Το 2025 επιβεβαίωσε με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι ο αθλητισμός δεν αποτελεί έναν αποστειρωμένο, ουδέτερο χώρο ψυχαγωγίας. Αντίθετα, λειτούργησε -για ακόμη μια χρονιά- ως καθρέφτης των μεγάλων πολιτικών, κοινωνικών και γεωπολιτικών συγκρούσεων της εποχής. Από τη Γάζα μέχρι τα εργαστήρια κανονισμών για τις τρανς αθλήτριες και από την κλιματική κρίση έως τους αποκλεισμούς χωρών, τα γήπεδα, οι στίβοι και τα στάδια μετατράπηκαν σε δημόσιες πλατείες διεκδίκησης και πολιτικής έκφρασης, έστω και αν τα ισχυρά συμφέροντα δεν επέτρεψαν αλλαγές υπέρ του δίκαιου.
Κυρίαρχο πολιτικό αποτύπωμα άφησε η συνεχιζόμενη γενοκτονική επιχείρηση του Ισραήλ στη Γάζα και στη Δυτική Όχθη. Σε δεκάδες γήπεδα ανά τον κόσμο οπαδοί αψήφησαν απαγορεύσεις και πειθαρχικές απειλές σηκώνοντας παλαιστινιακές σημαίες και πανό αλληλεγγύης. Από την Premier League έως τη Serie A η παρουσία της Παλαιστίνης στις εξέδρες δεν ήταν απλώς συμβολική αλλά αποτέλεσε ανοιχτή πολιτική δήλωση. Παράλληλα, αθλητές από διαφορετικά αθλήματα πήραν δημόσια θέση, αναδεικνύοντας τα όρια της περίφημης «ουδετερότητας» που επικαλούνται οι διεθνείς ομοσπονδίες. Το αίτημα για κυρώσεις και αποκλεισμούς του Ισραήλ από αθλητικές διοργανώσεις μπορεί να μην υιοθετήθηκε θεσμικά, όμως μπήκε με ένταση στη δημόσια συζήτηση παρά την προσπάθεια των θεσμικών παραγόντων του αθλητισμού να αποκηρύξουν τη δική τους ευθύνη.
Το Ολυμπιακό Κίνημα άφησε πίσω του τους Αγώνες του Παρισιού και ξεκίνησε την προετοιμασία για την Ολυμπιάδα του Λος Άντζελες στη σκιά του αυταρχισμού της πολιτικής Τραμπ. Καταγγελίες για υπερβολική αστυνόμευση, περιορισμό διαδηλώσεων και κοινωνικό αποκλεισμό επανέφεραν το ερώτημα: Ποιον εξυπηρετούν τελικά οι μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις, τις κοινωνίες ή τα εμπορικά και γεωπολιτικά συμφέροντα; Η συζήτηση για το «ολυμπιακό μοντέλο» αναζωπυρώθηκε, με τον αθλητισμό να συνδέεται άμεσα με ζητήματα δημοκρατίας και δημόσιου χώρου.
Ιδιαίτερα φορτισμένη υπήρξε η χρονιά στο ζήτημα της συμμετοχής τρανς αθλητριών. Οι νέοι κανονισμοί αποκλεισμού που υιοθέτησαν η World Athletics αλλά και άλλες ομοσπονδίες προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις. Ο αθλητισμός μετατράπηκε σε πεδίο πολιτισμικού πολέμου όπου επιστημονικά επιχειρήματα, ανθρώπινα δικαιώματα και πολιτικές σκοπιμότητες συγκρούστηκαν ανοιχτά. Για πολλούς το 2025 κατέγραψε μια θεσμική οπισθοδρόμηση, με τον αποκλεισμό να βαφτίζεται «προστασία της ισότητας», και το μόνο σίγουρο είναι ότι μέσα στο 2026 θα ενταθούν ο δημόσιος διάλογος αλλά και οι αντιδράσεις, καθώς η πολιτική της ΔΟΕ και της Κίρστι Κόβεντρι θα επικεντρωθεί στο συγκεκριμένο ζήτημα.
