ΤΟΥ ΠΑΝΟΥ ΚΑΤΗΦΟΡΗ
Ο Σαρλ Ντε Γκολ δήλωσε κάποτε ότι "πατριωτισμός σημαίνει η αγάπη για τους δικούς σου ανθρώπους να έρχεται πρώτη, σε αντίθεση με τον εθνικισμό που φέρνει πρώτο το μίσος για τους άλλους". Το γνωμικό του Γάλλου προέδρου δύσκολα βρίσκει εφαρμογή στη σημερινή εποχή, που θέλει τις δύο έννοιες σχεδόν συνυφασμένες στο μυαλό αρκετών ανθρώπων. Ειδικότερα δε όταν μιλάμε για ανθρώπους με μισαλλόδοξες και αλυτρωτικές πεποιθήσεις, που δύσκολα θα βάλουν σε πλήρη λειτουργία το -μικρό η αλήθεια είναι- ποσοστό του εγκεφάλου, που τους επιτρέπει να σκεφτούν καθαρά...
Την Τρίτη, στο παιχνίδι για τα προκριματικά του Euro 2016, Σέρβοι στις εξέδρες φώναζαν ρυθμικά "να πεθάνουν οι Αλβανοί" και, στον αντίποδα, Αλβανοί εθνικιστές, που μάλιστα διαμένουν στα Σκόπια, κατάφεραν να προβοκάρουν την αναμέτρηση, να μάθουν όλοι τη "Μεγάλη Αλβανία" και εν συνεχεία είχαν και την κάλυψη από την πολιτική ηγεσία της χώρας! Δεν είναι τυχαίο ότι κατά την άφιξη της αποστολής στο αεροδρόμιο της χώρας και μάλιστα στις 3 η ώρα τα χαράματα χιλιάδες Αλβανοί υποδέχτηκαν με τιμές "ηρώων" τους παίκτες! Παρόντες ήταν ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης με την υπουργό Αθλητισμού, που δήλωσαν "υπερήφανοι" για την εν γένει αλβανική στάση στο Βελιγράδι.
Το περιστατικό έρχεται λίγες ημέρες μετά τα εξίσου σοβαρά επεισόδια ανάμεσα σε Ρουμάνους και Ούγγρους, στο περιθώριο του αγώνα των δύο Εθνικών Ομάδων στο Βουκουρέστι (αμφότερες συμμετέχουν μάλιστα στον όμιλο της Εθνικής μας). Οι Ρουμάνοι ανάρτησαν πανό περί "εθνικής κυριαρχίας" και ημερομηνιών που παραπέμπουν στα εθνικά, ανοιχτά ζητήματα των δύο χωρών με επίκεντρο την Τρανσυλβανία, ενώ από την πλευρά τους οι 1.000 Ούγγροι που βρέθηκαν στο γήπεδο, απάντησαν με αντίστοιχα πανό και συνθήματα, μέχρι που η κατάσταση ξέφυγε.
Σημειωτέον, οι Ρουμάνοι οπαδοί διατηρούν στενές σχέσεις με την ακροδεξιά οργάνωση Noua Dreapta, η οποία στρατολογεί οπαδούς από κερκίδες διαφόρων ομάδων, ενώ στους αγώνες μπαράζ με την Ελλάδα, ανάρτησαν πανό που έγραφε "Λευτεριά στη Χρυσή Αυγή". Εξάλλου, στο παρελθόν αρκετά μέλη της έχουν βρεθεί σε εκδηλώσεις της φασιστικής οργάνωσης στην Ελλάδα. Εξίσου ισχυρή πάντως είναι και η εθνικιστή τάση στις ουγγρικές εξέδρες, στις οποίες έχει έντονη επιρροή το ακροδεξιό κόμμα Jobbik, που χρησιμοποιεί ανάλογες τακτικές.
Το πρόβλημα ασφαλώς και δεν παρουσιάστηκε φέτος, καθώς τα τελευταία χρόνια οι ποδοσφαιρικοί αγώνες -ιδιαίτερα μεταξύ εθνικών ομάδων με έντονο πολιτικό και πολεμικό παρελθόν- είναι μια πρώτης τάξεως ευκαιρίας, για τη συνάντηση κορυφής των πατριδοκάπηλων. Εξάλλου, σύμφωνα και με τα όσα δήλωσε το 1998 ο πρόεδρος της Κροατίας Φράνιο Τούτζμαν, "οι ποδοσφαιρικές νίκες διαμορφώνουν την ταυτότητα ενός έθνους όσο και οι πόλεμοι". Κάπως έτσι φαίνεται ότι το αντιλήφθηκαν οι Σέρβοι, που ήρθαν αντιμέτωποι με τους Βόσνιους το 2013 στη Γεσενίτσε της Σλοβενίας, πριν από την αναμέτρηση των εθνικών τους ομάδων για το Eurobasket (άλλο άθλημα, ίδιες ιδέες), με τις αρχές να έχουν προβλέψει το σκηνικό πολέμου, αλλά να αδυνατούν να το αποτρέψουν.
Στα... δικά μας, το 2003 οπαδοί του Παναθηναϊκού δέχτηκαν επίθεση με πέτρες και ξύλα από Τούρκους ομολόγους τους της Φενέρμπαχτσε, μετά το τέλος της αναμέτρησης των δύο ομάδων για το Κύπελλο UEFA, στην Πόλη. Την εμφάνισή του έκανε και ένα πανό που παρουσίαζε τον Μωάμεθ τον πορθητή και την επιγραφή "Istanbul since 1453". Τον Μάρτιο του 2007 (παραμονές της 25ης Μαρτίου) και στον αγώνα Ελλάδα - Τουρκία 1-4, οι Χρυσαυγίτες υποστήριζαν -και... υποστηρίζουν- πως "Πρωτεύουσα της Ελλάδας είναι η Κωνσταντινούπολη", προκαλώντας μάλιστα επεισόδια με Έλληνες οπαδούς που βρέθηκαν στην ίδια κερκίδα!
