Στην "χρυσή" εποχή της λιρέτας -και της δεκαετίας του '80...- έχει επιστρέψει εισοδηματικά η Ιταλία... του ευρώ και της "δημοσιονομικής προσαρμογής" της "γερμανικής" Ε.Ε., όπως δείχνουν οι τελευταίες στατιστικές, την ώρα που η κυβέρνηση Ρέντζι προσπαθεί να χρυσώσει το χάπι της λιτότητας υποσχόμενη απ' τη μια προσλήψεις εκπαιδευτικών κι απ' την άλλη παγώνοντας τους μισθούς στο Δημόσιο και το 2015.
Τα στοιχεία είναι αποκαλυπτικά του πραγματικού μεγέθους της ύφεσης που βιώνει η χώρα, μια από τις πλέον ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες της Δύσης, ιδρυτικό μέλος της "λέσχης" των G7, των επτά πλουσιότερων χωρών του κόσμου (που διευρύνθηκε μετέπειτα σε G20).
Σύμφωνα με την τελευταία στατιστική της εμπορικής ένωσης Confcommercio, το συνολικό εισόδημα των ιταλικών νοικοκυριών έχει μειωθεί εφέτος στο επίπεδο του 1986! Συγκεκριμένα, ο μέσος όρος του οικογενειακού εισοδήματος στην Ιταλία είναι εφέτος τα 17.400 ευρώ. Το 1986, το μέσο εισόδημα των Ιταλών αντιστοιχούσε σε "σημερινά" 17.200 ευρώ...
Οι καταναλωτικές δαπάνες των νοικοκυριών έχουν περιοριστεί κατά 7,6 % μέσα σε διάστημα οκτώ ετών, ενώ η περιστολή τους φθάνει μέχρι στιγμής το 2,5%. Οι ανελαστικές δαπάνες (για την κατοικία, τις μετακινήσεις, την ιατροφαρμακευτική περίθαλψη) θα απορροφήσουν εφέτος το 41% του οικογενειακού εισοδήματος, όταν το 1992 το αντίστοιχο ποσοστό κυμαινόταν στο 32,3%.
«Τα τελευταία είκοσι χρόνια η αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών δεν αυξήθηκε, ενώ σε σχέση με το 2007 -το τελευταίο έτος πριν από την κρίση- οι τσέπες των Ιταλών άδειασαν και η κατανάλωση μειώθηκε», τόνισε χαρακτηριστικά ο Μαριάνο Μπέλα, διευθυντής του τομέα ερευνών της Confcommercio.
Ο πρόεδρος της εν λόγω εμπορικής ένωσης, Κάρλο Σανγκάλι, θεωρεί ότι για να στηριχθεί η οικονομική ανάκαμψη πρέπει να επεκταθούν οι μηνιαίες φοροελαφρύνσεις των ογδόντα ευρώ και στους ελεύθερους επαγγελματίες και να μειωθούν άμεσα οι φόροι που επιβάλλονται στις επιχειρήσεις, αλλά και στους πολίτες.
Σύμφωνα με τον επικεφαλής της Confcommercio, «με δέκα χιλιάδες ευρώ τον χρόνο -που απομένουν αν αφαιρέσουμε τις αναγκαστικές δαπάνες για την περίθαλψη, το σπίτι και την διατροφή- τα ιταλικά νοικοκυριά δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να συμβάλουν-μέσω της αύξησης της κατανάλωσης- για να ξεπεραστεί η παρατεινόμενη οικονομική ύφεση".
