Ρεπορτάζ: Κάκη Μπαλή
Μπορεί στους δρόμους του Βερολίνου να μην υπάρχουν οι διαφημιστικές αφίσες που πλημμύρισαν τις Βρυξέλλες, με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ να χορεύει συρτάκι με τον Αλέξη Τσίπρα, αλλά στις αίθουσες των κοινοβουλευτικών ομάδων των κομμάτων στο γερμανικό κοινοβούλιο οι βουλευτές χορεύουν από το βράδυ της Τρίτης σε έναν δύσκολο ελληνικό ρυθμό.
Θεωρητικά το θέμα είναι απλό. Την Παρασκευή το πρωί η Βουλή θα ακούσει την εισήγηση του υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε υπέρ της τετράμηνης παράτασης του ελληνικού προγράμματος και θα κληθεί να την εγκρίνει. Η υπερψήφιση είναι δεδομένη, αφενός διότι η κυβέρνηση του μεγάλου συνασπισμού διαθέτει πλειοψηφία τεσσάρων πέμπτων, αφετέρου διότι οι Πράσινοι της αντιπολίτευσης πάντα υπερψήφιζαν τα ελληνικά «πακέτα», ενώ και η Αριστερά, που μέχρι τώρα τα καταψήφιζε, θέλει να στείλει το μήνυμα ότι στηρίζει την κυβέρνηση του αδελφού κόμματος στην Ελλάδα, αλλά και τον «φίλο μας Αλέξη», προσωπικά.
Το δίλημμα της Δεξιάς...
Αλλά για κανέναν δεν είναι τόσο εύκολο αυτό το «ναι», είτε από τα δεξιά είτε από τα αριστερά. Όπως φάνηκε από τα όσα... διέρρευσαν από τις συνεδριάσεις των κοινοβουλευτικών ομάδων των Χριστιανοδημοκρατών και κυρίως των Χριστιανοκοινωνιστών, αρκετοί βουλευτές θεωρούν ότι και μόνο η έγκριση της παράτασης αποτελεί υποχώρηση προς την Ελλάδα, ότι στέλνει ένα μήνυμα «χαλάρωσης» και στους υπόλοιπους. Αυτοί δεν πείστηκαν ότι «η Αθήνα έκανε στροφή 180 μοιρών», όπως λέει από χθες το πρωί στα ραδιόφωνα ο χριστιανοδημοκράτης αντιπρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας Γκίντερ Κίρχμπαουμ. Αλλά σίγουρα μέτρησε για την όποια απόφαση θα πάρουν την Παρασκευή η ψύχραιμη τοποθέτηση της Μέρκελ ότι το αποτέλεσμα του Eurogroup για την Ελλάδα ήταν «καλό» -και χάρη στις προσπάθειες του Σόιμπλε, όπως είπε- κι ότι «η προσπάθεια της Ελλάδας δεν έχει τελειώσει σε καμία περίπτωση».
Για τους Σοσιαλδημοκράτες -που συγκυβερνούν- και τους Πράσινους η έγκριση δεν είναι δύσκολη. Πάντα έλεγαν «ναι», πάντα επισήμαναν ότι είναι «λάθος» τα υπερβολικά μέτρα λιτότητας, τώρα τους είναι ακόμη πιο εύκολο να υπερψηφίσουν, αφού χαϊδεύει τη συνείδησή τους η παράγραφος εκείνη της συμφωνίας που αναφέρεται στην άμβλυνση της ανθρωπιστικής καταστροφής στην Ελλάδα.
