Στους άνυδρους λόφους της κοιλάδας Sous, στο νοτιοδυτικό Μαρόκο, άρχισε και φέτος η συγκομιδή των καρπών του αργκάν.
Η Νάντια Φατμί, που εργάζεται στο μάζεμα, στέκεται θεματοφύλακας αυτής της παραδοσιακής τοπικής καλλιέργειας. Το μάζεμα των καρπών από τα δένδρα με τα μυτερά αγκάθια γίνεται σχεδόν αποκλειστικά από τις γυναίκες, φέρνοντας εισόδημα όλη την περιοχή. Τα κουκούτσια από τους ώριμους καρπούς αλέθονται σε πέτρινο μύλο μαζί με νερό, παράγοντας μια πάστα που ζυμώνεται στο χέρι κι από το "στύψιμό" της βγαίνει το πολύτιμο εκχείλισμα, το αργανέλαιο. Για ένα λίτρο λαδιού λέγεται πως χρειάζονται 20 ώρες δουλειάς. Για ολόκληρες γενιές, οι ντόπιοι χρησιμοποιούν το αργανέλαιο στο μαγείρεμα αλλά και ως παραδοσιακό φάρμακο. Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, έχει γίνει ανάρπαστο και περιζήτητο στη Δύση, κυρίως από τη βιομηχανία των βιολογικών καλλυντικών. Από το Μαρόκο ώς την Κένυα, η Αφρική έχει να επιδείξει καλλιέργειες παραδοσιακών γεωργικών προϊόντων που παραμένουν ζωντανές χάρη στην αφοσίωση των τοπικών κοινοτήτων. Η ιταλική εταιρεία καφέ Lavazza σε συνεργασία με το κίνημα Slow Food και τον Αμερικανό φωτογράφο Steve McCurry αποφάσισαν να αναδείξουν στο ημερολόγιο του 2015 αυτούς τους κρυμμένους θησαυρούς της Μαύρης Ηπείρου.