Ταυτόχρονα, η κλιματική κρίση εισέβαλε με βίαιο τρόπο στα γήπεδα. Περιστατικά κατάρρευσης αθλητών λόγω ακραίας ζέστης σε αγώνες τένις, μαραθώνιους και ποδοσφαιρικές διοργανώσεις έφεραν στο προσκήνιο τις ευθύνες των διοργανωτών. Η επιμονή στη διεξαγωγή αγώνων υπό επικίνδυνες συνθήκες αποκάλυψε τη σύγκρουση ανάμεσα στην ανθρώπινη ζωή και στα τηλεοπτικά συμβόλαια. Ο αθλητισμός λειτούργησε ως προειδοποίηση για το μέλλον.
Σε γεωπολιτικό επίπεδο, η Ρωσία συνέχισε να αποτελεί κεντρικό θέμα. Ο αποκλεισμός Ρώσων αθλητών από διεθνείς διοργανώσεις οδήγησε σε απόπειρες δημιουργίας «εναλλακτικών αγώνων» για χώρες εκτός δυτικού μπλοκ. Η αντιπαράθεση ξεπέρασε τον αθλητισμό και εντάχθηκε ξεκάθαρα στη σφαίρα της διεθνούς πολιτικής, με τη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή να ισορροπεί ανάμεσα σε πιέσεις και αντιφάσεις. Την ίδια ώρα ο Βλαντίμιρ Πούτιν σχεδιάζει το «δικό» του Παγκόσμιο Κύπελλο κόντρα σε αυτό των Ινφαντίνο και Τραμπ, ένα Κύπελλο «αποκλεισμένων» με ξεκάθαρο κριτήριο την πολιτική πίεση.
Το Παγκόσμιο Κύπελλο 2026 που θα πραγματοποιηθεί σε ΗΠΑ, Καναδά, Μεξικό έχει ήδη χρωματιστεί από την προκλητική σχέση συμφερόντων ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και στον πρόεδρο της FIFA Tζιάνι Ινφαντίνο και είναι σίγουρο πως το ποδόσφαιρο θα περάσει σε δεύτερη μοίρα καθώς θα λεκιαστεί από τις αντιδημοκρατικές μεθόδους της πολιτικής του Προέδρου των ΗΠΑ.
Στην Ελλάδα ο αθλητισμός συνδέθηκε έντονα με ζητήματα δημόσιας ασφάλειας και κρατικής ευθύνης. Παρεμβάσεις οπαδών και αθλητών με αναφορές στην τραγωδία των Τεμπών, αλλά και συζητήσεις για εγκαταστάσεις, υποδομές και ασφάλεια στα γήπεδα ανέδειξαν ότι ο αθλητισμός παραμένει ζωντανό κοινωνικό πεδίο και όχι αποκομμένος κόσμος.
Το τέλος του 2025 βρήκε την Ελληνική Ολυμπιακή Επιτροπή να αναθέτει σε επιχειρηματία, και συγκεκριμένα στον Βαγγέλη Μαρινάκη, την ανακαίνιση και αναβάθμιση του κορυφαίου συμβόλου της ύπαρξής της, του Παναθηναϊκού Σταδίου, χαράσσοντας μια νέα εποχή που θέλει τον ιδιωτικό τομέα να εισέρχεται δυναμικά και με εμφατικό τρόπο στα του αθλητισμού.
Το 2026 η Ελλάδα θα επιστρέψει στο προσκήνιο του ευρωπαϊκού μπάσκετ, στο περιθώριο των συζητήσεων για τη δημιουργία παράλληλης Λίγκας α λα ΝΒΑ. Η Αθήνα θα φιλοξενήσει το EuroLeague Final Four 2026, μία από τις κορυφαίες διοργανώσεις ευρωπαϊκού μπάσκετ, με τα ημιτελικά στις 22 Μαΐου και τον τελικό στις 24 Μαΐου 2026 στο ανακαινισμένο Telekom Center. Την ίδια ώρα, ωστόσο, ένα άλλο μεγάλο μπασκετικό γήπεδο, το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, εξακολουθεί να παρακμάζει και να μετατρέπεται σε... πισίνα μετά από κάθε καταιγίδα, περιμένοντας τη δική του χείρα βοηθείας από άλλους επιχειρηματίες.