...και το δίλημμα της Αριστεράς
Το κόμμα της Αριστεράς, πάλι, η ψηφοφορία της Παρασκευής το θέτει ενώπιον ενός σκληρού διλήμματος, γι' αυτό και την τελική απόφαση για το τι θα ψηφίσουν θα την πάρουν λίγα λεπτά πριν από την κρίσιμη συνεδρίαση. Η Αριστερά καταψήφισε μέχρι τώρα όλα τα ελληνικά «πακέτα» ως απαράδεκτα, ως διάσωση των τραπεζών με τα λεφτά των φορολογουμένων, ως οχήματα για την επιβολή μιας καταστροφικής λιτότητας. Τώρα οι περισσότεροι βουλευτές θέλουν να στηρίξουν την ελληνική κυβέρνηση, θεωρούν απαραίτητη μια επιτυχία του ΣΥΡΙΖΑ για να αλλάξουν τα πράγματα και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Οπότε θα θελήσουν να δουν στη συμφωνία για την παράταση του ελληνικού προγράμματος μόνο εκείνα τα στοιχεία που τη διαφοροποιούν από την προηγούμενη παράταση. Ή, τουλάχιστον, αυτό τους συνέστησε ο πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας, Γκρέγκορ Γκίζι, που όλες αυτές τις μέρες έχει αναλάβει εντός και εκτός γερμανικής Βουλής την υπεράσπιση της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στο «παιχνίδι με τη φωτιά» που παίζει κατά τη γνώμη του ο Σόιμπλε. (Δείτε όλη την τοποθέτηση Γκίζι παρακάτω).
Να σημειωθεί, πάντως, ότι, ενώ πιθανότατα το 90% των Γερμανών βουλευτών θα ψηφίσει τελικά «ναι» στην παράταση, μόλις το 21% των Γερμανών πολιτών -σύμφωνα με δημοσκόπηση για την εφημερίδα Bild- συμφωνεί μαζί τους. Μάλιστα, οι βουλευτές που θα έχουν την περισσότερη κάλυψη από τους ψηφοφόρους τους θα είναι αυτοί της Αριστεράς (36%) κι αυτοί που θα τους έχουν απέναντι θα είναι αυτοί των δύο χριστιανικών κομμάτων (11%).
Η κατά Σόιμπλε... αποκλιμάκωση
Ο υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, πάλι, τις τελευταίες μέρες έχει ρίξει κάπως τους τόνους, προσπαθεί να βγάλει και πάλι στην επιφάνεια τον μετριοπαθή εαυτό του και υπογραμμίζει σε συνεντεύξεις του ότι η απόφαση του Eurogroup «δεν ήταν εύκολη», όχι μόνο για την Ελλάδα -όπως με περισσή ειρωνεία έλεγε το βράδυ της περασμένης Παρασκευής- αλλά και για τους εταίρους. Ο Σόιμπλε αφενός θέλει να έχει τις ελάχιστες δυνατές διαρροές στην ψηφοφορία στη γερμανική Βουλή -και λέει ότι «απλά δώσαμε στην ελληνική κυβέρνηση περισσότερο χρόνο να εφαρμόσει το πρόγραμμα»-, αφετέρου θέλει να αφήσει τον δρόμο ανοιχτό για ένα «τρίτο πακέτο», με το οποίο να καλύπτεται το χρηματοδοτικό κενό της Ελλάδας, το οποίο οι περισσότεροι αναλυτές υπολογίζουν στα 20 δισεκατομμύρια ευρώ. Οπότε ακροβατεί μεταξύ αυστηρότητας -«εάν οι μεταρρυθμίσεις δεν θεμελιώνονται με αριθμούς δεν θα γίνει καμία εκταμίευση στην Ελλάδα» είπε, απαντώντας στις επιφυλάξεις της διευθύντριας του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ- και... κατανόησης: «Η Ελλάδα δυσκολεύεται να κερδίσει την εμπιστοσύνη των πιστωτών και πρέπει να τη βοηθήσουμε» λέει.
Και οι απαιτήσεις των δανειστών
Πάντως, ο εκπρόσωπος του Σόιμπλε κατά τη χθεσινή ενημέρωση των δημοσιογράφων στο Βερολίνο, τόνισε μεν ότι ο υπουργός του στηρίζει «πλήρως» το αίτημα παράτασης του ελληνικού προγράμματος, αλλά πρόσθεσε ότι «η ελληνική πλευρά πρέπει να ανακτήσει την εμπιστοσύνη που έχασε τις τελευταίες εβδομάδες κι ο μόνος δρόμος γι' αυτό είναι να τηρήσει τα όσα συμφώνησε τώρα με τους δανειστές». Ειδική αναφορά έκανε στο θέμα της ΔΕΗ και τη δήλωση του αρμόδιου υπουργού Παναγιώτη Λαφαζάνη ότι δεν πρόκειται να προχωρήσει η ιδιωτικοποίησή της. Ναι μεν έχει συμφωνηθεί μια κάποια «ευελιξία» στο πρόγραμμα, είπε ο εκπρόσωπος, πλην όμως πριν πάρει μια τέτοια απόφαση η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να συνεννοηθεί με τους δανειστές.
