Είναι λεπτή η γραμμή του πένθους, αυτή που ένωσε για πάντα τη μοίρα των οπαδών του ΠΑΟΚ από το 1999 μέχρι το 2026. Η λεπτή γραμμή του πένθους για τους έξι και έπειτα τους επτά νέους ανθρώπους που άφησαν την τελευταία τους πνοή στην άσφαλτο πηγαίνοντας ή επιστρέφοντας από αγώνα της ομάδας τους. Μια λεπτή, κόκκινη γραμμή αίματος νέων ανθρώπων που βγαίνουν αγκαλιά τυλιγμένοι με τη σημαία της ομάδας τους, με ένα ίδιου χρώματος κασκόλ περασμένο στον λαιμό τους και τότε νιώθουν ατρόμητοι, νιώθουν άτρωτοι, νιώθουν ότι τίποτα και κανείς δεν μπορεί να ανακόψει την πορεία τους. Το τραγικό δυστύχημα με τους οπαδούς του ΠΑΟΚ στη Ρουμανία συγκλόνισε τη χώρα και επανέφερε στις μνήμες όλων το τροχαίο στα Τέμπη το 1999. Στις 4 Οκτωβρίου του 1999 έξι φίλοι της ομάδας της Θεσσαλονίκης έχασαν τη ζωή τους έπειτα από σύγκρουση του πούλμαν που τους μετέφερε με φορτηγό. Η τραγωδία στα Τέμπη παρέμεινε η πιο μαύρη σελίδα στην ιστορία του ΠΑΟΚ και μια από τις πιο οδυνηρές στιγμές του ελληνικού αθλητισμού, μέχρι τη νέα, στην Τιμισοάρα. Δύο οπαδικές εκδρομές που ξεκίνησαν με ενθουσιασμό για να εξελιχθούν σε τραγωδίες.
Το χρονικό της τραγωδίας των Τεμπών
Τον Οκτώβριο του 1999 ο ΠΑΟΚ αντιμετωπίζει τον Παναθηναϊκό στο Ολυμπιακό Στάδιο για το πρωτάθλημα. Το ματς ολοκληρώνεται χωρίς νικητή, με τις δύο ομάδες να αναδεικνύονται ισόπαλες 1-1. Μετά τον αγώνα εκατοντάδες φίλαθλοι του ΠΑΟΚ πήραν τον δρόμο της επιστροφής για τη Θεσσαλονίκη, μιας και τότε επιτρεπόταν ακόμα η μετακίνηση φιλοξενούμενων οπαδών. Στις 4.30 τα ξημερώματα, δύο χιλιόμετρα πριν από τα διόδια των Τεμπών, το διώροφο λεωφορείο του Σ.Φ. ΠΑΟΚ Κορδελιού επιχείρησε προσπέραση. Κατά τη διάρκεια της προσπέρασης το λεωφορείο συγκρούστηκε πλαγιομετωπικά με ένα φορτηγό που ερχόταν από το αντίθετο ρεύμα. Η σύγκρουση ήταν τόσο σφοδρή που το λεωφορείο ανατράπηκε και έπεσε σε χαράδρα βάθους περίπου 10 μέτρων. Το κακό είχε ήδη γίνει... Από τα συντρίμμια ανασύρθηκαν νεκροί έξι νέοι άνθρωποι, οπαδοί του ΠΑΟΚ, καθώς και ο οδηγός του φορτηγού. Το δυστύχημα πάγωσε τη χώρα και ένωσε οπαδούς όλων των ομάδων σε έναν κοινό θρήνο. Κάθε χρόνο στις 4 Οκτωβρίου η οικογένεια του ΠΑΟΚ τελεί μνημόσυνο στο σημείο κρατώντας ζωντανή τη μνήμη των έξι παιδιών.
Δυστυχώς, η ιστορία επαναλήφθηκε με τον πιο τραγικό τρόπο. Την Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2026 η οικογένεια του ΠΑΟΚ βυθίστηκε ξανά στο πένθος μετά από ένα πολύνεκρο τροχαίο δυστύχημα στη Ρουμανία, το οποίο ξύπνησε τις εφιαλτικές μνήμες των Τεμπών. Μια παρέα δέκα φιλάθλων του ΠΑΟΚ ταξίδευε οδικώς με ένα μαύρο μίνι βαν με προορισμό τη Λυών της Γαλλίας, για τον αγώνα της ομάδας τους κόντρα στη Λυών στο πλαίσιο του Europa League. Το δυστύχημα συνέβη γύρω στη 1 το μεσημέρι στην εθνική οδό DN6 (E70), κοντά στην περιοχή Lugojelul (κομητεία Τίμις) στη Δυτική Ρουμανία. Ο συγκεκριμένος δρόμος είναι γνωστός ως «δρόμος του θανάτου» λόγω της έλλειψης διαχωριστικών και των επικίνδυνων προσπεράσεων. Σύμφωνα με μαρτυρίες και βίντεο από κάμερα ταμπλό, ο οδηγός του βαν επιχείρησε προσπέραση σε προπορευόμενο βυτιοφόρο. Κατά την προσπάθειά του να επανέλθει στη λωρίδα του το όχημα συγκρούστηκε μετωπικά με επερχόμενη νταλίκα. Επτά οπαδοί έχασαν τη ζωή τους ακαριαία. Πρόκειται για νέους ανθρώπους ηλικίας 20 έως 30 ετών, με καταγωγή από τη Θεσσαλονίκη, την Αλεξάνδρεια Ημαθίας και την Κατερίνη. Τρία άτομα επέζησαν από θαύμα και μεταφέρθηκαν σε νοσοκομείο της Τιμισοάρα.
