ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΑΝΤΑΖΙΔΗ
Η Ρουμανία έχει συνδεθεί με την πρώτη μεγάλη ευκαιρία της εθνικής μας να προκριθεί στα τελικά ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου, στο Μεξικό το 1970. Η κλήρωση δεν ήταν καλή για την Ελλάδα, αφού προκρινόταν μόνο ο πρώτος κάθε ομίλου (τότε η τελική διοργάνωση γινόταν με 16 ομάδες) και μας "έπεσε" η Πορτογαλία του μεγάλου Εουσέμπιο (σημείωσε 317 γκολ σε 301 συμμετοχές με τη φανέλα της Μπενφίκα), που είχε πάρει την τρίτη θέση στο προηγούμενο Παγκόσμιο Κύπελλο, το 1966 στην Αγγλία...
Τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα όταν στην πρεμιέρα η Ελβετία μάς νίκησε 1-0 στη Βασιλεία (22 Οκτωβρίου 1968), αλλά -προς γενική έκπληξη- η ήττα αυτή ήταν η μοναδική της "γαλανόλευκης" σ' εκείνα τα προκριματικά. Eνάμιση μήνα αργότερα, στις 22 Δεκεμβρίου, η εθνική μας πέτυχε τη μεγαλύτερη νίκη της -έως τότε- Ιστορίας της νικώντας με 4-2 (32' Παπαϊωάννου, 40' Δέδες, 48' Τόρες αυτογκόλ, 61' Σιδέρης - 18' Αουγκούστο, 64' Εουσέμπιο) την Πορτογαλία στο κατάμεστο στάδιο Καραϊσκάκη. Στις 16 Απριλίου 1969 ακολουθούσε ο αγώνας κόντρα στην Ρουμανία στο Νέο Φάληρο και μια... παρεξήγηση αποδείχθηκε "μοιραία"!
"Ο φροντιστής της ομάδας δεν άφησε στο δωμάτιο τη φανέλα μου και κατέβηκα στον χώρο της συγκέντρωσης χωρίς να φοράω το πάνω μέρος της φόρμας. Όταν με είδε ο ομοσπονδιακός προπονητής, ο Νταν Γεωργιάδης, μου είπε να επιστρέψω στο δωμάτιο για να φορέσω τη φανέλα. Του εξήγησα τι είχε συμβεί, αλλά αυτός επέμενε. Κουβέντα στην κουβέντα, μου είπε να φύγω από το ξενοδοχείο. Είπαμε πολλά και τελικά αποχώρησα. Η συνέχεια του επεισοδίου δόθηκε στο γραφείο του γενικού γραμματέα Αθλητισμού της χούντας, Κωνσταντίνου Ασλανίδη. Στην αρχή φοβήθηκα μη με... σκοτώσει. Τελικά σκοτωθήκαμε στα... λόγια. Μου πήρε πίσω μία άδεια ΠΡΟ-ΠΟ" θυμόταν μετά από χρόνια ο Μίμης Δομάζος, ο καλύτερος παίκτης εκείνης της εποχής μαζί με τον Γιώργο Σιδέρη και τον Μίμη Παπαϊωάννου.
Ο Ασλανίδης, απ' τα "πρωτοπαλλήκαρα" της χούντας, που έκανε ουσιαστικά και χρέη... τεχνικού διευθυντή στην εθνική ομάδα, μετά τον αποκλεισμό του Δομάζου είχε πει στους υπόλοιπους παίκτες: "Είναι ανάξιος ο Δομάζος να φορά τη φανέλα της εθνικής! Έχετε υπ' όψιν σας ότι ουδείς αναντικατάστατος...".
Η εθνική μας ήρθε ισόπαλη 2-2 (52' Σιδέρης, 60' Δέδες - 55', 67' Ντουµιτράκε) με τη Ρουμανία και θα μπορούσε να νικήσει και χωρίς τον Δομάζο, αφού και τα δύο γκολ που δέχτηκε προήλθαν από τραγικά λάθη (άστοχη έξοδος του Τάκη Οικονομόπουλου στο 1-1, "μπέρδεμα" των αμυντικών για μια κεφαλιά στο 2-2). Όμως η εθνική μας δεν είχε πει την τελευταία της λέξη... Ο Δομάζος επέστρεψε λίγες μέρες μετά (4 Μαΐου) στην εθνική ομάδα, που έφερε ισοπαλία 2-2 στο "Ντας Άντας" του Πόρτο κι έχασε πολύ μεγάλη ευκαιρία για νέο θρίαμβο, αφού προηγήθηκε 0-2 (69' Μποτίνος, 73' Ελευθεράκης - 80' Εουσέμπιο, 85' Περέζ).
Στη συνέχεια ο Λάκης Πετρόπουλος πήρε τη θέση του Νταν Γεωργιάδη και η Ελλάδα νίκησε 4-1 στο "Καυταντζόγλειο" και την Ελβετία (32' Κούδας, 39' και 49' Μποτίνος, 42' Σιδέρης - 77' Κούντελι), για να παιχτεί η πρόκριση στον τελευταίο αγώνα στο Βουκουρέστι μπροστα σε 63.000 θεατές! Η εθνική μας ήταν καλύτερη, αλλά το ματς ήρθε ισόπαλο 1-1 (37' Ντερμπόσκι - 50' Δομάζος) και την πρόκριση πήρε η Ρουμανία.
Η τελική βαθμολογία (σε 6 αγώνες): Ρουμανία (7-6) 8, Ελλάδα (13-9) 7, Ελβετία (5-8) 5, Πορτογαλία (8-10) 4 (η νίκη τότε μετρούσε 2 βαθμούς).
