Οι επιτυχίες που έχει καταγράψει στο ενεργητικό της η εθνική ομάδα μπάσκετ των Ανδρών είναι πάρα πολλές. Αυτές είναι που την έχουν κατατάξει ως μια από τις σημαντικότερες ομάδες σε διεθνές επίπεδο και 4η στην παγκόσμια κατάταξη της FIBA. Δεν λείπουν, όμως, και οι αποτυχίες. Με αφορμή την αποτυχία για πρόκριση στην οκτάδα του φετινού Ευρωμπάσκετ, ας θυμηθούμε όλες εκείνες τις προσπάθειες της εθνικής, μετά την "εκτόξευση" στο Ευρωμπάσκετ του 1987, που δεν απέφεραν κάτι καλό.
Ένα χρόνο μετά την κατάκτηση του τροπαίου στο ΣΕΦ, η Ελλάδα απέτυχε να προκριθεί για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες, καθώς στο Προολυμπιακό του Ρότερνταμ (1988) μια ήττα από την Ισπανία ήταν αυτή που δεν της επέτρεψε να πάρει ένα από τα προνομιούχα "εισιτήρια".
Η επόμενη φορά, που οι Έλληνες διεθνείς γύρισαν έχοντας κατεβασμένα τα κεφάλια, ήταν το "Ευρωμπάσκετ" της Ρώμης (1991), όταν και η ήττα στην πρώτη φάση από την Τσεχοσλοβακία στην παράταση με 113-123 (χάρη στην εξωπραγματική απόδοση κάποιου... Σβόμποντα), στέρησε από την ομάδα του Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου την είσοδο στην τετράδα (από τον όμιλο είχαν προκριθεί η Ιταλία και η Γαλλία). Τελικά, η εθνική μας είχε καταταχθεί 5η, στην τελευταία μεγάλη διοργάνωση στην οποία φόρεσε τη φανέλα της ο Νίκος Γκάλης.
Και η επόμενη χρονιά, όμως, αποδείχθηκε πως έκρυβε άλλη μια αποτυχία. Αυτή τη φορά στο Προολυμπιακό της Ισπανίας, όταν και η ομάδα μας αποκλείστηκε από την πρώτη φάση κιόλας (έμεινε πίσω από Κροατία και Γερμανία), χάνοντας για άλλη μια φορά το... τρένο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες.
Από το 1993 έως το 1998, η Εθνική Ελλάδας πέτυχε συνεχόμενες διακρίσεις τόσο σε Ευρωμπάσκετ, όσο και σε "Μουντομπάσκετ", πετυχαίνοντας μάλιστα να συμμετάσχει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα (1996), τερματίζοντας στην 5η θέση.
Το 1999 σήμανε την απαρχή μιας παρακμής που κράτησε αρκετά χρόνια. Τα "Ευρωμπάσκετ" του 1999 (στην Ντιζόν της Γαλλίας και του 2001 (Τουρκία), αποδείχθηκαν καταστροφικά (16η και 11η θέση, αντίστοιχα...), καθώς πέρα από το προφανές στέρησαν και τη συμμετοχή τόσο στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2000 (Σίδνεϊ), όσο και στο "Μουντομπάσκετ" του 2002 (Ιντιανάπολις). Η κατάληψη της 5ης θέσης στο "Ευρωμπάσκετ" του 2003 (Σουηδία) είχε επίσης αντιμετωπιστεί τότε ως αποτυχία.
Ακολουθεί, με απαρχή την 5η θέση στους Ολυμπιακούς της Αθήνας, η επιστροφή στις επιτυχίες, με κορυφαίες στιγμές την κατάκτηση τριών μεταλλίων: χρυσό στο "Ευρωμπάσκετ" του 2005, αργυρό στο "Μουντομπάσκετ" ένα χρόνο μετά με "θρυλική" νίκη επί των ΗΠΑ, και χάλκινο στο "Ευρωμπάσκετ" του 2009.
Αυτή ήταν και η τελευταία μεγάλη στιγμή για την εθνική μας, καθώς από το 2010 έως σήμερα αποτυγχάνει συνεχώς. Το 2010 στο "Μουντομπάσκετ" της Τουρκίας αποκλείστηκε πρόωρα στη φάση των "16" από την Ισπανία (στο "κύκνειο άσμα" του Δημήτρη Διαμαντίδη), το 2011 έμεινε έξω από την τετράδα του "Ευρωμπάσκετ" από τη Γαλλία (6η), ενώ το 2012 η Νιγηρία νικώντας την στο καθοριστικό παιχνίδι, στο πλαίσιο του Προολυμπιακού της Βενεζουέλας, την απέκλεισε από άλλη μια διοργάνωση Ολυμπιακών Αγώνων, αυτών του Λονδίνου. Για να προστεθεί ο αποκλεισμός από την οκτάδα του φετινού "Ευρωμπάσκετ" στον "κύκλο των χαμένων... ευκαιριών"...