Οδύνη στον αποχαιρετισμό
Η κορύφωση του δράματος που βιώνει για ακόμη μια φορά η οικογένεια του ΠΑΟΚ έγινε στο γήπεδο της Τούμπας κατά την άφιξη των σορών των επτά οπαδών το απόγευμα της Πέμπτης (29/1). Χιλιάδες φίλαθλοι κάθε ηλικίας με πυρσούς στα χέρια και δάκρυα στα μάτια υποδέχτηκαν τους συνοδοιπόρους τους στο «σπίτι» τους για τελευταία φορά. Σήμερα το απόγευμα, στον αγώνα με τον Πανσερραϊκό, οι επτά νεαροί θα τιμηθούν από την ΠΑΕ σε ένα τελευταίο «αντίο». Όλες τις προηγούμενες ημέρες το γήπεδο της Τούμπας ήταν ανοιχτό και άνθρωποι κάθε ηλικίας έφταναν εκεί για να αφήσουν ένα κερί, ένα λουλούδι, κασκόλ και φανέλες. Και, φυσικά, όχι μόνο του ΠΑΟΚ. Το πολύνεκρο δυστύχημα, η απώλεια ζωών νέων ανθρώπων, οπαδών που ταξίδευαν για να βρεθούν κοντά στην αγαπημένη τους ομάδα προκάλεσε ένα δυναμικό κύμα αλληλεγγύης που ξεπέρασε τα οπαδικά σύνορα. Η ανταπόκριση των οπαδών άλλων ομάδων τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό ήταν άμεση και βαθιά συγκινητική.
Οι οπαδοί των μεγάλων αντιπάλων του ΠΑΟΚ, αλλά και κάθε σύλλογος, κάθε ομάδα, κάθε σωματείο και κάθε σύνδεσμος έδειξαν ότι μπροστά στον θάνατο δεν υπάρχουν χρώματα: «Πετάξτε ψηλά, αετοί, με το κασκόλ στα χέρια η τελευταία σας πνοή» έγραφε το πανό που σήκωσαν αρχικά στο Άμστερνταμ κόντρα στον Άγιαξ και έπειτα στο ΣΕΦ κόντρα στην Μπαρτσελόνα οι οπαδοί του Ολυμπιακού. Οι οργανωμένοι οπαδοί της ΑΕΚ σε ένα πανό έκλεισαν τα δύο τραγικά δυστυχήματα των ημερών και δεν ξέχασαν τις πέντε νεκρές εργάτριες του εργοστασίου Βιολάντα: «Τρίκαλα: Παιδιά δίχως μανάδες - Ρουμανία: Μάνες δίχως παιδιά». Παρά την παραδοσιακή κόντρα στη Θεσσαλονίκη, σύνδεσμοι οπαδών του Άρη και του Ηρακλή εξέδωσαν ανακοινώσεις συμπαράστασης. Πολλοί φίλαθλοι του Άρη άφησαν λουλούδια και κεριά έξω από τη Θύρα 4 στην Τούμπα, ενώ υπήρξαν αναφορές για κοινά πανό που ετοιμάζονται στις γειτονιές της πόλης.
Συγκινητική ήταν η στάση των Ρουμάνων οπαδών της Τιμισοάρα που αμέσως μετά το συμβάν απηύθυναν δημόσιο κάλεσμα για αιμοδοσία προκειμένου να βοηθήσουν τους τρεις τραυματίες που νοσηλεύονταν στην πόλη τους. Το δικό τους αντίο είπαν και οι οπαδοί της Λυών στον αγώνα κόντρα στον ΠΑΟΚ. Η κερκίδα των οπαδών του ΠΑΟΚ έμεινε άδεια με ένα πανό μόνο κρεμασμένο στα κάγκελα μετά την απόφαση των οργανωμένων να ακυρώσουν τις εκδρομές και να επιστρέψουν πίσω στην Ελλάδα.
Το ματς διεξήχθη κανονικά καθώς η UEFA δεν έκανε αποδεκτό το αίτημα για αναβολή, αλλά δεν περίμενε κανείς τίποτα περισσότερο από έναν οργανισμό αποκομμένο από το συναίσθημα του κοινού. Οι αντανακλάσεις που έφερε στον κόσμο του ποδοσφαίρου το τραγικό δυστύχημα απέδειξαν για ακόμη μια φορά πως το αγαπημένο άθλημα αφορά δύο διαφορετικούς κόσμους: τον κόσμο των κυρίαρχων που ξεζουμίζουν το ποδόσφαιρο για να απολαμβάνουν δυσθεώρητα κέρδη και τον κόσμο των οπαδών που ζουν ή πεθαίνουν για την αγάπη τους για την ομάδα.
