TOY KΩΣΤΑ ΜΑΡΟΥΝΤΑ
Δεν ήταν το ιδανικότερο τέλος που θα προσδοκούσε o ίδιος... Γιατί μπορεί στο τέλος του αγώνα με τον Ολυμπιακό τη Δευτέρα σύσσωμο το κατάμεστο ΟΑΚΑ να αποθέωσε τον Δημήτρη Διαμαντίδη, όμως ο τελευταίος αγώνας της καριέρας του συνοδεύτηκε από ήττα από τον Ολυμπιακό και την εκτός έδρας κατάκτηση του τίτλου του πρωταθλήματος της Μπάσκετ Λιγκ από τους "ερυθρόλευκους"...
Όμως, αυτό επουδενί δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο τη σπουδαιότητα της μεγάλης καριέρας του "3D". Tώρα είναι το διάστημα που θα συσσωρεύει εγκωμιαστικά λόγια από συμπαίκτες και αντιπάλους, που θα γίνονται αφιερώματα και αναδρομές στα όσα πέτυχε ως αθλητής στα παρκέ, που -πλην ορισμένων "ανεγκέφαλων" φανατικών κάθε προέλευσης- θα αναδειχθεί το "διαμάντινο" του χαρακτήρα του, η σοβαρότητα και η ποιότητα της προσωπικότητας του, η αγωνιστική του αξία. Εξάλλου, σε τέτοιες περιπτώσεις η ουσιαστική επίδραση μιας αντίστοιχης απώλειας φαίνεται στο ξεκίνημα της "νέας εποχής". Τότε συνειδητοποιούμε όλοι τι σημαίνει, π.χ. για τον Παναθηναϊκό, να έχει αποσυρθεί ο Διαμαντίδης, αλλά και για τον ίδιο να βλέπει και να μην μπορεί να αγωνιστεί...
Πλήγμα η αποχώρήση του...
Ο Δημήτρης Διαμαντίδης γεννήθηκε στην Καστοριά τον Μάιο του 1980 και αγωνίστηκε με τη φανέλα της Καστοριάς, του Ηρακλή Θεσσαλονίκης και του Παναθηναϊκού. Συμμετείχε σε 124 αγώνες της Εθνικής Ελλάδας, σημειώνοντας 760 πόντους, και δεν μπορεί να θεωρηθεί άσχετο το γεγονός πως η πρόωρη απόσυρση του από την "επίσημη αγαπημένη" μόλις το 2010 έχει ακολουθηθεί από συνεχείς αγωνιστικές αποτυχίες του εθνικού αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος.
Οι διακρίσεις του τόσο σε ατομικό, όσο και σε συλλογικό επίπεδο, είναι τόσες πολλές που χρειάζονται πολλές σελίδες για να αναφερθούν με πλήρη ακρίβεια. Ας σταθούμε, λοιπόν, σε ορισμένες, ξεκινώντας από τη συμμετοχή του με την Εθνική και το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2005, καθώς και το αργυρό μετάλλιο στο Μουντομπάσκετ του 2006. Σε συλλογικό επίπεδο, με τη φανέλα των "πράσινων", ο αρχηγός του Παναθηναϊκού κατέκτησε τρεις φορές την Ευρωλίγκα, 9 πρωταθλήματα Ελλάδας και 10 Κύπελλα.
Καλύτερος Ευρωπαίος το 2007...
Από εκεί και πέρα, οι ατομικές του διακρίσεις είναι δεκάδες. Σταχυολογώντας τες μπορούμε να αναφέρουμε την ανάδειξη του δύο φορές ως ο πολυτιμότερος παίκτης σε φάιναλ φορ της Ευρωλίγκας, ενώ μια φορά υπήρξε ο πολυτιμότερος στην ίδια διοργάνωση συνολικά σε όλη την αγωνιστική περίοδο. Έξι φορές αναδείχθηκε ο καλύτερος αμυντικός της Ευρωλίγκα, ενώ τέσσερις φορές συμμετείχε στην καλύτερη πεντάδα. Το 2007 ψηφίστηκε ως ο καλύτερος Ευρωπαίος παίκτης. Γενικώς, υπήρξε ένας από τους χαρισματικότερους και πληρέστερους παίκτες της γενιάς του σε όλο το ευρωπαϊκό στερέωμα, καθώς πρόσφερε σχεδόν σε όλους τους πίνακες της στατιστικής με περισσή αριθμητική επάρκεια. Είναι, άλλωστε, πρώτος στις ασίστ και στα κλεψίματα στην Ευρωλίγκα...
Ο ίδιος, στις αποχαιρετιστήριες δηλώσεις του μετά τον αγώνα με τον Ολυμπιακό, είπε κάνοντας ένα είδος πρόχειρου απολογισμού: "Έκανα φιλίες με κόσμο που δεν θα γνώριζα καν.
Συναναστράφηκα με ανθρώπους παγκοσμίου φήμης. Αλλά, οι στιγμές που έχω ζήσει με την Εθνική και τον Παναθηναϊκό είναι οι καλύτερες στιγμές μου. Φεύγω γεμάτος και χαρούμενος." Όσο για το μέλλον της ομάδας του τόνισε πως "ο Παναθηναϊκός συνεχίζει, οι ομάδες συνεχίζουν. Δεν είμαι καλός στις συμβουλές, το έχω ξαναπεί. Το θέμα είναι να κάνεις προπόνηση και να σκέφτεσαι το μπάσκετ σου"...
