ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΑΤΗΦΟΡΗ
Η θρυλική Πομπηία, με την εξαιρετική τοποθεσία και το έξοχο κλίμα της, αποτέλεσε το σημαντικότερο θέρετρο της αρχαίας Ρώμης και άντεξε στο πέρασμα των αιώνων περνώντας στα χέρια των Ρωμαίων από τους Έλληνες που την έχτισαν τον 5 αιώνα π.Χ. Ωστόσο, χρειάστηκαν μόλις λίγες ώρες για να εξαφανιστεί από τον χάρτη, μετά την έκρηξη του Βεζούβιου, το 79 μ.Χ., και αφού είχε προηγηθεί ένας ιδιαίτερα ισχυρός σεισμός, λίγα χρόνια νωρίτερα. Κατά αντιστοιχία, κάπως έτσι κατέρρευσε και η 10ετής πορεία της Εθνικής μας Ομάδας Ποδοσφαίρου. Μόλις δύο μήνες χρειάστηκαν για να διαλυθεί σαν χάρτινος πύργος το οικοδόμημα που έχτισε ο Ότο Ρεχάγκελ, οι ποδοσφαιριστές του και η διοίκηση της ΕΠΟ, από το 2001, όταν και ανέλαβε τις τύχες της.
Και τι ειρωνεία, χρειάστηκε να αναλάβει το τιμόνι αρχικά ένας Ρωμαίος (Κλαούντιο Ρανιέρι), πριν φτάσουμε στην τελική «έκρηξη», που φέρνει πλέον την ελληνική ομάδα με το... 1,5 πόδι εκτός τελικής φάσης Euro 2016, τη στιγμή που λίγους μήνες πριν έφτασε μια ανάσα από τις οκτώ καλύτερες ομάδες του κόσμου!
Οι τρεις ήττες σε τέσσερα ματς -όλες εντός έδρας και μάλιστα χωρίς γκολ στο ενεργητικό, με αποκορύφωμα το 0-1 από τα Νησιά Φερόε (με την 161η θέση στην παγκόσμια κατάταξη)- και η μία ισοπαλία, ουσιαστικά "ψαλιδίζουν" τις όποιες ελπίδες. Ωστόσο, το μέγεθος της αγωνιστικής "καταστροφής" είναι ακόμα μεγαλύτερο αν σκεφτεί κανείς ότι για πρώτη φορά μετά το 2003 η Ελλάδα θα βρεθεί εκτός 20αδας της παγκόσμιας κατάταξης! Αυτό συνεπάγεται επιστροφή σε κληρώσεις όπου ομάδες "τύπου Ρουμανίας" θα βρίσκονται πλέον στο γκρουπ που θα "γλυκοκοιτάζει" η Ελλάδα, έχοντας παράλληλα στον όμιλο και "φόβητρα" όπως η Ισπανία, η Αγγλία ή η Γερμανία, που αντιμετώπιζε στα "πέτρινα χρόνια".
Μαζί με την απογοήτευση, στα εθνικά "λημέρια" επέστρεψαν και κάποιες "παιδικές ασθένειες". Εσωστρέφεια, γκρίνια και κατ' επάγγελμα παράγοντες, καθώς και η ανοιχτή αμφισβήτηση, από όλες τις πλευρές, προς τη διοίκηση της ΕΠΟ. Η αποχώρηση των Καραγκούνη, Κατσουράνη έκλεισε κι ένα σπουδαίο κεφάλαιο. Το σπουδαιότερο στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου. Μαζί με τους τελευταίους, όμως, παρατηρήθηκε και μαζική αποψίλωση στο τεχνικό "τιμ", με προσωπικότητες όπως οι Φύσσας, Βόκολος και φυσικά ο Φερνάντο Σάντος. Κι αν ο τελευταίος αποχώρησε οικειοθελώς, ουδείς μπορεί να παραβλέψει τις -τουλάχιστον- ψυχρές σχέσεις του με τον Γ. Σαρρή, που τον οδήγησαν στην επιστροφή από τη Βραζιλία με διαφορετικό αεροπλάνο.
Όσο για τους "κατ' επάγγελμα" παράγοντες, νωπή είναι η ιστορία της αδιαφανούς πρόσληψης του Τζαλακώστα στα τμήματα υποδομής και η σύνδεση του ονόματός του με τον πρόσφατο διασυρμό της ομάδας με 10-0 (!) από την Ελβετία. Σημειωτέον, ο τελευταίος είναι κουμπάρος με τον μάνατζερ Γιώργο Καζιάνη, ο οποίος έπαιξε καταλυτικό ρόλο στην επιλογή Ρανιέρι, ενώ έχει ήδη κατηγορηθεί πολλάκις για επιρροή σε κλήσεις διεθνών ποδοσφαιριστών, κυρίως στην ομάδα των Νέων!
Υπενθυμίζεται πως ένα από τα πράγματα που εφάρμοσε ο Ρεχάγκελ στη δική του θητεία ήταν η αποπομπή κάθε λογής παράγοντα, καθώς και η διάλυση των "φατριών" που συνέθεταν παίκτες ανάλογα με τον σύλλογο προέλευσης. Κάτι που πλέον φαίνεται να έχει ήδη διαταραχθεί και μάλιστα από τις τελευταίες ημέρες του Σάντος στον πάγκο. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της διαμάχης Κατσουράνη, Τζαβέλλα με τον Μανιάτη, αλλά και η πρόσφατη αντίδραση του Κονέ σε βάρος του μέσου του Ολυμπιακού, στο φιλικό με τη Σερβία. Κι όλα αυτά, στο περιθώριο δηλώσεων των διεθνών με σαφείς αιχμές προς την αγωνιστικότητα και το πάθος συμπαικτών τους...
