Γράφει ο Δημήτρης Στούμπος
Τους τελευταίους μήνες όλος ο κόσμος "γνώρισε" τον νέο παράγοντα τρόμου και χάους στην ευρύτερη Μέση Ανατολή, τους περιβόητους πλέον τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους. Από τα αποτρόπαια βίντεο των αποκεφαλισμών ομήρων από τους αφηνιασμένους εκτελεστές περάσαμε στις φοβερές σκηνές ομαδικών εκτελέσεων, βασανισμών και μαζικού εξανδραποδισμού πληθυσμών ολόκληρων χωριών, κωμοπόλεων κ.ά.
Ίσως η πιο εμβληματική εικόνα αντίστασης στον επελαύνοντα φανατικό εκβαρβαρισμό των τζιχαντιστών να είναι -και είναι- η προσπάθεια, ο αγώνας των Κούρδων στο Κομπάνι (Συρία), όπου εδώ και ένα μήνα κράτησαν ηρωικά την πόλη τους παρά τον ασφυκτικό κλοιό.
Να σημειώσουμε ότι, παρά τα λόγια της Άγκυρας για τις ακρότητες των τζιχαντιστών, ο Ερντογάν απέφυγε να στηρίξει, ενισχύσει τους πολιορκημένους, ακριβώς γιατί δεν επιθυμεί εδραίωση των Κούρδων που συνδέονται και με το PKK. Ο Ερντογάν, μάλιστα, με τη στάση του πυροδότησε τις έντονες αντιδράσεις, διαδηλώσεις των Κούρδων στην Τουρκία, με αποτέλεσμα να γίνουν συγκρούσεις και να σκοτωθούν δεκάδες Κούρδοι! Δεν είναι βέβαιο αν τελικά η τωρινή στάση του Ερντογάν θα ενταφιάσει τη δρομολογημένη διαδικασία διαλόγου και ειρηνικής διευθέτησης που έχει ξεκινήσει εδώ και περίπου δύο χρόνια με το PKK και τον Οτσαλάν. Η συνολική κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Μ. Ανατολής είναι απόλυτα εκρηκτική, γιατί οι συνέπειες της σταυροφορίας Μπους στο Ιράκ είναι μακρόχρονες και πολύπλευρες.
Πρόσθετη εκρηκτική ύλη ήρθε με τη λαϊκή εξέγερση κατά του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία και σε συνδυασμό με το χάος στο Ιράκ προσφέρθηκε το "έδαφος" στην ενίσχυση των πιο ακραίων τζιχαντιστών που τώρα ανακήρυξαν το Ισλαμικό Κράτος. Οι πρόθυμοι εταίροι του Μπους στη σταυροφορία στο Ιράκ ενώνουν και τώρα δυνάμεις για να... αντιμετωπίσουν τους τζιχαντιστές (τους οποίους έως σχετικά πρόσφατα ενίσχυαν ποικιλοτρόπως ΗΠΑ, Τουρκία, Κατάρ κ.ά.). Ο Ομπάμα τις προάλλες συγκέντρωσε στην Ουάσιγκτον τους αρχιεπιτελάρχες των τωρινών συμμάχων του για την αντιμετώπιση των τζιχαντιστών και μίλησε για τη σημασία της άμεσης καταπολέμησής τους... Στην πραγματικότητα, η "ταλάντευση" του προέδρου των ΗΠΑ έγκειται στην πίεση που δέχεται (και) για χερσαία εμπλοκή, με δεδομένη την πολύ οριακή "χρησιμότητα" των αεροπορικών βομβαρδισμών που έως τώρα γίνονται στην περιοχή.
Η παταγώδης αποτυχία των σταυροφοριών του Μπους αλλά και η διαρκής αποτυχία των δυτικών να δώσουν οριστικά διέξοδο στο Παλαιστινιακό συνεχίζουν να ρίχνουν λάδι στη φωτιά που απειλεί να κατακαύσει όλη την περιοχή.
Είναι προφανείς οι αλληλοσυγκρουόμενες επιδιώξεις πολλών παραγόντων της περιοχής, όπως και των διάφορων ισχυρών διεθνών δυνάμεων (ΗΠΑ, Ρωσία, Κίνα, Γαλλία, Γερμανία κ.ά.) που όλο και περισσότερο βυθίζονται στο εκρηκτικό τέλμα της Μέσης Ανατολής. Τα "παθήματα" σε Αφγανιστάν, Ιράκ, Λιβύη, Συρία κ.α. δεν γίνονται "μαθήματα" για τους σύγχρονους εμπόρους εθνών και μεγασυμφερόντων. Δεν υπάρχει προοπτική ειρήνευσης, ασφάλειας και συμβίωσης με την επιβολή "εξωτερικών" σχεδίων και με την ισχύ των όπλων. Άλλη μια φορά "μαθαίνουμε" ότι η όποια υπεροπλία συχνά "γονατίζει" μπροστά στον απελπισμένο φανατισμό, όταν δεν έχουν τίποτα πια να χάσουν, ενώ είναι ισοπεδωμένη η πατρίδα, η ζωή τους...
Χωρίς μια συνολική πολιτική, ειρηνική διευθέτηση των εκρηκτικών αντιθέσεων με συνδυασμένη, σχεδιασμένη και αξιόπιστη συμβολή της διεθνούς κοινότητας, το αίμα και η βαρβαρότητα θα πνίξουν την περιοχή και θα απειλούν -έστω τυφλά- ευρύτερα τον κόσμο.
* Για την παρουσίαση του Διεθνούς Τύπου συνεργάστηκαν: Αναστασία Γιάμαλη, Κάκη Μπαλή, Δημήτρης Στούμπος, Μιχάλης Τρίκκας
Για παρατηρήσεις, σχόλια επικοινωνήστε στο [email protected]
