Λίγο καιρό πριν, αρχές Γενάρη, η Μπαρτσελόνα του Τίτο Βιλανόβα εισέπραττε εγκωμιαστικά λόγια για τα πεπραγμένα της. Και πώς να γίνει διαφορετικά, όταν στο τέλος του πρώτου γύρου της ισπανικής Πριμέρα Ντιβιζιόν η ομάδα είχε πραγματοποιήσει ένα φοβερό ρεκόρ. Είχε ολοκληρώσει τις υποχρεώσεις της νικώντας σε όλα της τα παιχνίδια, εκτός από αυτό με τη Ρεάλ Μαδρίτης (2-2). Τότε, πολλοί μιλούσαν για τον αποτελεσματικότατο "ρεαλισμό" μιας ομάδας, που, χωρίς να εντυπωσιάζει με το είδος του ποδοσφαίρου που έπαιζε, κατάφερνε να κερδίζει, πραγματοποιώντας ένα αξιοθαύμαστο σερί. Και όλα αυτά, σε ένα από τα πιο ανταγωνιστικά πρωταθλήματα του κόσμου...
Η ομάδα του διαδόχου του πιο πετυχημένου προπονητή στην ιστορία του συλλόγου, του Πεπ Γκουαρντιόλα, έμοιαζε να μπορεί να παίρνει αυτό που θέλει με περισσή ευχέρεια. Όλοι θεωρούσαν πως η υπόθεση τίτλος είχε κλείσει πιο πρόωρα από ποτέ και είχε ανοίξει η κουβέντα για το αν στο τέλος η ομάδα της Βαρκελώνης θα καταφέρει να πετύχει ρεκόρ βαθμών, νικών και συνολικού σκοραρίσματος. Μέσα σε αυτό το κλίμα, ήρθε ξαφνικά το σοκ της ασθένειας του Βιλανόβα. Το τελευταίο διάστημα ο Μέσι, ο Τσάβι, ο Ινιέστα και οι υπόλοιποι είναι αναγκασμένοι να παίζουν χωρίς τον προπονητή τους στον πάγκο, καθώς αυτός ακολουθεί θεραπεία στις ΗΠΑ για να καταφέρει να υπερβεί τον μεγαλύτερο σκόπελο της ζωής του, ένα σημαντικότατο πρόβλημα υγείας (καρκίνος).
Έτσι, σταδιακά, μέσα στο 2013 η ομάδα άρχισε σιγά σιγά να αποσταθεροποιείται. Ήρθε η πρώτη ήττα από τη Σοσιεδάδ και κυρίως το πρόσφατο αρνητικό μπαράζ με τις δύο ήττες από τη Ρεάλ Μαδρίτης (κύπελλο, πρωτάθλημα), αλλά και το 0-2 από τη Μίλαν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Πλέον η συζήτηση γύρω από τη Μπαρτσελόνα έχει αλλάξει περιεχόμενο. Όλοι αναρωτιούνται για τα αίτια της καθίζησης και κυρίως για το αν μπορεί η ομάδα να αναστρέψει σύντομα το κλίμα. Δεν είναι λίγοι αυτοί που αποδίδουν την όψιμη κρίση της Μπαρτσελόνα στην απουσία του Τίτο Βιλανόβα, που επιφέρει εκ των πραγμάτων ψυχολογικές και αγωνιστικές επιπτώσεις. Φιλότιμος ο Ρόουρα, αλλά το φιλότιμο δεν αρκεί για να αντεπεξέλθεις σε τόσο υψηλό επίπεδο ανταγωνισμού.
Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι πως και ο Μέσι, πραγματικό βαρόμετρο, δεν βρίσκεται σε καλή κατάσταση, παρότι συχνά πυκνά σκοράρει. Γενικότερα, η Μπαρτσελόνα εσχάτως δεν έχει ενέργεια, δεν παίζει με πάθος και πίστη για τη διεκδίκηση του όποιου σκοπού υπάρχει στην κάθε αντίστοιχη υποχρέωσή της. Δεν "πρεσάρει" όπως πριν, δεν έχει τα "τρεξίματα" που μας είχε συνηθίσει. Το Κύπελλο Ισπανίας χάθηκε, αλλά στο πρωτάθλημα, βέβαια, υπάρχει μια σημαντικότατη βαθμολογική διαφορά, που μόνο με "αυτοκτονία" μπορεί να χαθεί...
Το μεγάλο ερώτημα πλέον είναι αν θα μπορέσει η Μπαρτσελόνα να βρει τα "πατήματά" της, να ξαναγεμίσει το ρεζερβουάρ και να παλέψει για την πρόκριση στους προημιτελικούς του Τσάμπιονς Λιγκ. Η επιστροφή στον "θρόνο" της Ευρώπης είναι ο μεγάλος στόχος των "μπλαουγκράνα", αλλά αυτό μοιάζει πια μακρινό ζητούμενο, μπροστά στο άμεσο, που είναι η ανατροπή του 0-2 του Μιλάνου και η αποφυγή του αποκλεισμού. Σε ένα παιχνίδι η Μπαρτσελόνα θα προσπαθήσει να ξαναβρει τον εαυτό της, να πραγματοποιήσει τη νίκη - πρόκριση και να πείσει πως μπορεί να δηλώσει "παρούσα" στη συνέχεια προσεγγίζοντας τα επίπεδα του φθινοπώρου. Ένα μεγάλο "στοίχημα" με αβέβαιη κατάληξη, καθώς προϋποθέτει ουσιαστική ανάταση. Όλοι ψάχνουν να ανακαλύψουν τη μεθοδολογία πραγμάτωσής της. Η Μίλαν καραδοκεί εκ νέου...
Κ. ΜΑΡΟΥΝΤΑΣ
