Μετά από είκοσι δύο ημέρες πολέμου, τα πράγματα δυσκολεύουν περισσότερο. Το βάρος από το ανθρωπιστικό δράμα, η συναισθηματική φόρτιση, η κούραση από την αϋπνία, οι εικόνες βίας και καταστροφής περιορίζουν τις δυνατότητες αντίδρασης.
Η ανθρώπινη κρίση και η λογική χάνουν έδαφος μπρος στη συνεχιζόμενη ένταση των εχθροπραξιών. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι κάθε στρατός έχει θέσει ως χρονοδιάγραμμα για τις μονάδες που πολεμούν το διάστημα των τριών εβδομάδων. Μετά την 21η ημέρα αντικαθίστανται από άλλους, φρέσκους πολεμιστές. Ξεκούραστους και όσο το δυνατόν απληροφόρητους για την πραγματική διάσταση του μετώπου, ώστε να μπουν ανεπηρέαστοι στη μάχη.
Τα παραπάνω βέβαια δεν ισχύουν για τους εγκλωβισμένους. Τους εκτοπισμένους από τις οικίες τους. Τους άμαχους. Ομάδες ανθρώπων που περιφέρονται σε αναζήτηση ασφάλειας από τη μια συνοικία σε κάποια άλλη. Τα Ηνωμένα Έθνη, σε μια πρόχειρη -μέχρι την καλύτερη οργάνωσή τους- καταγραφή, σημειώνουν επίθετα και αριθμό μελών της κάθε οικογένειας. Τα ονόματα για την ώρα δεν έχουν σημασία. Αν κάποιος χάσει τη ζωή του, τότε θα χρειαστούν το όνομα. Το τελευταίο ταξίδι σημειώνεται σε διαφορετική λίστα. Ακόμα και για τις περιπτώσεις που ολόκληρες οικογένειες ξεκληρίζονται με μιας, συνήθως ως αποτέλεσμα αεροπορικών βομβαρδισμών, τα στοιχεία των οικογενειών καταγράφονται αναλυτικά. Όνομα, επίθετο, ηλικία και διεύθυνση ενός σπιτιού που κι αυτό δεν στέκει πια...
Η πιο φονική μέρα
Στη διάρκεια της χθεσινής ημέρας, περισσότεροι από 100 Παλαιστίνιοι έχασαν τη ζωή τους. Στην ιστορία αυτού του πολέμου στη Γάζα, η 29η Ιουλίου ίσως να είναι η πλέον αιματηρή ημερομηνία της ένοπλης αντιπαράθεσης. Βεβαίως ποτέ δεν ξέρεις τι ξημερώνει σε έναν πόλεμο που δεν έχει τελειώσει. Το σίγουρο είναι πως όταν θα διαβάζετε αυτές τις γραμμές, η Γάζα θα ξεπερνά το προηγούμενο φρικιαστικό ρεκόρ των 1.200 νεκρών που καταγράφηκαν στον πόλεμο του 2009.
Πέρα από νοσοκομεία, σχολεία, χώρους συγκέντρωσης προσφύγων και κτήρια των Ηνωμένων Εθνών που έχουν βομβαρδιστεί μέχρι στιγμής, το εργοστάσιο παραγωγής ρεύματος της Λωρίδας της Γάζας συμπλήρωσε από χθες τη λίστα των υποδομών που επλήγησαν από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς.
Το Ισραήλ αρνείται τα χτυπήματα στο νοσοκομείο Σίφα, στο σχολείο των Ηνωμένων Εθνών, στον προσφυγικό καταυλισμό που προχθές έχασαν τη ζωή τους επτά παιδιά.