Γκρέγκορ Γκίζι*: Η Ελλάδα δείχνει μια διέξοδο από την πολιτική των περικοπών και της φτωχοποίησης
Το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων που παρουσίασε η Ελλάδα δείχνει μια πρώτη διέξοδο από τη λογική των περικοπών και της φτωχοποίησης που είχαν όλα τα προηγούμενα προγράμματα λιτότητας στην ευρωκρίση, τα οποία επιβλήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από τη γερμανική κυβέρνηση μέσω της τρόικας. Οι δραματικές κοινωνικές και ανθρωπιστικές επιπτώσεις τους διορθώνονται, επιτέλους στο στόχαστρο μπαίνει η καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς και η δίκαιη φορολόγηση των πλουσίων Ελλήνων. Η γερμανική κυβέρνηση έχει τώρα τέσσερις μήνες καιρό, ώστε να αντιληφθεί αφενός πως δεν μπορούν να συνεχισθούν έτσι τα πράγματα, όχι μόνο προς το συμφέρον των Ελλήνων, αλλά και των Ευρωπαίων και των Γερμανών, αφετέρου ότι δεν θα τα αφήσει να συνεχιστούν η νέα ελληνική κυβέρνηση.
Ακριβώς επειδή τα περιθώρια για μια εκ βάθρων αλλαγή της πολιτικής η οποία καταστρέφει τη χώρα και αυξάνει συνεχώς τα χρέη της παραμένουν πολύ στενά για την ελληνική κυβέρνηση, που μόνο περιορισμένα μπορεί να υλοποιήσει την κυρίαρχη θέληση του ελληνικού λαού, εντός του πλαισίου των υφιστάμενων προγραμμάτων, θα πρέπει να χρησιμοποιηθούν οι επόμενοι μήνες ώστε να βγουν οι χώρες της κρίσης από το καταστροφικό σπιράλ της αποδόμησης και να ληφθούν πρωτοβουλίες για την ανάκαμψη των οικονομιών τους.
Μόνο κάτι τέτοιο μπορεί να εγγυηθεί ότι αυτές οι χώρες θα βρεθούν κάποτε σε θέση να αποπληρώσουν τα χρέη τους.
Η γερμανική κυβέρνηση θα πρέπει επιτέλους να πει την αλήθεια στους πολίτες, ότι δηλαδή εγγυάται για το 27% των ελληνικών χρεών, στην περίπτωση που η Ελλάδα δεν θα είναι σε θέση να πληρώσει αυτά τα 320 δισεκατομμύρια ευρώ.
Αυτό το βάρος δεν θα πρέπει να φορτωθεί στους Γερμανούς φορολογούμενους. Γι' αυτό θα πρέπει να υποστηριχθεί η ελληνική κυβέρνηση στην προσπάθειά της να επιβάλει φορολογική δικαιοσύνη -και με το πάγωμα των τραπεζικών λογαριασμών των Ελλήνων σε τράπεζες του εξωτερικού με καταθέσεις άνω των 200.000 ευρώ, καθώς και με τη σχετική ενημέρωση των ελληνικών φορολογικών αρχών.
Η προσπάθεια της γερμανικής κυβέρνησης να επιβάλει σε όλη την Ευρώπη τη γραμμή της Ατζέντας 2010 απέτυχε. Δε χρειαζόμαστε μια γερμανική Ευρώπη, αλλά μια ευρωπαϊκή Γερμανία. Κι αυτό αποκλείει αλαζονικές συμπεριφορές γυμνασιαρχών.
* Ο Γκρέγκορ Γκίζι είναι πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματος της Αριστεράς
