάλλαγμα στην Κριμαία.
Για τους κατοίκους της Κριμαίας, που σε ποσοστό σχεδόν 50% ζουν από τον τουρισμό, η απουσία των Ουκρανών τουριστών από το Κίεβο ή το Χάρκοβ ήταν ένα βαρύτατο πλήγμα. Πλην, όμως, τους κράτησαν πάνω από την επιφάνεια οι Ρώσοι, στους οποίους η κυβέρνηση της Μόσχας έδωσε κίνητρα να παραθερίσουν στην Κριμαία. Είτε με τη μορφή «παραίνεσης» προς τους δημοσίους υπαλλήλους, είτε με τη μορφή επιδότησης των εισιτηρίων, που μέχρι πέρσι ήταν πολύ ακριβότερα από τα αντίστοιχα για την Αίγυπτο ή την Τουρκία. Βοήθησε και το γκρέμισμα του ρουβλιού, που έκανε τα ταξίδια σε χώρες του ευρώ ή του δολαρίου πολύ ακριβότερα από το συνηθισμένο. Οπότε οι τουρίστες από τη Ρωσία αυξήθηκαν κατά 30%. Και η Κριμαία επιβίωσε - τουλάχιστον πέρσι...
Κάκη Μπαλή
