Η ελληνική εθνική ομάδα στίβου συνεχίζει να είναι "ασανσέρ" στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Ομάδων, αφού και πάλι υποβιβάστηκε από τη Σούπερ Λιγκ της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας στους αγώνες που έγιναν στο Γκέιτσχεντ της Βρετανίας. Η Ελλάδα πήρε την προτελευταία θέση της βαθμολογίας, μεταξύ των 12 συμμετεχουσών χωρών, αρκετά μακριά από την Τουρκία, που τερμάτισε στην 9η θέση και "σώθηκε".
Η κοινή βαθμολογία ανδρών και γυναικών ήταν: Ρωσία 354,5, Γερμανία 347,5, Μ. Βρετανία 338, Γαλλία 310,5, Πολωνία 305,5, Ουκρανία 291,5, Ιταλία 260,5, Ισπανία 251, Τουρκία 197,5, Λευκορωσία 155,5, Ελλάδα 152, Νορβηγία 137. Ο υποβιβασμός αυτός καθ' εαυτός δεν αποτελεί καμία "καταστροφή", ειδικά αν τον συγκρίνουμε με την καταστροφή που υφίσταται η ελληνική κοινωνία από τη μνημονιακή πολιτική, αλλά η εμφάνιση της ελληνικής ομάδας ανέδειξε ορισμένες παθογένειες, που αγγίζουν τα όρια του... κωμικοτραγικού!
Για μια ακόμη φορά οι Έλληνες δρομείς τερμάτισαν τελευταίοι στα αγωνίσματα των 3.000μ., των 5.000μ. και των 3000μ. στιπλ, αλλά αυτή τη φορά σπάζοντας κάθε αρνητικό ρεκόρ! Βέβαια για την παρουσία των δρομέων μας στις διεθνείς διοργανώσεις δεν έχουν την ευθύνη οι ίδιοι οι αθλητές (έτσι κι αλλιώς δεν έχουμε καλύτερους!), αλλά ο ΣΕΓΑΣ, που εδώ και πολλά χρόνια έχει υποβαθμίσει σε υψηλό επίπεδο τους δρόμους αντοχής και ημιαντοχής, καθώς είναι φανερό το πρόβλημα προπονητικής καθοδήγησης, κινήτρων και ανάλογης προετοιμασίας. Έτσι, έχουμε το φαινόμενο οι Έλληνες κι οι Ελληνίδες να ασχολούνται όλο και πιο πολύ ερασιτεχνικά με το τρέξιμο, αλλά η "κορυφή" να γίνεται χειρότερη!
Να σημειώσουμε ότι ο Ηλίας Κάσσος στα 3000μ. στιπλ πέτυχε επίδοση 9.53.67, όταν ο νικητής στην κούρσα του τερμάτισε μια στροφή... νωρίτερα (8.36.25). Για να υπάρχει κι άλλο μέτρο σύγκρισης να σημειώσουμε ότι ο Σπύρος Κοντοσώρος είχε πετύχει πανελλήνιο ρεκόρ 8.25.6 πριν 40 χρόνια (το 1973!) και μάλιστα σε αντίστοιχη διοργάνωση "Μπρούνο Τζάουλι" στο στάδιο Καραϊσκάκη κάτω από 35 βαθμούς Κελσίου! Αν ο Έλληνας δρομέας έτρεχε στην αντίστοιχη κούρσα των γυναικών στο Γκέιτσχεντ θα έπαιρνε την... πέμπτη θέση, καθώς η νικήτρια Ρωσίδα Ναταλία Αριστάρχοβα πέτυχε χρόνο 9.30.64 (η Αθηνά Κοϊνη τερμάτισε 9η σε 10.03.75)...
Αντίστοιχα... δραματική ήταν κι η παρουσία του Δήμου Μαγγίνα στα 5000μ., όπου όλοι οι αντίπαλοί του "του... έριξαν στροφή" και ο χρόνος που σημείωσε 15.34.74 ήταν χειρότερος από τον αντίστοιχο της νικήτριας των γυναικών (η Ρωσίδα Όλγα Γκολόβγκινα πέτυχε 15.32.45). Μάλιστα ο χρόνος του Μαγγίνα είναι χειρότερος κι από δύο Ελληνίδων, καθώς στο παρελθόν η Μαρία Πρωτόπαππα είχε τρέξει τα 5.000μ. σε 15.04.03 (2006), που είναι το πανελλήνιο ρεκόρ, ενώ η Χρυσούλα Ιακώβου είχε πετύχει 15.15.32 το 2003.
Για να δείξουμε το "τέλμα" στο οποίο βρίσκονται οι δρόμοι μεσαίων και μεγάλων αποστάσεων ανδρών στην Ελλάδα να σημειώσουμε ενδεικτικά ότι στις 10 καλύτερες επιδόσεις όλων των εποχών στα 3000μ. στιπλ δεν υπάρχει αθλητής στη λίστα από το 1997 και μετά, δηλαδή εδώ και 16 χρόνια κι ενώ υπήρχε ενδιάμεσα και το μεγάλο "δέλεαρ" της συμμετοχής στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.
Βέβαια στο Γκέιτσχεντ είχαμε κι άλλα τραγελαφικά, όπως το γεγονός ότι δεν αγωνίστηκε στο άλμα επί κοντώ η Νικόλ Κυριακοπούλου, καθώς νόμιζε ότι τα κοντάρια της δεν είχαν φθάσει στην Αγγλία, ενώ τα... ανακάλυψαν αργότερα στην αποθήκη του σταδίου που έγιναν οι αγώνες! Ακόμη υπήρξε η περίπτωση ακύρωσης της ομάδας σκυταλοδρομίας 4Χ400μ. γυναικών, γιατί η πρώτη δρομέας πάτησε στον διπλανό διάδρομο κι ενώ ήταν κάτι παραπάνω από σίγουρο, ότι με βάση τη δυναμικότητα ήταν αδύνατο να αποφύγουμε την τελευταία θέση στο αγώνισμα...