Τα Ηνωμένα Έθνη διατηρούν αποστάσεις από αυτές τις δηλώσεις του ισραηλινού στρατού. Άλλωστε, για τους γνωρίζοντες τα οπλικά συστήματα, δεν είναι μυστικό πως οι ρουκέτες των Παλαιστίνιων αφήνουν μεγάλα υπολείμματα, όπως το κάνιστρο προώθησης κατόπιν της έκρηξης, σχεδόν αναλλοίωτο. Τέτοια υπολείμματα δεν βρέθηκαν σε κανέναν από τους τόπους αυτούς. Αντίθετα, τα βλήματα αρμάτων μάχης δεν αφήνουν υπολείμματα. Κι αυτό ακριβώς είναι το γεγονός στις περιοχές αυτές. Δεν βρέθηκαν κομμάτια των βλημάτων που έπληξαν τα προαναφερθέντα σημεία.
"Ανθρώπινες ασπίδες" και προπαγάνδα
Αναφορικά με τις απώλειες στις τάξεις των αμάχων, οι οποίες εκτιμώνται κοντά στο 90%, το Ισραήλ κατηγορεί τη Χαμάς ότι χρησιμοποιεί τους άμαχους ως ανθρώπινες ασπίδες. Ομολογώ πως δεν έχω γυρίσει όλη τη Γάζα στο διάστημα που έμεινα εκεί. Ωστόσο, όπου κι αν πήγα, δεν αποκόμισα την εντύπωση του εξαναγκασμού για όσους έμεναν στις συνοικίες παρά τις προειδοποιήσεις. Το ίδιο κι άλλοι συνάδελφοι. Ο Τζέρεμι Μπόουεν από το BBC, ο Τζον Σνόου από το CH4, ο Μπεν Γουίντμαν από το CNN είδαν το ίδιο που είδα κι εγώ. Απελπισμένους ανθρώπους που δεν είχαν εναλλακτική. Που πίστεψαν πως επρόκειτο για υπερβολή του επιτιθέμενου. Πως ο πόλεμος δεν θα τους βρει στο διάβα του.
Στο διπλωματικό πεδίο, ο Τζον Κέρι πέρασε στην αντεπίθεση για την εκεχειρία. Η αλήθεια είναι πως όταν ανέλαβε το ντοσιέ, η εκεχειρία υπήρχε ως τίτλος στον φάκελο κι εντός αυτού το απόλυτο "τίποτα". Από το μηδέν ο Κέρι έστησε μια πρόταση με την Αίγυπτο, που η Χαμάς δεν ήθελε να ακούει, και για να την κάνει να δουλέψει έβαλε στο παιχνίδι το Κατάρ (για να πείσει τον Μεσάλ) και την Τουρκία (για να πείσει τη Γάζα). Αφού η πρόταση ετοιμάστηκε, το Ισραήλ την απέρριψε πριν καν τοποθετηθεί επίσημα η Χαμάς.
Κέρι και Νετανιάχου
Ο ίδιος ο Κέρι εχθές τόνισε πως τα όσα του καταλογίζει το Ισραήλ περί μη ένταξης εντός της πρότασης των όρων που απαιτούσε το Τελ Αβίβ δεν στέκουν. «Ο Νετανιάχου μού είπε ότι θέλει να πάει σε προσωρινή εκεχειρία. Δέχθηκε την πρόταση της Αιγύπτου χωρίς προϋποθέσεις από πλευράς Ισραήλ. Οι κατηγορίες περί μονομέρειας, που μου αποδίδουν, δεν με αφορούν» τόνισε.
Το συμπέρασμα από τα παραπάνω είναι πως ο Ισραηλινός πρωθυπουργός υπαναχώρησε από την αρχική του πρόθεση για εκεχειρία, υποκύπτοντας στις πιέσεις των ακραίων στοιχείων της κυβέρνησής του.
Το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει πλέον η κατάσταση επιτείνεται από τη χθεσινή άρνηση της Χαμάς να αποδεχθεί την εκεχειρία 24 - 72 ωρών που πρότεινε ο Μαχμούντ Αμπάς. Και δυστυχώς, όσο οι δυο πλευρές παίζουν με τις λέξεις κι εξακολουθούν τον πόλεμο, οι άμαχοι θα μετρούν τις ώρες του, τις ημέρες του και τις εβδομάδες, δίχως δυνατότητα απεμπλοκής.
