Το χάσμα ανάμεσα στην "επιτυχία" των οικονομικών δεικτών και τη δυστυχία των ανθρώπων στις χώρες-πειραματόζωα της άγριας λιτότητας και της δημοσιονομικής "προσαρμογής" του σοκ αποτυπώνεται με τον πιο αδιαμφισβήτητο τρόπο στην παρακάτω είδηση: Ο αριθμός των Ισπανών που έλαβαν πέρυσι βοήθεια από τον Ερυθρό Σταυρό αυξήθηκε κατακόρυφα και ξεπέρασε τα 5,4 εκατομμύρια. Έκπληκτοι και οι ίδιοι οι ιθύνοντες της οργάνωσης από το μέγεθος της κρίσης, εκφράζουν την ανησυχία τους για το ότι ένα μεγάλο μέρος των πιο ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας βυθίζεται στη φτώχεια.
Ο Ερυθρός Σταυρός, που υπό κανονικές συνθήκες προσφέρει βοήθεια μόνο στα θύματα φυσικών καταστροφών, συγκρούσεων και πολέμων, αποφάσισε το 2012 να ξεκινήσει στην Ισπανία μια εκστρατεία αρωγής για τα θύματα της οικονομικής κρίσης με την ονομασία «Τώρα περισσότερο από ποτέ». Η οργάνωση είχε καλύψει τότε τις βασικές ανάγκες περισσότερων του 1,4 εκατομμυρίου ανθρώπων. Τον επόμενο κιόλας χρόνο, το 2013, ο αριθμός των Ισπανών που κατέφυγαν στη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού εκτοξεύτηκε σε πάνω από 5,4 εκατομμύρια.
Οικογένειες με όλα τα μέλη τους άνεργα, παιδιά που ζουν σε φτωχά νοικοκυριά, ηλικιωμένοι άνθρωποι που εξαρτώνται από άλλα μέλη της οικογένειάς τους, νέοι μακροχρόνια άνεργοι ή άστεγοι ήταν μεταξύ αυτών που δέχθηκαν βοήθεια. Από αυτούς σχεδόν τα 2,5 εκατομμύρια επωφελήθηκαν από τα κοινωνικά προγράμματα του Ερυθρού Σταυρού στην προσπάθεια ανεύρεσης εργασίας.
Σύμφωνα με την ανθρωπιστική οργάνωση, το 84% του πληθυσμού που βοηθά απειλείται με φτώχεια, το 65% είναι άνεργοι, το 14% δεν έχει καμία πηγή εσόδων, ενώ το 64,5% δεν διαθέτει καμία μορφή κοινωνικής ασφάλισης (επίδομα ανεργίας, κατώτερο εισόδημα). Επιπλέον, αν και το 97,4% των ανθρώπων αυτών έχουν πρόσβαση στο δημόσιο σύστημα Υγείας, το 31% δυσκολεύτηκαν να πληρώσουν τα έξοδά τους για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και κυρίως για οδοντιατρική περίθαλψη.
