Μια εκ των πραγμάτων δύσκολη συγκατοίκηση στα εναπομείναντα δύο χρόνια της προεδρικής θητείας του, μ' ένα Κογκρέσο απόλυτα ελεγχόμενο από τους Ρεπουμπλικάνους, θα αναγκαστεί να βιώσει ο Μπάρακ Ομπάμα. Οι προχθεσινές «ενδιάμεσες» εκλογές για την ανανέωση του συνόλου των 435 εδρών της Βουλής των Αντιπροσώπων, των 36 εκ των 100 εδρών της Γερουσίας και των κυβερνητών 36 πολιτειών έδωσαν σαφή νίκη και πρωτοβουλία κινήσεων στο Ρεπουμπλικανικό κόμμα.
Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Ομπάμα κερδίζουν τις 242 έδρες της Βουλής (έναντι 172 για τους Δημοκρατικούς), τις 52 της Γερουσίας (έναντι 45 των Δημοκρατικών), ενώ ελέγχουν πλέον 29 πολιτείες έναντι μόλις 16 των Δημοκρατικών.
Έτσι, όπως και οι προκάτοχοί του -Τζορτζ Μπους (ο νεότερος), Μπιλ Κλίντον, Τζορτζ Μπους και Ρόναλντ Ρέιγκαν-, ο Μπάρακ Ομπάμα θα ολοκληρώσει κι αυτός τη θητεία του με τα δύο σώματα του Κογκρέσου ελεγχόμενα πλήρως από την αντιπολίτευση.
Τέλος τα πειράματα...
Μπορεί ο επικεφαλής της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας -πλέον- στην Γερουσία Μίτς ΜακΚόνελ να έτεινε χείρα φιλίας και συνεργασίας στον ένοικο του Λευκού Οίκου καλώντας τον να «εργαστούμε μαζί» στα θέματα που μπορούμε να συμφωνήσουμε, ωστόσο ο σκληρός κομματικός πυρήνας, πανηγυρίζοντας διθυραμβικά για τη νίκη, έκανε λόγο για «ευθεία απόρριψη της ατζέντας Ομπάμα» από το εκλογικό σώμα. «Οι Αμερικανοί δεν έχουν καμία σχέση με τις πολιτικές του Ομπάμα» διακήρυξε ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής των Ρεπουμπλικανών Ρέινς Πριμπάς.
Εξασφαλίζοντας τον έλεγχο της Γερουσίας -πρώτη φορά από το 2006- και ενισχύοντας την πλειοψηφία τους στην Βουλή, θεωρείται δεδομένο ότι οι Ρεπουμπλικάνοι θα επιβάλουν την πολιτική ατζέντα τους μέχρι το τέλος της θητείας του Ομπάμα.
Οι προτεραιότητές τους αναμένεται να είναι κυρίως οικονομικές, στο πλαίσιο των στενών δεσμών τους με τον κόσμο του χρήματος, των επιχειρήσεων και της πετρελαϊκής βιομηχανίας. Δεκάδες "αναπτυξιακά" νομοσχέδια βρίσκονται στα συρτάρια τους για έργα όπως η κατασκευή του πετρελαιαγωγού Keystone XL ανάμεσα στον Καναδά και τον Κόλπο του Μεξικού, την αύξηση της παραγωγής φυσικού αερίου μέσω εξόρυξης fracking, της βοήθειας προς τις μικρές επιχειρήσεις και την περαιτέρω αποδυνάμωση των ρυθμιστικών κανόνων για τις επιχειρήσεις και την αγορά εργασίας.
"Αυτό το πείραμα της υπερβολική κρατικής παρέμβασης κράτησε αρκετά. Είναι καιρός να αλλάξουμε κατεύθυνση. Είναι καιρός να ξαναφέρουμε τη χώρα στον σωστό δρόμο" δήλωσε χαρακτηριστικά ο ΜακΚόνελ.
Ο πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Τζον Μπέινερ έσπευσε επίσης να ξεκαθαρίσει ότι το νέο Κογκρέσο, που θα συγκροτηθεί σε σώμα στις αρχές του Ιανουαρίου, θα αφοσιωθεί "στη μεταρρύθμιση του φορολογικού κώδικα, στον περιορισμό του προβλήματος των δημόσιων δαπανών, στη μεταρρύθμιση του δικαστικού συστήματος και στη βελτίωση του εκπαιδευτικού συστήματος".
Τους πανηγυρισμούς των Ρεπουμπλικανών δεν δείχνουν πάντως να συμμερίζονται οι Αμερικανοί, που στη συντριπτική πλειοψηφία τους εμφανίζονται απογοητευμένοι και κουρασμένοι από το πολιτικό κατεστημένο. Τα exit poll κατέγραψαν την απογοήτευση του εκλογικού σώματος με το 79% των ψηφοφόρων να αποδοκιμάζουν το "έργο" του Κογκρέσου, ενώ τα δύο τρίτα θεωρούν ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Λιγότεροι από έναν στους τρεις δηλώνουν ικανοποιημένοι από την κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα, αλλά κι από τους ηγέτες των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο.
Πόλεμος φθοράς
Ούτε η πτώση της ανεργίας στο 5,9%, στο χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων έξι χρόνων, ούτε η οικονομική ανάπτυξη του 3,5% φέτος ούτε η μεταρρύθμιση του συστήματος Υγείας στάθηκαν ικανά να ανατρέψουν την παράδοση που θέλει το αποτέλεσμα των ενδιάμεσων εκλογών να λειτουργεί "τιμωρητικά" για το κυβερνών κόμμα.
Ένας συνδυασμός αντιξοοτήτων και σκανδάλων (NSA, IRS - φορολογικά, στρατιωτικά νοσοκομεία, μεταναστευτικό κύμα, "Έμπολα στις ΗΠΑ"), μαζί με τις εξωτερικές κρίσεις (Ουκρανία, Συρία), προσέφεραν στους Ρεπουμπλικανούς το υλικό για έναν διαρκή πόλεμο φθοράς και τη δημιουργία εντυπώσεων για έλλειμμα ηγεσίας στον Λευκό Οίκο.
Ο γερουσιαστής ΜακΚόνελ υπενθύμισε στο ρεπουμπλικανικό στρατόπεδο πως ο Μπάρακ Ομπάμα διατηρεί το δικαίωμα του βέτο και προφανώς δεν θα επικυρώσει τους νόμους που θα διαλύουν τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις της προεδρίας του, όπως η μεταρρύθμιση του συστήματος Υγείας. Οι Ρεπουμπλικανοί επίσης θα έχουν να αντιμετωπίσουν και τις εσωτερικές τους διαιρέσεις, ιδιαίτερα με την ακροδεξιά πτέρυγα του Tea Party, η οποία δεν φαίνεται καθόλου διατεθειμένη να επιδείξει εποικοδομητικό πνεύμα συνεργασίας και πολιτικού συμβιβασμού με τους Δημοκρατικούς.
